| Online ISSN | : | |
| Print ISSN | : | 1829-4340 |
Vol. 25 No. 1 (2024): Journal of Oriental Studies
Full Issue
Editorial
-
Editorial
THE TIRELESS WARRIOR OF THE DEVELOPMENT OF THE ARMENIAN SCHOOL OF TURKIC STUDIES: ON THE OCCASION OF PROFESSOR ALEXANDER SAFARIAN'S 60TH ANNIVERSARY
AbstractԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, պրոֆեսոր Ռուբեն Մելքոնյանի շնորհավորական ուղերձը
References
Articles
-
Articles
XX CENTURY PARIS IN THE LIFE OF AN IRANIAN EXILE WRITER
AbstractThe city is a dynamic system that is constantly in motion. As a historical and cultural phenomenon, the city has found its expression in artistic literature. For centuries, writers from around the world, carrying their native cities within themselves on their paths of exile. They have discovered new cities that have become harbingers of joy and sorrow in their destinies. The literary image of Paris appeared in American and Russian literature in the 1920s and 1930s. In their works, exiled writers depicted the city's national character, urban environment, lifestyle, as well as the 'spirit' of the city. In the literary reflections of Iranian exile writers, Paris loses its artistic quality and emerges as a geographical record of the pain and alienation experienced by immigrants in the diaspora.
ReferencesАнциферов Н. П., Проблемы урбанизма в русской художественной литературе: опыт построения идеи города Петербурга у Достоевского на основе анализа литературных традиций., Москва ИМЛИ РАН, 2009.
Беспалова Е. К., Париж глазами эмигрантов,- Мировая литература на перекрестье культур и цивилизаций, № 1–2 , 2017, ст. 17-31.
Биск А., Русский Париж 1906-1908 гг. Воспоминания о Серебряном веке, М., 1993․
Бунин И., Темные аллеи. Собрание сочинений в 9-ти т. Т. 7. М.: Художественная литература,1966.
Набилкина Л․ Н․, Образ города в мировой литературе,- Теория и практика общественного развития, № 3, 2014, ст.219-222.
Щукин В. Г. Поэтика города. Морфология поэтосферы,- Альманах теории и истории науки, № 7. 2013, ст. 299-336.
Baraheni R., Exilic Blindness: The Unwritten Autobiography of a Dramatist in Paris Posthumously Dictated to a Friend. -Modern Drama, Volume 46, Number 1, Spring 2003, pp.113-118.
Calvino I., Invisible Cities, Boston: Mariner Books, Classics, 1978.
Dabashi H., Corpus Anarchicum: Political Protest, Suicidal Violence and the Making of Posthuman Body, London: Palgrave Macmillan, 2012, eBook.
Farrokh F., Yavari H., Sa'edi, Gholam- Hosayn. - Encyclopedia Iranica, 19 May, 2016 http://www.iranicaonline.org/articles/saedi-gholam-hosayn
Giddens A. - Modernity and Self Identity. Self and Society in Late Modern Age, Stanford: Stanford University Press, 1991.
Guppy Sh., A Girl in Paris: A Persian Encounter with the West, New York: Tauris Parke Paperbacks, 2008,
Katouzian H., Sadegh Hedayat: The Life and the Legend of an Iranian Writer, London, New York: I. B. Tauris & Co, 2002.
Naficy H., The Making of Exile Cultures: Iranian Television in Los Angeles, Univ. of Minnesota Press, 1993.
Rahimieh N., Hedayat's translation of Kafka and the logic of Iranian modernity. - Katouzian H., Sadegh Hedayat: His Work and His Wondrous World, New York: Routledge, 2008,
Rushdie S., Imaginary Homelands: Essays and Criticism 1981-1991, London: Granta Books,1991.
Saedi Gholam Hosayn, Avatars in Exile, trans Pakravan S., - Chanteh, Spring: 35, 1993.
-
Articles
THE ROLE OF THE POEM "VIS AND RAMIN " IN THE TRANSITION FROM SHAHNAMEH LOVE STORIES TO NIZAMI'S ROMANCES
AbstractFakhreddin Gorgani's poem "Vis and Ramin" occupies a special place in the development of the Persian romance genre.The increasing role of the author's life experience and artistic tricks in it further emphasizes the circumstance of the genre's establishment. Unlike the schematic structure of the love stories of the heroic epic, the plot of the story is woven around the relationships between individuals. The course of action that drives the main conflict is determined by the characters' temperaments, not societal-scale phenomena. With the problems it poses, it fundamentally solves the question of the integrity of the beginning and the conclusion characteristic of the structure of the genre. Gorgani, using the experience of his predecessors in the Ghaznavian period, raised the love-related works to a new level, paving the way for the masterpieces of his great successor, NizamiGanjavi. The poem "Vis and Ramin" with its artistic solutions is a unique connecting link between Shahnameh love stories and Nizami's romances.
ReferencesԱղայան Է., Դրվագներ Արեւելքի գրականության պատմության, Երեւան, 1971։
Бертельс Е., Избранные труды. Низами и Физули. М., 1962.
Бертельс Е., Избранные труды. История персидско-таджикской литературы. М., 1960.
Брагинский И., 12 минатюр. М., 1976.
Брагинский И., Очерки из истории таджикской литературы, Сталинабад, 1956.
Висрамиани. Перевод С. Иорданишвили, предисловие А. Гвахария, М. Тоуда, Тбилиси, 1938.
Жирмунский В., Народный героический эпос. М.-Л., 1962, 65-74.
Каладзе И., У истоков персидского романического эпоса. Актуальные проблемы иранистики, Тбилиси, 1970, 422.
Закани О., Веселая книга. М., 1965.
Саxранов В., О некоторых особенностях поэмы Фахраддина Гургани “Вис и Рамин”. Актуальные проблемы иранистики, Тбилиси, 1970.
Марр Ю., Статьи и сообщения. Том II, М.-Л., 1939.
Мокульский С, Итальянская литература. М., 1966.
Орбели И., Предисловие к «Висрамиани». М.-Л., 1938.
Minorsky V., Vis u Ramin: A Parthian Romance. Bulletin of the School of Oriental and African Studies, vol. XI, 1943–46, 741–763; vol. XII, 1947– 1948, 20-35; vol. XVI, 1954, 91-92; New Developments. vol. XXV, 1962, 275-86.
Cross C., The Poetics of Romantic Love in VIS & RĀMIN. Chicago, 2015.
Nöldeke Th., Das Iranische Nationalepos. Berlin, 1930.
Awfī M., Kitāb-iLubāb al-albāb, ed. Edward Granville Browne and Muḥammad Qazvīnī. Leiden, Brill, 1903–6.
Mohammad Ja’far Mahjub, Moqaddame bar Vis va Rāmin. Tehrān,1337/1959.
Гургани Ф. Вис и Рамин (https://coollib.net/b/641210-fahriddin-gurgani-vis-i-ramin/read) (մուտքի ամսաթիվ՝ 11.12.2023).
-
Articles
ON THE FEATURES OF TEACHING THE ACCUSATIVE CASE OF NOUNS IN TURKIC LANGUAGES (TURKISH, OTTOMAN TURKISH, AZERBAIJANIAN, KAZAKH, TURKMEN) TO ARMENIAN STUDENTS
AbstractIn the article, a) based on a comparative analysis of the realities of Armenian and Turkish languages and elucidating a specific 'correlation', b) avoiding traditional disputes and discussions regarding the arguments of theories on five, six, or seven cases in Armenian language morphology, c) with the aim of conveying to students the peculiarities of the noun case system in Turkic languages (Turkish, Azerbaijani, Kazakh, Turkmen) and the transmission of succinctly formulated knowledge (naturally, including skills in spoken language and translation) through the most accessible method, the following formula is proposed: "The direct object in the accusative case is used when the corresponding - comparable form in Armenian language contains morphemes (article) of the definiteness category."
ReferencesԱղայան Է․, Ժամանակակից հայերենի հոլովումը և խոնարհումը, Երևան, 1967
Ասատրյան Մ․, Հին և նոր բանավեճեր ժամանակակից հայերենի հոլովական համակարգի շուրջը, Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1969, 2
Ավետիսյան Յու․, Սարգսյան Ա․, Ներսիսյան Ն․, Թելյան Լ․, Տեր-Մինասյան Ա,․ Գևորգյան Շ․, Սարգսյան Լ․, Ադիլխանյան Ա․, Հայոց լեզվի և խոսքի մշակույթ, Երևան, 2019
Զաքարյան Շ., Բայական անցողականության և անանցողականության կարգերը ժամանակակից թուրքերենում, Լրաբեր հասարակական գիտությունների, հ. 2-3, ՀՀ ԳԱԱ Գիտության հրատ., Երևան, 2012, էջ 315-323
Մովսիսյան Լ․, Ադրբեջաներենի դասագիրք, Երևան, 2012
Պետրոսյան Հ., Գալստյան Ս., Ղարագյուլյան Թ., Լեզվաբանական բառարան, Երևան, 1975
Սաֆարյան Ա., Գալշոյան Ս., «Հայ ուսանողներին թուրքերենի դասավանդման որոշ առանձնահատկությունների մասին», Արևելագիտության հարցեր, N13, Երևան, 2014, էջ 416-435
Սաֆարյան Ալ., Սողոմոնյան Ա., Լոքմագյոզյան Տ., Թուրքերենի դասագիրք, Գիրք Ա, յոթերորդ լրամշակված հրատարակություն,Երևան, 2021
Սաֆարյան. Ալ., Մելքոնյան Ռ., Հայ ուսանողներին թուրքերենի հայցական հոլովի ուսուցման առանձնահատկությունների մասին, Проблемы романо-германской филологии: Теория и методика преподавания иностранных языков, Ереван, 2006, стр. 72-73
Адилбаев Ж., Сафарян А., Погосян Н., Незабываемые страницы истории изучения и популяризации творческого наследия великого узбекского поэта и гуманиста Алишера Навои в Армении и в Казахстане , Творческое наследие Алишера Навои и современность. Сборник докладов международной научной конференции, Москва, 2018, с. 8-11,
Айляров М., Учебник турецкого языка (под редакцией академика В. А. Гордлевского), М. 1954
Исмайлова Л., Насилов Д., Азербайджанский язык для стран СНГ, Москва, 2009
Кононов А., Граматика современного турецкого литературного языка, изд. Академии Наук СССР, Москва-Ленинград, 1956, стр. 78-97
Сафарян А., Из истории армяно-казахских культурных связей, «Простор» (литературно-художественный журнал, Казахстан), No 2, 2020, с. 162-173.
Сафарян А., Əдiлбаев Ж., ТМД елдерiнiң түркiтану орталықтары ынтымақтастығының келешегi туралы, Түркi әлемi және халықаралық байланыстар: тарих, тұлға, келешек, 26-27 мамыр 2017 жыл, б. 259-262,
Сафарян А., Адилбаев Ж., Об армяно-казахских культурных связях и научном сотрудничестве между Арменией и Казахстаном, Вестник Евразийского национального университета имени Л. Н. Гумилева (Научный журнал), No 1, 2016, с. 113-118,
Севортян Э., Прямое дополнение в турецком языке, Вестник Московского университета, No 12, 1948, стр 41-65։
Симонян А., Сафарян А, О научно-образовательном сотрудничестве между Арменией и Казахстаном: реалии и перспективы, Հայագիտության հարցեր, թիվ 3, Երևան 2020, էջ 3-11
Симонян А., Сафарян А., Об армяно-туркменских культурных связях и научно-образовательном сотрудничестве между Арменией и Туркменистаном, Հայագիտության հարցեր, թիվ 1, Երևան, 2019, էջ 226-235
-
Articles
COMMANDER ANDRANIK IN MEMOIRS OF TURKISH AND AZERBAIJANI POLITICIANS AND MILITARY OFFICERS
AbstractLove and respect for the legendary commander Andranik Ozanyan among Armenians reaches mythical, epic limits. In addition to the historical and political research, even a legend about Andranik, who is perceived as a national hero, is preserved among the survivors of the Armenian Genocide from Western Armenia and their descendants. In general, Andranik’s image instilled real or mythical hope in the souls of many generations of Armenians, even in the times when it seemed that thinking about victory was absolutely unrealistic. However, familiarization with the memoirs of various Ottoman and Turkish military and political figures or stories related to them reveals a different, Turkish perception of the image of the legendary commander. It is quite predictable that Andranik Ozanyan was in the spotlight of the Turkish military-political elite as a dangerous adversary, but it is remarkable that even decades later, he was perceived as an ideological rival, as a symbol who could pose a threat to the long-term goals of Turkey and Azerbaijan.
ReferencesԱղայան Ծ., Հայերը Թուրքիայում, Երևան, 1994:
Ասատրյան Հ․, Հատընտիր, Երևան, 2004:
Ասք Անդրանիկ Զորավարի մասին (բանահավաք և մշակող՝, Սուրեն Սահակյան), Երևան, 2008:
Դալլաքյան Կ․, Հուշապատում (դեմքեր, իրողություններ, մտորումներ), Երևան, 1998:
Մարթաեան-Տիլաչար Յ․, Աթաթիւրքէն յիշատակներ, Իսթանպուլ, 2021:
Де Ногалес Р., Четыре года под полумесяцем, Москва, 2006․
Дни сквозь строчки: из рабочих дневников Карена Демирчяна, Ереван, 2010.
Симонян Г., Из истории “политического оправдания” полководца Андраника, Ереван, 2016.
Atatürk’ün Sırdaşı Kılıç Ali’nin Anıları, (derleyen: Hulûsi Turgut), İstanbul, 15. Basım, 2016.
Bayar C., Ben de yazdım, İstanbul, 1997, Cilt 5․
Çakmak F․, Birinci Dünya Savaşı’nda Doğu Cephesi, Ankara, 2005.
Karabekir K., Günlükler (1906-1948), 1-2.Cilt, hazırlayan Y. Demirel, İstanbul, 2009․
-
Articles
PECULIARITIES OF TURKEY’S MEDIA LANDSCAPE DURING AKP PERIOD
AbstractThis study briefly examines Turkey’s media landscape during the government of AK party. It shows the main reasons of current media-reality and essential peculiarities, which are intertwined with political and socio-economic developments of the era. This study argues that though the government is controlling the media and created very strict conditions for professional journalism, Turkish media is still having some developments and transformations, which are also result of global technological innovations.
ReferencesԳեղամյան Վ., «Հինգերորդ իշխանությունը», Turkaget.am, 2018, https://turkaget.am/dogan/ (24.06.2024)
Սաֆրաստյան Ռ., Մելքոնյան Ռ. և ուրիշներ, Թուրքիայի պատմություն. հարյուրամյա հանրապետության քաղաքական ուրվագծերը 1923-2023, ԵՊՀ, 2023։
Տեր-Մաթևոսյան Վ., Զանգվածային լրատվամիջոցները Թուրքիայում. քաղաքականություն, սահմանափակումներ և մարտահրավերներ, Արևելագիտության հարցեր, http://publications.ysu.am/wp-content/uploads/2015/12/6Vahram_TerMatevosyan.pdf ։
Aslan M., Yilmaz G., Diffusion of digital authoritarianism? Censorship, surveillance and beyond in Türkiye, Third World Quarterly 1–19. https://doi.org/10.1080/01436597.2024.2363895
Çarkoğlu A., Gözde Y., Press–Party Parallelism in Turkey: An Individual Level Interpretation, Turkish Studies 11, 2010, N 4, pp. 613-624.
Demir V., Freedom of the Media in Turkey Under the AKP Government, in Human Rights in Turkey. Assaults on Human Dignity (ed. Aydin H., Langley W.), Springer, 2021,pp. 51-88.
Eissenstat H., Recep Tayip Erdoğan. From “illiberal democracy” to electoral authoritarianism (born 1953), in Dictators and Autocrats. Securing Power across Global Politics (ed. Larres K.), Routledge, 2022, pp. 367-383.
Kaya R., Çakmur B., Politics and the Mass Media in Turkey, Turkish Studies 11, 2010, N. 4, pp. 521–537.
Uzunoğlu S., The Politics of Media in Turkey. Chronicle of a Stillborn Media System // The Oxford Handbook of Turkish Politics (ed. Tezcür G. M.), Oxford University Press, 2022, pp. 689-710.
Yanardağoğlu, E., Citizenship, Media and Activism in Turkey During Gezi Park Protests, Interactions: Studies in Communication and Culture, 8(3), 2017, pp. 133-150.
Yanardağoğlu E., The Transformation of the Media System in Turkey. Citizenship, Communication, and Convergence, Palgrave Macmillan, 2021.
Yesil B., Media in New Turkey. The Origins of an Authoritarian Neoliberal State, University of Illinois Press, 2016.
Yılmaz G., Europeanisation or De-Europeanisation? Media Freedom in Turkey (1999–2015), South European Society and Politics 21, 2016, N.1, pp. 147–161.
Digital News Report 2024 – Turkey, Reuters Institute, 17.06.2024, https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/digital-news-report/2024/turkey
Digital Report 2024 (Turkey), https://datareportal.com/reports/digital-2024-turkey
Insiders reveal how Erdogan tamed Turkey’s newsrooms, Reuters, 31.08.2022, https://www.reuters.com/world/middle-east/insiders-reveal-how-erdogan-tamed-turkeys-newsrooms-2022-08-31/ .
Kirdemir B., Turkey’s Digital News Landscape. Polarization, Social Media, And Emerging Trends, EDAM, May 2020, 18.06.2020, https://edam.org.tr/en/cyber-governance-digital-democracy/turkey-s-digital-news-landscape-polarization-social-media-and-emerging-trends
Media Ownership Monitor Turkey, https://turkey.mom-rsf.org/en/findings/political-affiliations/ .
Political Retweet Rings and Compromised Accounts: A Twitter Influence Operation Linked to the Youth Wing of Turkey’s Ruling Party, Stanford Internet Observatory 2020, https://fsi.stanford.edu/publication/june-2020-turkey-takedown
Turkey, Freedom House, https://freedomhouse.org/country/turkey
Turkey’s Changing Media Landscape, Center for American Progress, June 2020, p. 3.
Turkey: The world’s largest prison for journalists, Amnesty International, 03.05.2019, https://www.amnesty.org/en/latest/news/2019/05/turkey-the-worlds-largest-prison-for-journalists/
Turkey: ‘World’s biggest prison’ for media, Al Jazeera, 17.02.2013, https://www.aljazeera.com/features/2013/2/17/turkey-worlds-biggest-prison-for-media.
Türkiye, Reporters Without Borders, https://rsf.org/en/country-t%C3%BCrkiye
Uluslararası Medya Kuruluşlarının Türkiye Uzantıları, SETA Vakfı, https://www.setav.org/dijital-medya/rapor-uluslararasi-medya-kuruluslarinin-turkiye-uzantilari
-
Articles
GENERAL CHARACTERISATION OF THE CONTENT STRUCTURE OF ISLAMIC IDENTITY IN TURKISH ISLAMIC FICTION
AbstractIslamic novels provide a unique key to comprehend the role, significance, historical profile, and evolution of Islamic identity within Turkey's political system. These literary works also provide an opportunity to grasp the Islamic movement's struggle for dominance, political rhetoric, and practices based on the emerging Islamic classes. The primary objective of these Islamic novels was to establish an alternative Islamic model, an Islamic society based on a collective "we," by defining and justifying the incompatibility of Islam and modernization. Consequently, it was necessary to confront “them” (“the other”) first, before turning to the source of self-knowledge and self-expression, the “Golden Age”. However, the definition of Islamic identity as interpreted by the “Golden Age” has changed since the 1990s, when texts were written criticizing the monolithic structure of Islamic identity, isolation from the outside world, and the androcentric structure of Islamism.
ReferencesՈսկանյան Ա․, Ազգային ինքնության հիմնահարցը և մտավորականության կոչումը, Ինքնություն 1, 1995
Бодрийяр Ж., Симулякры и симуляция. Москва, 2003
Açıkel F., “Kutsal mazlumluğun” psikopatolojisi, Toplum ve Bilim 70, 1996, 153-198.
Al-Azmeh, Aziz. Islams and Modernities. London, 1993․
Aytepe M․, Doğuşundan Günümüze İslamcılığın Türkiye Seyri: Bir Sınıflandırma Denemesi, Anemon 4/1, Haziran 2016
Bulaç, Ali. Din ve Modernizm. İstanbul: Yeni Akademi Yayınları, 2006.
Bulut R., “Türkiye’de islami kimliğin oluşumu ve değişimini edebi metinlerden okumak, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10, Sayı: 48, 2017
Çayır K․, Türkiye’de İslâmcılık ve İslami Edebiyat Toplu Hidayet Söyleminden Yeni Bireysel Müslümanlıklara, İstanbul, 2008
Chasteen A., Steward G. and Shriver Th., Participant Narratives and Collective Identity in a Metaphysical Movement," Sociological Spectrum 22(1), 2002
Efe M․, Mızraksız İlmihal, İstanbul, 1993.
Erkol Ç., Çalışkan U., 1960’lardan 28 Şubat’a Cemaati Romanlarla İcat etmek: Siyasal İslamın Popüler Tezahürleri, “Moment” dergisi, 3(1), 2016
Göle N., Authoritarian Secularism and Islamist Politics: The Case of Turkey, Civil Society in the Middle East, Vol. 2, 1996, 17-43
Göle N., Modern Mahrem: Medeniyet ve Örtünme, İstanbul, 2016
Göle N․, Secularism and Islamism in Turkey: The Making of Elites and Counter-Elites, Middle East Journal, Vol. 51, No. 1, 1997,46-58
Güldoğan A․, Erdoğan İslami yayınevlerinden ne istedi, OdaTV, Ekim 30, 2017, https://www.odatv.com/yazarlar/asiye-guldogan/erdogan-islami-yayinevlerinden-ne-istedi-126339 (մուտքի ամսաթիվ՝ 15․04․2024)
Karakoç Ş., İslamcılıktan muhafazakârlığa: roman türü üzerinden Türkiye’de islami kimliğin dönüşümü üzerine bir inceleme, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi KAÜİİBFD, Cilt 14, Sayı 27, 2023, 377-413
Katırcı,Ş. Müslüman kadının adı var , İstanbul, 1989
Lekesiz Ö., Siyasetten Edebiyata İslâmcılık, Türkiye’de İslâmcılık Düşüncesi ve Hareketi Sempozyum Tebliğleri, 2013,633-638
Macit M., “Romantik İslam’dan İslami Romantizme”: İslamcı Popüler Kültürün Değişen Panoraması, İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 51, Haziran 2019,457-478
Mol H․, The Sacralization of Identity, Current Research in Sociology, ed. Margaret Archer, Toronto, August 18-24, 1974, https://www.degruyter.com/document/doi/10.1515/9783111681030-011/html (մուտքի ամսաթիվ՝ 14․05․2024)
Sever M., Türban ve Kariyer: evden işe, bizden bireye, İstanbul, 2006
Somers M., Gibson G., "Reclaiming the Epistemological 'Other': Narrative and the Social Construction of Realiry," in Social Theory and the Politics of Identity, ed. Craig Calhoun, Cambridge: Blackwell, 1994,37-99
Tanlı B․, Gültekingil M․, Modern Türkiye’de siyasi düşünce: islamcılık, cilt 6, İstanbul, 2005
Tomlinson J., Cultural Imperialism: a critical introdaction, London, 2002
Tosun N․, Günümüz İslâmi Düşüncesinin Yazınsal Görünümleri, Türkiye’de İslâmcılık Düşüncesi ve Hareketi Sempozyum Tebliğleri, 2013,691-632
Türkeş Ö., Toplum ve Kimlik Kurma Kılavuzu Olarak Roman” in Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Dönemler ve Zihniyetler, Cilt 9, ed. Tanıl Bora, Murat Gültekingil, İstanbul, 2009, 844-870.
Uğur C., “Hidayete eremeyen” romanlar, Bir Gün, Nisan 27, 2015, https://www.birgun.net/haber/hidayete-eremeyen-romanlar-78076 (մուտքի ամսաթիվ՝ 15․04․2024)
Ulutaş E., Ultra Politik Hidayetten Post Politik Aşka: İslami Edebi Metinlerdeki Epistemik Kopuş, İslâm Düşüncesinde Eleştiri Kültürü ve Tahammül Ahlâki, Milletlerarası Tartışmalı İlmî Toplantı, Cilt 1․Nisan 2019,471-486
Yavuz Y., Hidayet, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi 17, Ankara, 1998,
Yıldız A․, Boşluk, İstanbul, 2019
-
Articles
TURKISH-GREEK "SECRET REVEALED": REFLECTIONS OF POPULATION EXCHANGE IN C. TAN'S NOVEL "HASRET" (LONGING)
AbstractThe most important changes in Turkish literature of the late twentieth and early twenty-first century were, on the one hand, the unprecedented activity of women writers, and, on the other hand, the surprising blurring of the boundaries between high and mass literature and the emergence of a kind of ‘middle-class’ literature. Such novels, parallel to the standard plot development, sometimes raise quite unexpected themes, including references to hitherto unreported pages of theTurkish history, such as the Turkish-Greek population exchange. This article presents the peculiarities of the representation of the Greek-Turkish population exchange in the novel ‘Longing’ by the contemporary woman writer Canan Tan.
ReferencesZurcher E-J, Greek and Turkish refugees and deportees 1912–1924. p. 6. http://www.transanatolie.com/english/turkey/turks/Ottomans/ejz18.pdf (մուտքի ամսաթիվ՝ 24.05.2023).
Stuckey L., Narrating the Greco-Turkish Population Exchange: Stories about belonging and otherness in the nation, pp. 53–60.
https://dukespace.lib.duke.edu/dspace/bitstream/handle/10161/1282/Thesis%20LAS%20with%20corrections.pdf?sequence=3&isAllowed=y (մուտքի ամսաթիվ՝ 24.05.2023).
Tanan C., Hasret. İstanbul, 2013.
Forbes’un en çok kazananlar listesinde üçüncü değil ikinciyim. https://www.hurriyet.com.tr/forbes-un-en-cok-kazananlar-listesinde-ucuncu-degilikinciyim-22771509
Մելքոնյան Ռ., Պողոսյան Ն., Հայկական թեմատիկան ժամանակակից թուրք գրականության մեջ (XX դ. երկրորդ կեսին–XXI դ. սկզբին),
Երևան, 2016։
Canan Tan’dan bir hasretin öyküsü. http://narcekirdekleri.blogspot.com/2013/08/canan-tandan-bir-hasretinoykusu.html, https://doi.org/10.2307/208566;
Arı K., Büyük Mübadele-Turkiye'ye Zorunlu Göç (1923-1925). Ankara,2021.
Çiçekoğlu F., Suyun öte yanı. İstanbul, 1992.
Anadol K., Büyük Ayrılık. İstanul, 2003.
Oğuz Ö., Biz Vatanımıza Hasret Öldük Yavruarım. İstanbul, 2007
-
Articles
MAIN CHARACTERISTICS OF TRANSLATION WORK ON THE EXAMPLE OF ARMENIAN AND AZERBAIJANI LANGUAGES
AbstractIn the framework of professional communication, the concept of translation is characterized as interlingual and intercultural mediation, a type of communication in oral and written format, during which the content of the text is presented in another language, and the degree of relevance and accuracy of the translation largely depends on the problem faced by the translator. During translation, there is not only contact between two languages, but also between two cultures. From this point of view, the interaction between Armenian and Azerbaijani is unique in its nature, taking into account the unfriendly relations between the peoples who speak these languages, to put it mildly. In that context, it is important to state that the differences between the two languages require greater professionalism from the translator to perform high-quality, high-level translation work. The purpose of this work is to show the methods and means, thanks to which the translator will more easily fulfill the task before him and overcome the problems and difficulties that arise during the work. Linguistics also plays an important role in translation, and mastering the nuances of linguistics in both languages is also very important in translation. Despite the above-mentioned differences, nevertheless, in various fields, particularly in the information field, specialists often perform appropriate translations from Azerbaijani to Armenian and from Armenian to Azerbaijani both in written and oral formats. Considering that this work is the first attempt of a comparative study between two languages in the field of translation, a neutral reference to the problems that appear during similar translation works will help specialists in organizing their work more efficiently and qualitatively. Despite the differences between the two languages, the work highlighted the main common features and patterns that will help to perform the translation work faster, more competently and in accordance with the accepted standards.
ReferencesԱբեղյան Մ., Հայոց լեզվի տեսություն, Ե., 1965:
Աբրահամյան Ս. Գ., Հայերենի կետադրություն. ուսումնականձեռնարկ։ Երեւան, 1999:
Մեդիա iգիտություն, ուսումնական ձեռնարկ դասավանդողների համար, Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոն, Երեւան 2022:
Бархударов Л. С., Язык и перевод (вопросы общей и частной теории перевода). М., 1975.
Илюшкина, М. Ю., Теория перевода: основные понятия и проблемы (учеб. пособие). Изд-во Урал. ун-та, 2015.
http://lib.ysu.am/disciplines_bk/ef64bea20d2eb6d0a2b29d948d43ad8d.pdf (մուտքի ամսաթիվ՝ 15.06.2023).
Комиссаров В. Н., Теория перевода (лингвистические аспекты). М., 1990.
Мунен Ж., Вопросы теории перевода в зарубежной лингвистике. М.,1978.
Умерова М. В., Особенности перевода документов и текстов офи-циального характера. Актуальные проблемы гуманитарных и естественныхнаук. No 12, 2011.
Феодоров А. В., Основы общей теории перевода (лингвистические проблемы). М.-СПб, 2002.
Шимановская Л.А., Современные теории перевода и их использование в работе с англоязычной научной статьей биотехнологического профиля. Вестник Казанского технологического университета, 2012.
Ширалиев М.Ш., Севортян Э.В., Грамматика азербайджанского языка (фонетика, морфология и синтаксис). Баку, 1971.
Ə.Abdullaev, Y.Seyidov, A.Həsənov, Müasir Azərbaycan dili, sintakis Dördüncü hissə. B., Şərq-Qərb, 2007.
Hüseynoğlu S., Dilimiz milli sərvətimiz. Bakı, 2018.
Hüseynova L., Azərbaycan dilində lüğətlərin təsnifi və lüğətçiliyin inkişaf tarixi, https://cyberleninka.ru/article/n/az-rbaycan-dilind-l-tl-rin-t-snifi-v-l-t-iliyin-inki-af-tarixi/viewer (մուտքի ամսաթիվ՝15.06.2023).
-
Articles
CREATING A "HISORICISED" IMAGE OF THE HEAD OF STATE: JUXTAPOSITION OF THE IMAGES OF SULTAN ABDUL HAMID II AND PRESIDENT RECEP TAYYIP ERDOGAN
AbstractThe glorification of the image of Sultan Abdul Hamid II by the Turkish state propaganda machine and historians serving it is not limited to historical books, articles, and discussions in professional circles, but per the realities of the 21st century. is widely disseminated in social networks, and media platforms, where the authenticity of historical events, the application of an acceptable methodology of historiography, or ensuring a proper level of scientificity are often subordinated to catchy headlines and populist statements. One of the most important aspects of the consistent glorification of Sultan Abdul-Hamid II is the parallelizing of his image with the current president, R. T. Erdoğan as an advocate of innovation but at the same time a "patriotic, religious leader". Carrying the most vivid expressions of the vision of the new Turkey, these two characters confront Kemalist ideology and personally the image of Mustafa Kemal Ataturk.
ReferencesAltın Ş․, Hilal’in İki Muhafızı II. Abdulhamid - R. Tayyip Erdoğan, İstanbul, 2018.
Armağan M., Abdülhamid’in Kurtlarla Dansı 3, İstanbul, 2018.
Erdoğan R.T., Daha Adil Bir Dünya Mümkün, İstanbul, 2021.
Armağan M., Umutların Yelkeni Tarih, Derin Tarih, İstanbul, 2016, Sayı 66, s. 6.
Armağan M., Abdülhamid ve Erdoğan: Tarihin Buluşturduğu İki Lider, Derin Tarih, İstanbul, 2016, Sayı 54, s. 39-47.
Dağlıoğlu E. C., Necip Fazıl’dan Payıtaht’a: Hangi Abdülhamid?, Toplumsal Tarih, İstanbul, Haziran 2019, Sayı 306, s. 44-50.
Erdöl C., Sağlıkta Büyük Adamların Büyük Adımları, Derin Tarih, İstanbul, 2016, Sayı 54, s. 63-64.
Hanioğlu Ş., II Abdülhamid Döneminde Bürokratlar ve Darbe, Derin Tarih, İstanbul, 2016, Sayı 54, s. 48-55.
Kocabaş S., Abdülhamid ve Erdoğan’a Yönelik Tasfiye Planlarındaki 5 Benzerlik, Derin Tarih, İstanbul, 2016, Sayı 54, s. 56-59.
Afyoncu E., Abdülhamid’in hayali ikinci kez gerçekleşti, (25.12.2016) https://www.sabah.com.tr/yazarlar/erhan-afyoncu/2016/12/25/abdulhamidin-hayali-ikinci-kez-gerceklesti (մուտքի ամսաթիվ՝ 20.04.2024)
Armağan M., Erbakan Sultan Abdülhamid’i Partisinin Kurucusu İlan Etmişti, Derin Tarih, 02.2019 https://www.derintarih.com/kapak-dosyasi/erbakan-sultan-abdulhamidi-partisinin-kurucusu-ilan-etmisti/ (մուտքի ամսաթիվ՝ 20.04. 2024):
Cumhurbaşkanı Erdoğan: Abdülhamid dünyanın son evrensel imparatoru, Sabah, 10.02.2018 https://www.sabah.com.tr/gundem/2018/02/11/cumhurbaskani-erdogan-abdulhamid-han-dunyanin-son-evrensel-imparatorudur (մուտքի ամսաթիվ՝ 20. 04. 2024)
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Sultan Abdülhamid'in Sözleriyle Zeytin Dalı Harekatı'nı Değerlendirdi, Milliyet, 10.02.2018 http://www.milliyet.com.tr/cumhurbaskani-erdogan-sultan-abdulhamid-istanbul-yerelhaber-2588454/ (մուտքի ամսաթիվ՝ 20. 04. 2024)
Erdoğan B., Abdülhamit Hanı yediler, Tayyip Erdoğan'ı yedirmeyeceğiz (04.03.2018) https://gazetemanifesto.com/2018/bilal-erdogan-abdulhamit-hani-yediler-tayyip-erdogani-yedirmeyecegiz-159153/ (մուտքի ամսաթիվ՝ 05.04.2024)
Meral Akşener’den 'Erdoğan bugünün Abdulhamid’i' çıkışı https://www.youtube.com/watch?v=3B45NA6xNhQ&ab_channel=Yeni%C5%9Eafak (մուտքի ամսաթիվ 15․01․2023)
Payitaht Abdülhamid, Size bir müjdem var Paşalar! Tünel-i Bahri! https://www.youtube.com/watch?v=jF9TluUx9uM (մուտքի ամսաթիվ՝ 20.04.2024)
Recep Tayyip Erdoğan Abdulhamid'i Anlamak Programı Konuşması/10 Şubat 2018 https://www.youtube.com/watch?v=g23Xazq_Wo8 (մուտքի ամսաթիվ՝ 20.04.2024)
TRT 1, TRT Haber ortak yayını (14.04.2017). https://www.youtube.com/watch?v=IImhl7Gh1fc&feature=youtu.be&fbclid=IwAR2GQhclpS8OVHdMh19QYZ_zarwnuxdDUnZV22oUKr0OdEFMVFD3yUDr_vw (մուտքի ամսաթիվ՝ 20.04. 2024)
-
Articles
POLITICAL PROCESSES IN THE OTTOMAN EMPIRE IN THE 19TH CENTURY AND THE CONDITION OF ARMENIANS
AbstractDuring the period of weakening of the Ottoman Empire, national problems within the country grew. To solve these problems, the Ottoman leaders resorted to various measures to prevent active political processes related to the submissed nations, including the Armenians. This process of reformation was aimed at improving the condition of Christians, but they were only documents and empty speeches. The Ottoman leaders and reformers did not take a single step to ease the plight of the Christians, and it was during this period that the national program of Islamization, assimilation and extermination was put in place.
