ԸՆՏԱՆԵԿԱՆ ՄԻՋԱՎԱՅՐԻ ԴԵՐԸ ԱԿՈՒԼՏՈՒՐԱՑԻՈՆ ՌԱԶՄԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՆԽՈՐՈՇՄԱՆ ՄԵՋ - Ղարիբյան Ջորջ (Արդի հոգեբանություն, 2025)
Ընտանեկան միջավայրը, մասնավորապես ընտանեկան դինամիկան, կարևոր դեր է խաղում անհատների ինքնագիտակցության ձևավորման գործում, որն էլ իր հերթին ազդում է նրանց էթնիկ ինքնության զարգացման վրա: Էթնիկ ինքնությունը կարող է ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես են ներգաղթյալները ընկալում ինչպես իրենց ժառանգական մշակույթը, այնպես էլ ընդունող մշակույթը: Եթե անհատները դրականորեն են վերաբերվում իրենց ընտանիքին, ապա նրանք ավելի հավանական է, որ կգնահատեն իրենց ընտանեկան մշակույթը, մինչդեռ ընտանեկան բացասական փորձառությունները կարող են հանգեցնել իրենց ընտանեկան մշակույթի մերժմանը: Այս ընտանեկան փորձառությունները կարող են նաև ազդել ընտանիքից դուրս միջանձնային հարաբերությունների վրա: Սեփական մշակույթի հետ դրական նույնականացումը հաճախ կապված է այլ մշակույթների հետ ավելի դրական փոխազդեցությունների հետ: Այս ուսումնասիրությունը վերանայում է ընտանեկան միջավայրի և կուլտուրայի վերաբերյալ առաջնային արխիվային տվյալները՝ տրամադրելով արդյունքների վերաիմաստավորում թարմացված գրականության վերանայման տեսանկյունից: Առաջ է քաշվում վարկած, որ ընտանեկան միջավայրը կարող է ազդել կուլտուրայի ռազմավարությունների վրա այնպես, որ ավելի դրական փորձառությունները հանգեցնեն ավելի դրական կուլտուրայի ռազմավարությունների, և հակառակը, բացասական փորձառությունները կարող են հանգեցնել ավելի բացասական կուլտուրայի փորձառությունների: Տվյալների վերլուծությունը մասամբ հաստատում է այս վարկածները՝ ցույց տալով, որ մասնակիցները, ովքեր հայտնել են իրենց ընտանիքի հետ ավելի կոնֆլիկտային փորձառությունների մասին, հակված են մերժել իրենց ընտանեկան ժառանգական մշակույթը և ընդունել ավելի սթրեսային կուլտուրայի ռազմավարություններ, ինչպիսին է մարգինալացման ռազմավարությունը: Այնուամենայնիվ, դրական ընտանեկան միջավայրը կուլտուրացման ռազմավարությունների նշանակալի կանխատեսող գործոն չէր։ Բացի այդ, ԱՄՆ-ում բնակվելու տարիքը և տարիները դիտարկվել են որպես վերահսկիչ փոփոխականներ։ Քննարկումը ուսումնասիրում է արդյունքների հետևանքները անհատական ​​և ընտանեկան թերապիայի ոլորտներում։