Բարսեղ Կեսարացու «Գիրք Պահոցի» գրաբար բնագրի ձևաբանական բնութագրիչները - Դիլբարյան, Նարինե (ԲԱՆԲԵՐ ԵՐԵՎԱՆԻ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ. ԲԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, 2021)
Բարսեղ Կեսարացու ճառերի, թղթերի, քարոզների և մեկնաբանությունների հանրահայտ ժողովածուն «Գիրք Պահոցը» հին հայերեն է թարգմանվել Ե դարի վերջից մինչև է  դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում՝ հունական դպրոցի շրջանի թարգմանիչների կողմից: Գրաբարյան բնագրի լեզուն պատկերավոր է, գեղեցիկ և հասկանալի, թարգմանությունը չի պարունակում հունարենին բնորոշ նորաստեղծ արհեստական ​​կառույցներ: «Գիրք պահոցի» թարգմանիչները կատարելապես տիրապետել են ինչպես հին հունարենին, այնպես էլ իրենց մայրենի լեզվին: Թարգմանության լեզվի քերականական հատկանիշների ուսումնասիրությունը ապացուցում է, որ հունական ծագում ունեցող պատճենումները և հունաբանությունները հիմնականում հանդիպում են թարգմանության լեզվի հոլովման համակարգում, հատկապես դերբայների և նրանց առանձին կրավորական տարբերակների ձևավորման փորձերում, իսկ գոյականների, ածականների և թվականների հոլովական համակարգը համապատասխանում է գրական հին հայերենի քերականական կանոններին, հունաբանությունները դիպվածային են:
Keywords: Բարսեղ Կեսարացի; «Գիրք պահոց»; գրաբար թարգմանություն; դասական և հետդասական հին հայերեն; 5-րդ դարավերջ և 7-րդ դարասկիզբ; հունաբան դպրոց; հունաբանություններ; պատճենումներ հունարենից; բայական խոնարհման համակարգ; հոլովում