Արդի արևելահայերենի բառապաշարի հարստացումը ըստ «Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի» բառարանում չվկայված բառերի - Պարոնյան, Նաիրա; Գրիգորյան, Սուսաննա (ԲԱՆԲԵՐ ԵՐԵՎԱՆԻ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆԻ. ԲԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, 2024)
Ինչպես հայտնի է, լեզվի  բաղադրիչներից ամենազգայունը բառապաշարն է, որն անմիջականորեն արտահայտում է հասարակական կյանքում կատարվող փոփոխությունները:  Հայերենի բառապաշարը անընդհատ ենթարկվել է փոփոխության, համալրվել  բազմաթիվ նորակազմ  բառերով  ու կապակցություններով, որոնք կարիք ունեն հանգամանալից քննության: Կան բառեր, որոնք սկզբից ցայսօր կենդանի են մնացել և պահպանել են իրենց հիմնական նշանակությունները: Կան այնպիսիք, որոնք մնացել են կենդանի, սակայն ստացել են նոր իմաստներ: Լ․ Հովհաննիսյանի «Գրաբարի բառարան, Նոր հայկազյան բառարանում չվկայված բառեր»-ում  և արդի հայերենի բացատրական  բառարաններում վկայված բառանյութի  համեմատությամբ  փորձել ենք ցույց տալ  գրաբարի բառապաշարի  մեջ կատարված տեղաշարժերն ու փոփոխությունները, բառապաշարային որոշ յուրահատկություններ:Յուրաքանչյուր լեզվի հարստությունը  պայմանավորված է  նրա բառապաշարի հարստությամբ, որը  ներառում է զանազան բառաշերտեր, որոնք էլ իրենց բառամթերքով  ու գործառությամբ առանձնանում են և ինքնուրույն խմբեր կազմում։  Մենք առանձնացրել  ենք իմաստային տարբեր դաշտերի պատկանող բառեր,  կատարել դրանց  քննությունը՝   ներկայացնելով  այդ  խմբերում  ընդգրկված  արմատական բառերի  ստուգաբանությունը: Հիմնվելով բառարանների վիճակագրական տվյալների վրա՝ պարզ է դառնում,  որ տարբեր թեմատիկ խմբերում ներառված որոշ բառեր, որոնք որպես բառային միավորներ  արձանագրված են  բառարաններում,   աչքի են ընկնում  իրենց պասիվ գործածությամբ, գործառապես կենսունակ չեն, կիրառապես և քանակապես զիջում են մյուսներին,     սակայն  չի բացառվում, որ դրանք ևս կարող են հետագայում համալրել  լեզվի կենսունակ  բառապաշարը:
Keywords: բառապաշար; իմաստային դաշտ; արմատական բառեր; փոխառություն; բառաստեղծում; նորակազմություն; արևելահայերեն; ստուգաբանություն; եզրույթ; քերականություն