Համացանցային միջնորդների պատասխանատվության առանձնահատկությունները և զարգացման միտումները - Հովհաննիսյան, Արփինե (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն, 2025)
Վերջին տարիներին եվրոպական տիրույթում առավել ակտիվ է քննարկվում համացանցայինմիջնորդների պատասխանատվության առանցքային հարցը։ Արդիական է դարձել այն խնդիրը, թեարդյոք հարթակները պետք է պատասխանատվություն կրեն այն դեպքերում, երբ իրենց միջոցովտարածվում են վիրավորանք, զրպարտություն, ատելության խոսք և մարդու իրավունքները խախտող այլ բովանդակություն։ Խնդիրը հատկապես ակնառու է դառնում այն իրավիճակներում, երբ անձինք, որոնց իրավունքները խախտվել են, դիմում են հարթակներին՝ խնդրելով հեռացնելվիրավորական կամ զրպարտչական տեղեկատվությունը, սակայն հարթակները չենարձագանքում։ Այս պարագայում առաջանում է երկաստիճան պատասխանատվության հարցը. այն վերաբերում է ոչ միայն վիրավորանք կամ զրպարտություն տարածած անձանց, այլև այնսուբյեկտներին, որոնք հնարավորություն են տվել այդ բովանդակության հրապարակմանը։ Թեմանառանձնակի կարևորություն ստացավ 2016 թվականից մի շարք նախագահականընտրություններից և Մեծ Բրիտանիայում Brexit-ի հանրաքվեից հետո, երբ եվրոպական հանրայինդիսկուրսում սրվեց տեղեկատվական միջավայրի նկատմամբ վերահսկողության և խոսքիազատության հավասարակշռության հարցը։ Ներկայումս Մարդու իրավունքների եվրոպականդատարանը ձևավորել է գրեթե բյուրեղացած պրակտիկա այն տեսակետի շուրջ, որհամացանցային միջնորդները կարող են ենթարկվել պատասխանատվության այն դեպքերում, երբչեն ձեռնարկում անհրաժեշտ քայլեր իրենց հարթակներում վիրավորական կամ զրպարտչականբովանդակությունը հեռացնելու հարցում։ Այս հարցադրումն ու դրա հնարավոր կարգավորումներըդիտարկվում են նաև հայաստանյան իրավական իրականության մեջ՝ հաշվի առնելով գործողօրենսդրական զարգացումները և Սահմանադրական դատարանի նախորդ տարվա հոկտեմբերի1-ի որոշման կարգավորումները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ մեր երկրում համացանցային միջնորդների պատասխանատվության ինստիտուտի ձևավորման հարցում։
Keywords: համացանցային միջնորդներ; վիրավորանք; զրպարտություն; մեդիա; իրավունք; հրապարակում; պատասխանատվություն