Ագաթանգեղոսի ասորական խմբագրությունը - Սահակյան Արծրունի (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Բանասիրություն, 2022)
Ագաթանգեղոսի ասորական խմբագրությունը ստեղծվել է ասորի Հակոբիկյան եկեղեցու պատվերով հակաքաղկեդոնական հիմքի վրա հայ-ասորական եկեղեցական մերձեցման ժամանակ, երբ Արաբական խալիֆայության տիրապետության տակ երկու եկեղեցիներն էլ ստիպված էին կազմել մեկ հակաբյուզանդական դավանաբանական ճակատ։ Բնագիրը ստեղծվել է միանգամից ասորերեն, առանց հայկական նախօրինակի, հայերեն և հունարեն գրավոր, նաև հայկական բանավոր աղբյուրների հիման վրա։ Հոդվածում նշվում է, որ հեղինակը եղել է անհայտ անունով ասորի խմբագիր, որը հավանաբար սերտ կապեր ուներ Բարձր Հայքի և նրա հոգևոր մշակութային ու եկեղեցական միջավայրի հետ, ինչի ցուցիչը նրա «տեղական հայրենասիրությունն» է։ Բնագիրն ստեղծվել է Հակոբիկյան եկեղեցու տոնացույցի մեջ ս. Գրիգոր հայի հիշատակը նշելու համար մոտավորապես VIII դ. I քառորդում (երևի 711-713 թթ. միջակայքում)։