Քաղաքացիական մասնակցության մշակույթը որպես ժողովրդավարացման և քաղաքացիական հասարակության ինստիտուցիոնալացման նախապայման Հայաստանի Հանրապետությունում (1991-2019 թթ․) - Սարգսյան Առնակ (Պատմություն և մշակույթ, 2026)
Քաղաքական մասնակցությունը քաղաքագիտության ուսումնասիրության հիմնական հասկացություններից է, և տարբեր ժամանակներում մի շարք տեսաբաններ այն մեկնաբանել են այլ տեսամեթոդական մոտեցմամբ: Ժամանակակից հասարակական-քաղաքական փոխակերպումների արդյունքում մասնակցության հիմնախնդրի տեսական վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ համաշխարհայնացման պայմաններում քաղաքական կյանքին մարդկանց ներգրավվածության ձևերն ու սկզբունքները աստիճանաբար փոփոխության են ենթարկվում, վերանայվում են իշխանության իրականացման ավանդական գործիքակազմն ու պատկերացումները: Հասարակական-քաղաքական համակարգի մյուս դերակատարների հետ քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների լիակատար փոխգործակցությունը աստիճանաբար հանգեցնում է մասնակցության ինստիտուցիոնալացմանը և գործառնական ընթացակարգերի ապահովմանը: Այսինքն՝ ինստիտուտներից յուրաքանչյուրը, համագործակցելով հասարակական համակարգի (իրավական, սոցիալական, տնտեսական, քաղաքական և այլն) մյուս տարրերի հետ, կկարողանա ապահովել քաղաքակիրթ քաղաքացիական հասարակության կառուցակարգեր: