Անկասելի առաջադիմության մարդաբանական հատուցումը - Սողոմոնյան Գագիկ (Բանբեր Երևանի համալսարանի. Փիլիսոփայություն, Հոգեբանություն, 2021)
XX դարի երկրորդ կեսից մարդիկ հիասթափվեցին արևմտյան քաղաքակրթության <<առաջադիմապաշտության>> գաղափարաբանությունից: Ձևավորվում է չինքնորոշվող, սոցիալական կարծրատիպերին ու պայմանականություններին կուրորեն հետևող, ու ցուցադրական ակտիվությամբ ապրող <<միաչափ մարդը>>: Գործողությունների շահամիտման որոշիչ ազդակ է դառնում սպառողական հասարակության գերագույն արժեքը՝ հաճույքը: Տնանկությունը, ասել է թե՝ օտարումը դառնում է աշխարհի ճակատագիրը: Այս իմաստով ընկալված տնանկությունը նշանակում է անիսկականություն, մարդկային կեցության ռեդուկցիա դեպի առասպելականը, <<բեմականացված հասարակությունը>>, որտեղ կորսվում է կյանքի ներքին ամբողջականությունը: Վերլուծելով <<բեմականացված հասարակության>> <<միաչափ մարդու>> արժեքային համակարգը, գործողություններն ու վարքը՝ հեղինակը հանգում է այն եզրակացությանը, որ <<ժամանակի ճամփեզրին>> չհայտնվելու համար անհրաժեշտ է իրականացնել պահպանողական հեղափոխություն, որպեսզի մարդու բարձրագույն հոգևոր կողմնորոշիչը լինի ոչ թե սոսկ առաջընթացը, այլ հավերժ վերադարձը, ավելի ճիշտ՝ վերադարձը հավերժականին, վերադարձը մարդու համընդգրկուն ամբողջականությանը: