ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԻՄՆԱԿԱՆ ՏԵԿՏՈՆԱԿԱՆ ՄԻԱՎՈՐՆԵՐԸ (ԵՊՀ Գիտական տեղեկագիր. Երկրաբանական և աշխարհագրական գիտություններ, 2012)
Աշխատանքում կատարված է Հայաստանի տարածքի վերլուծությունը սալերի տեկտոնիկայի տեսանկյունից: Առանձնացվել են հետևյալ հիմնական տեկտոնական միավորները. 1) Հայկական ծալքավոր մարզը, որպես հայտնի Պերրի-Գոնդվանա Կիմերեյա մայրցամաքի հյուսիսային սեգմենտ (Հայ-Իրանական միջմայցամաք); 2) Վիրահայոց-Արցախի (Սոմխեթո-Ղարաբաղի) կղզաղեղային համալիրը, որպես Եվրասիային հարավային ծայրամաս մեզոզոյում; 3) Ամասիա-Սևան-Ակերայի և Վեդու օֆիոլիտային գոտիները; 4) Սևանա-Շիրակի ռիֆտը և նրան կից կուլիսաձև դասավորված Վայոց ձոր–Բարգուշատ–Մեղրու ռիֆտը, որպես պալեոգենի միասնական Սև ծով–Աջարո-Թրիալեթ–Շիրակ–Մեղրի–Թալիշ–Կասպից ծով կուլիսաձև դասավորված ռիֆտային համալիրի կապող օղակ, որպես Նեո-Թետիսի վերջին, երկրակեղևի հետնաղեղային մասի ձգում ու ռիֆտոգեն պատռումի հետևանք; 5) Ջավախքի-Գեղամի-Ղարաբաղի պլիոցեն-չորրորդական հրաբխային լեռնաշղթաները, առաջացած միջօրեական-հարավարևելյան գծային պոկման խոռոչների բացմամբ, որոնք իրար հետ համակցված են տրանսֆորմ տիպի հյուսիսարևմտյան աջ սահքի խզումներով:
Keywords: Tavro-Caucasus; tectonic zoning; paleogene rifting; collision; ophiolites