«Սասնա ծռերի» և «Նիբելունգների երգի» համեմատական բնութագիրը - Առաքելյան Արա; Գրիգորյան Վաչագան (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Բանասիրություն, 2022)
Հոդվածում դիտարկվում են խնդիրներ, որոնք վերաբերում են համեմատական էպոսագիտությանը: Հայկական «Սասնա ծռեր» և գերմանական «Նիբելունգների երգը» էպոսներն ունեն բազմաթիվ ընդհանրություններ, որոնք դրսևորվում են ինչպես ընդհանրական, այնպես էլ հազվադեպ մոտիվների շնորհիվ: Ընդհանրական մոտիվներ են հերոսի կախարդական ծնունդը, ամուսնությունը և հարսնախոսությունը, հմայական անխոցելիությունը, ռազմիկ կնոջ կերպարը և այլն, որոնք հաճախ հանդիպում են թե՛ համաշխարհային էպոսում, թե՛ հայկական ու գերմանական էպոսներում: Միֆապատմական տեսանկյունից հատկապես հարուստ սեմանտիկա են պարունակում հայկական և գերմանական էպոսների ավարտական դրվագները: Դրանցում իր բարձրակետին է հասնում մի մոտիվ, ըստ որի՝ «Հերոսական ասքի էությունը վիշտն է և կործանումը» (Մ. Ստեբլին-Կամենսկի): «Նիբելունգների երգի» ավարտը խորհրդանշում է բուրգունդական արքայատոհմի վախճանը: «Սասնա ծռերում» Մեծ Հայքի պատմության ավարտի բազմիմաստ խորհրդանիշ է դառնում Ագռավաքարը: Դիտարկվում է նաև էպիկական մեղքը, բայց իբրև հազվադեպ մոտիվ: Համաշխարհային էպոսում, իր բազմաթիվ տարբերակներով հանդերձ, այն նույնպես հանդիպում է, բայց հայկական և գերմանական էպոսներում ձեռք է բերում հանգուցային նշանակություն՝ դառնալով ճակատագրական: