Վարկած Վահագնի առասպելաբանական կերպարի վերաբերյալ - Ավագյան, Վաչագան (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Բանասիրություն, 2021)
Հայկական առասպելաբանությունը հայոց նախաքրիստոնեական մեծ աստվածներից մեկին՝ քաջության և ռազմի աստված Վահագնին իր դիցաբանական բնութագրով համադրել է թե՛ ամպրոպի և թե՛ արևի աստծու հետ, սա- կայն տիեզերական տարերքների և վիշապամարտի հետ ունեցած առնչությունների շնորհիվ նա առավելապես գիտակցվել է որպես ամպրոպի աստված և հնդեվրոպական համատեքստում մասնավորապես նույնացվել Ինդրային ու Հերակլեսին: Հոդվածում առաջին անգամ շրջանառության մեջ դնելով և բանագիտական քննության առնելով X դարի պատմիչ Հովհաննես Դրասխանակերտցու Պատմության մեջ Վահագնին վերագրված քնարահարության մոտիվը՝ ցույց է տրվում, որ դիցաբանական համատեքստում արևի աստված քնարահար Ապոլլոնի կերպարին որոշ առումներով համադրելի Վահագնը նրան մոտենում է ևս մեկ հատկանիշով: Հաշվի առնելով Ապոլլոնի և Վահագնի քնարահարության մոտիվների նմանությունը՝ առաջ է մղվում հնարավոր այն վարկածը, որ Վահագնի առասպելի հնագույն տարբերակում նա ևս եղել է քնարահար, քնարահարությամբ կռվել վիշապների դեմ ու հաղթել:
Keywords: Վահագն; Ապոլլոն; Հովհաննես Դրասխանակերտցի; քնարահարություն; աստված; առասպել; վիշապամարտ; նմանություն; մոտիվ; վերապրուկ; վարկած