Գրաբարը ժամանակակից արևելահայերենի եզրութային բառաշերտի աղբյուր - Միքայելյան Կարինե (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Բանասիրություն, 2024)
Այսպիսով՝ գրաբարից ժամանակակից արևելահայերենի գիտական բառաշերտ անցած եզրույթների իմաստային դաշտերի փոփոխությունների քննության արդյունքում սույն հոդվածում կատարել ենք հետևյալ եզրահանգումները, նախ՝ հայերենի բառապաշարի եզրութացման գործընթացը կատարվել է ոչ միայն նախագրաբարյան, այլև հետգրաբարյան շրջափուլերում։ Ապա՝ եզրութացումը կատարվել է գրաբարում բառ → ժամանակակից հայերենում եզրույթ, կամ գրաբարում եզրույթ → ժամանակակից հայերենում եզրույթ, գրաբարում, նաև ժամանակակից հայերենում և´ բառ, և´ եզրույթ իմաստային անցման, վերաիմաստավորման ճանապարհով։ Ժամանակակից արևելահայերենում եզրութային նորակազմությունները համալրել են ոչ միայն նույն, այլ նաև նոր և համանուն եզրութային արտահամակարգերի շարքերը։ Ազգային լեզվով եզրութաբանության զարգացման գործընթացը պահանջոմ է պատական հոգածություն՝ ճիշտ լեզվաքաղաքականություն, մասնագետների գործուն մասնակցություն, ինչը բարդ է և ժամանակատար։ Մայրենիով եզրութաբանությունը կարող է առաջացնել տարբերություններ գիտական և կիրառական լեզուների միջև, ինչը կարող է դժվարացնել միջազգային համագործակցությունը և հաղորդակցությունը։ Ուստի, ազգային լեզվով եզրութաբանական համակարգի զարգացումը կարևոր է տվյալ լեզվի և մշակույթի պահպանման, գիտելիքի տարածման և լեզվական ինքնավարության ապահովման համար, բայց ունի որոշակի մարտահրավերներ, որոնք պահանջում են հավասարակշռված և ռազմավարական մոտեցում։