ReferencesՍաֆրաստյան Ռ., Oսմանյան կայսրություն. ցեղասպանության ծրագրի ծագումնաբանությունը (1876–1920 թթ.), Երեւան, 2009։
Երեմեեւ Դ., Թուրքերի ծագումը (ծագումը եւ էթնիկական պատմության հիմնական էտապները), Երեւան, 1975:
Ինճիկյան Հ., Օսմանյան կայսրության անկումը,Երեւան,1984:
Ղազարյան Հ., Արեւմտահայերի սոցիալ-տնտեսական եւ քաղաքական կացությունը 1800–1870 թթ., Երեւան, 1967:
Կիրակոսյան Ա., Հայկական հարցը եւ հայերի ցեղասպանությունը, Երեւան, 2007:
Կիրակոսյան Ջ., Երիտթուրքերը պատմության դատաստանի առաջ, հ. 1, Երեւան, 1982:
Պողոսյան Ս., Գոյատեւման պայքարի քառուղիներում (փաստեր, վկայություններ եւ մեկնաբանություններ), Երեւան, 1988:
Կիրակոսյան Ջ., Բուրժուական դիվանագիտությունը եւ Հայաստանը ( XIX դարի 80-ական թթ.), Երեւան, 1980:
Պողոսյան Ս., Հայոց ցեղասպանության պատմություն, հ. 1, Երեւան, 2008:
Дадрян В. Н., История Армянского геноцида. Ереван, 2007.
Гордлевский В., К истории тайных христиан в Малой Азии (из поездки в Трпезунд). Избранные сочинения. М., 1962, том III.
Simonian H., Hemshin from Islamicization to the end of the Nineteenth Century, The Hemshin: History, Society and Identity in the Highlands of Norteast Turkey. London-New York, 2007.
Յովակիմեան Յ., Պատմութիւն հայկական Պոնտոսի, Պեյրութ, 1967:
Սէյլան,Տաճկահայաստանի ազգաբնակութիւնները, Մուրճ, թիվ 7, Թիֆլիս, 1895։
Արծրունի Գ., Մահմետական հայեր, Մշակ, 05.02, Թիֆլիս, 1887:
-
Articles
THE TURKISH-ISLAMIC SYNTHESIS: FROM POLITICAL ADVENTURISM TO NATIONAL STRATEGY (1960'S TO 1983)
AbstractIn the second half of the 20th century, the idea of Turkish-Islamic synthesis emerged in the political field of Turkey, which was the fusion of Turkish nationalism and Islamic values. Originally practiced in the second half of the 1960s by the Nationalist Action Party led by Alparslan Türkeş, the synthesis aimed to create unity in the face of political and social polarization. In 1980 the military coup was pivotal in the context of the reshaping of the synthesis, as the military government began to take active steps to adopt the Turkish-Islamic synthesis and use it in the fight against leftist forces and to maintain social balance. In the article, we tried to study the development of the synthesis from the NAP to its formal adoption by the military government, paying attention to the cornerstones of the process, the socio-political context of the events and its impact on the Turkish society.
ReferencesAhmad F., The Turkish Experiment in Democracy, 1950-175, Hurst, London, 1977.
Aytürk İ., Nationalism and Islam in Cold War Turkey, 1944–69, Middle Eastern Studies, 50:5, pp. 693-719, 2014
Cagaptay S., The New Sultan: Erdogan and the Crisis of Modern Turkey, Bloomsbury Academic, 2020.
Eligür B., The Turkish-Islamic Synthesis and the Islamist Social Movement. In: The Mobilization of Political Islam in Turkey. Cambridge University Press, 85-135, 2010.
Erken A., Ideological Construction of the Politics of Nationalism in Turkey: The Milliyetçi Hareket Partisi (MHP), 1965–1980, Nationalism and Ethnic Politics, 20:2, 200-220, 2014.
Hale W., Generals and Politicians in Turkey: 1983-1990. The Turkish Yearbook of International Relations (25), pp. 1-20, 1995.
Hemmati K., “Turkey Post 1980 Coup D’etat: The Rise, the Fall, and the Emergence of Political Islam”. Illumine: Journal of the Centre for Studies in Religion and Society 12 (1). Victoria, British Columbia, Canada, 58-73. 2014.
Karakas C., Islam and Laicism Between the Interests of State, Politics, and Society, Peace Research Institute Frankfurt, 2007.
Moore C.H., Islamic Banks and Competitive Politics in the Arab World and Turkey, Middle East Journal 44, No 2, 1990.
Pallard C., Shaping Turkish Conservatism: Aydınlar Ocağı and the Turkish-Islamic Synthesis, EURAS Journal of Social Scienses, V. 2, I. 1, pp. 97-132. April 2022.
Poulton H., The Top Hat, the Grey Wolf, and the Crescent: Turkish Nationalism and the Turkish Republic, NYU Press, 1997.
Yeşilada, B.A., Islamic Fundamentalism in Turkey and the Saudi Connection, Universities Field Staff International, 1989.
Ayhan H., Türkiye’de Din Eğitimi (1920-1998), İstanbul, 1999.
Esin N., Devrim ve Demokrasi-Bir 27 Mayısçının Anıları, İstanbul, 2005.
