Համո Սահյանի բանաստեղծական վարպետության մի քանի հարցեր - Ջրբաշյան Աշխեն (ԲԱՆԲԵՐ ԵՐԵՎԱՆԻ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ. ԲԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, 2021)
Հոդվածը նվիրված է Համո Սահյանի բանաստեղծական վարպետության մի շարք խնդիրների: Մասնավորապես, դիտարկված են այն հնարքները, որոնց օգնությամբ բանաստեղծը ձևավորում է յուրահատուկ հնչողությամբ ինքնատիպ հանգեր: Իր հոդվածներում և մասնավոր զրույցներում Համո Սահյանը մշտապես ընդգծել է բանաստեղծության մեջ առաջին տողի կարևորությունը, որը կանխորոշում է մյուս տողերի ընթացքն ու ռիթմը, նաև հանգը: Որևէ ուրիշ հայ բանաստեղծ չի կիրառել այդքան մեծ թվով իգական և դակտիլային հանգեր, որքան Համո Սահյանը: Իր շատ բանաստեղծություններում նա օգտագործել է արևելյան պոեզիային բնորոշ ռեդիֆային հանգեր, որտեղ առկա են տողամիջյան հենակետային բառեր, իսկ դրանց հաջորդում է որևէ կրկնվող բառախումբ: Մեր դասական պոեզիային ոչ այնքան բնորոշ հանգերի այսպիսի առատությունը ցույց է տալիս, որ Սահյանը հատուկ հոգածությամբ է վերաբերվել հանգավորման արվեստին: