Հրանտ Մաթեվոսյանի «Այս կանաչ կարմիր աշխարհը» - Գաբրիելյան Վազգեն (ԲԱՆԲԵՐ ԵՐԵՎԱՆԻ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ. ԲԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, 2021)
Հոդվածում փորձ է արվում բացատրել, մեկնաբանել Հրանտ Մաթևոսյանի «Այս կանաչ կարմիր աշխարհը» արտահայտությունը որպես խորհրդանիշ։ Ներկայացնել հեղինակի գրականության մեջ կենդանացած այն «Հովիտ - աշխարհը», որ մի ամբողջական արարչական ստեղծագործություն է, բնությունը՝ արև ու երկինք, հող ու ջուր, ծառ ու ծաղիկ, ասուն ու ոչ ասուն կենդանական գոյություններ, ձայներ, բույրեր ու թույրեր, փոխադարձ կապերով մեկ միասնական աշխարհ տեսնելու մաթևոսյանական աշխարհահայեցությունը՝որպես գրողի փիլիսոփայական, բնութենապաշտական ըմբռնումների դրսևորում։ Ցույց տալ հատկապես անկենդան ու ոչ ասուն գոյություններին «հոգեվորելու», նրանց «մտածումները», շարունակվելու կերպը ներկայացնելու և այդ ամենը տեսանելի, լսելի ու զգայելի դարձնելու մաթևոսյանական կերպն ու սկզբունքը՝ «գրել ոչ թե ծառի մասին, այլ ծառի միջից, ոչ թե ձիու մասին, այլ ձիու ներսից»։