ՄԱԹԵՄԱՏԻԿԱԿԱՆ ԼԵԶՎԱԲԱՆՈՒԹՅԱՆ ՏԵՍԱԿԱՆ ԵՎ ԳՈՐԾՆԱԿԱՆ ՄԵԿՆԱԿԵՏԵՐԸ - Գյուլզատյան Դավիթ (Օտար լեզուները մասնագիտական նպատակների համար, 2023)
Մաթեմատիկական լեզվաբանության միջգիտակարգային գոյությունը պայմանավորված է լեզվի տրամաբանական շերտի ընձեռած հնարավորությամբ: Մաթեմատիկան լեզվի մակաշերտն է, բարձր վերացարկվածությամբ մակալեզու է` հիմնված լեզվական համակարգի վրա: Մաթեմատիկական սկզբունքը լեզվում առկա է մաթեմատիկական գիտության տարբեր բաժինների համամասնությամբ, այսինքն` լեզվի մաթեմատիկական օրինաչափությունները կարելի է վեր հանել երկրաչափական, հանրահաշվական, համակցաբանական, հավանական և այլ հայեցակետերով: Մաթեմատիկական զինանոցի գործադրումը լեզվում ինքնանպատակ չէ: Շնորհիվ մաթեմատիկական մեթոդնրի կիրառության` լեզվաբանությունը լեզվական օրինաչափությունների բացահայտման առավել մեծ հավաստիության և ստուգության է հասնում: Հայեցակարգային այս դիտարկմամբ էլ պայմանավորված է սույն հոդվածի արդիականությունը: Աշխատանքի նպատակն է վեր հանել մաթեմատիկական լեզվաբանության դերը լեզվի օրինաչափությունների ճշգրտությունն ամրագրելու և իմաստավորելու հարցում` տեսական և գործնական մեկնակետերով: Նպատակից բխող խնդիրն է մաթեմատիկական մեթոդների օգնությամբ բացահայտել և՛ մարդկային լեզվի, և՛ մասնավոր լեզվի օրինաչափությունների համակարգայնությունը` պարտադրայնության և հավանականության հայեցակետերով: Աշխատանքի նորույթը դիտարկվող միջգիտակարգը մի նոր գալարով վեր հանելու փորձն է` պայմանավորված նաև նպատակի ու խնդրի նորովի մատուցման իրողությամբ: Բացի մաթեմատիկական մեթոդներից` աշխատանքում գործի են դրվել ընդհանուր տրամաբանական, նշանագիտական և փիլիսոփայական, մասնավորապես` տրամախոսական մեթոդներ: