Սոցիալական կեցության ապագոյաբանականացումը․Վիրտուալ աշխարհի մարդը - Նահապետյան, Օվսաննա (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Փիլիսոփայություն, Հոգեբանություն, 2024)
Հակասությունների և աննախադեպ խմորումների հետարդիականության մեր դարաշրջանում մարդը հայտնվել է  այնպիսի իրավիճակում, երբ  գնալով դժվարանում է  ապրած  ժամանակաշրջանի համաժամանակյա գնահատումն ու մարդկային կեցության գոյաբանական կայունության ապահովումը։     Խնդիրն այն է, որ    համաշխարհայնացման արդի գործընթացները   մի կողմից ընդլայնում են  մարդու գոյության ու գործունեության սոցիոմշակութային տարածության ու ժամանակի շրջանակները և նրան ներառում հնարավորությունների նոր  համատեքստի մեջ,   մյուս կողմից, սակայն, այդ ամենի հետևանքով մարդն ասես օտարվում  է  իր իսկ կողմից ստեղծված և գոյաբանորեն ակնհայտ, իրական ու հարազատ աշխարհից և բնակություն հաստատում վիրտուալ աշխարհում: Պատկերավոր ասած՝ սկսվել է սոցիալականի ապագոյաբանակացման և սկզբունքորեն այլ մի աշխարհի արարման  աննախադեպ մի գործընթաց, ինչի արդյունքում  երբեմնի   ակնառու և մտերմիկ աշխարհից  մարդն աստիճանաբար հեռանում և բնակություն է հաստատում կեցություն չունեցող օտար մի  աշխարհում, որն ասես իր ապրած բնօրինակի կեղծանմանակը (սիմուլյակր)  լինի։    Թե վերջնարդյունքում ինչպիսի՞ն կլինի այդ նոր աշխարհը՝ լիովին պարզ չէ, որովհետև պարզ չէ նաև այս ամենը նախաձեռնած այն նոր ու ապասոցիալականացվող մարդու ճակատագիրը,  ում գլխավերևում, ինչպես Կ. Յունգը կասեր,     երկինքն է, ներքևում՝   հնության մշուշի մեջ կորչող պատմությամբ պարուրված ողջ մարդկությունը, իսկ առջևում ապագայի անդունդը[1]։ [1] Юнг К., Проблемы души нашего времени. СПб.,  2020, էջ 304։
Keywords: ապագոյաբանականացում; վիրտուալ իրականություն; իրական վիրտուալություն; թվային քոչվոր; կեցություն; տեխնոլոգիական առաջընթաց; կեղծանմանակ