Ekşioğlu K., Gerekçeli Anayasa, Yasa Yayınları, İstanbul, 1982.
Kafesoğlu İ., Türk İslam Sentezi, Ötüken Neşriyat, İstanbul, 1996.
Öznür H., Ülkücü Hareket, Volume 1, İstanbul, 1999.
Taşkın Y., Milliyetçi Muhafazakar Entelijansiya, İletişim Yayınları, İstanbul, 2007.
Turgut H., Şahinlerin Dansı. Türkeş'in Anıları, İstanbul, 1995
Türkeş A., Dokuz Işık, Sulhi Garan Matbaası Koll. Şti., İstanbul, 1967.
Türkeş A., Türkiye’nin Meseleleri, İstanbul, 1996.
Yalçın, A. K., Alparslan Türkeş’in Sürgündeki Siyasi Faaliyetleri (1960-1963). Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, ss. 1-21, 2021.
Milletvekili Genel Seçimleri 1923 - 2011, Türkiye İstatistik Kurumu, 2012.
T.C. Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilâtı (DPT), Milli Kültür: Özel İhtisas Komisyon Raporu, Devlet Planlama Teşkilâtı , Ankara, 1983.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Ankara, 1982.
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Başkani Orgeneral Kenan Evrenin Söylev Ve Demeçleri, Ankara, 1982.
“Zorunlu din dersi Evren’in sevabı”, Mehmet Gündem’in Fettulah Gülen ile mülakatı, Milliyet, 17.01.2005
-
Articles
MANIFESTATIONS OF PUBLIC DIPLOMACY AND SOFT POWER IN ARMENIAN-TURKISH RELATIONS
AbstractEven in the absence of diplomatic relations, the Republic of Armenia and the Republic of Turkey had several attempts at diplomatic contact. Along with official and institutionalized contacts between the two countries in multidisciplinary format, the toolkit of Public Diplomacy and Soft Power was applied as well. Moreover, these tools were used by various actors interested in the process of normalization of the Turkish and Armenian-Turkish relations. Apart from the scope of contacts with the Republic of Armenia, the Turkish side used Public Diplomacy and Soft Power in relations towards the Armenian diaspora, trying to soften the attitude of the* Armenians living in different countries towards (towards չեմ հասկանում ինչ ա նշանակում) Turkey and Turkish nation.
ReferencesGorenc N., Public Diplomacy as an Instrument of Us Foreign and Security Policy, Teorija in Praksa, no. 56(3), 2019, pp. 911–929.
Szostek J., What Happens to Public Diplomacy During Information War? Critical Reflections on the Conceptual Framing of International Communication”, International Journal of Communication, no. 14, 2020, pp. 2728–2748.
Davidson W. D., Montville J. V., Foreign Policy According to Freud, Foreign Policy, no. 45, 1981-1982, pp. 145–157.
Homans Ch., Track II Diplomacy: A Short History, Foreign Policy, https://foreignpolicy.com/2011/06/20/track-ii-diplomacy-a-short-history/ (accessed 19.09.2023).
Jones P., The Future of Track Two Diplomacy, Global Brief, https://globalbrief.ca/2015/10/the-future-of-track-two-diplomacy/ (accessed 19.09.2023).
The Applicability of the United Nations Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide to Events which Occurred during the Early Twentieth Century”, The International Center for Transitional Justice, 2002,https://www.ictj.org/sites/default/files/ICTJ-Turkey-Armenian-Reconciliation-2002-English.pdf (accessed 19.09.2023).
Mandacı N., Reconciliation under the Shadow of Diaspora Politics: Some Lessons from the Turkish-Armenian Reconciliation Commission (TARC). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, N 16(2), 2014, pp. 235–257.
Ter-Matevosyan V., Track Two Diplomacy between Armenia and Turkey:Achievements and Limitations”. Caucasus Analytical Digest, N 86, 2016, pp. 3-6.
Ministry Spokesperson Comments on the Reopening of AkhtamarChurch, MFA of Armenia, https://www.mfa.am/en/press-releases/2007/03/28/-akhtamar/120 (accessed 19.09 2023).
Directorate of Communications holds panel on «The Events of 1915» in New York, Directorate of Cummunications. https://www.iletisim.gov.tr/english/haberler/detay/directorate-of-communications-holds-panel-on-the-events-of-1915-in-new-york (accessed 19.09 2023):
Պողոսյան Ն., Կարապողոսյան Ս., Թուրքիայի Հանրապետության եւ թուրքական սփյուռքի համագործակցության հակահայկական ուղղվածությունը, Երեւան, 2016:
«30 տարի է` Հայաստանը միայնության մեջ է. Նոյան Սոյաք», Ալիք մեդիա, https://www.aliqmedia.am/2022/06/29/70560/ (accessed 19.09.2023):
Laçiner S., Ermeni Sorunu, Diaspora ve Turk Dis Politikasi, Ankara, Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu, 2008.
Şahin O., Akboğa S., Türkiye'de Devlet-Sivil Toplum Kuruluşları İlişkisi ve Sivil Toplum Kuruluşlarına Katılım. Uluslararası Siyaset Bilimi ve Kentsel Araştırmalar Dergisi, N 7(2), 2019, pp. 405-427.
Kesgin S., Türkiye-Ermenistan İlişkilerinin Realist Diş Politika Bağlaminda İncelenmesi. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Yıl, 3(6), 2017, pp.185-188.
Çavuşoğlu’nun Bozkurt İşaretinin Yankıları Sürüyor, VOA Türkçe, https://www.voaturkce.com/a/cavusoglu-nun-bozkurt-isaretinin-yankilari-suruyor/6544136.html?fbclid=IwAR3vSp1GZOnw2tMwyZjwteZJ_j7UHOaJZFOPhwT46HS1nQdVze7r08Q7dzI (accessed 19.09 2023).
-
Articles
THE KOSOVO CRISIS AND TURKEY'S FOREIGN POLICY (1990-1999)
AbstractThe Balkans was one of the regions where Turkish foreign policy was active in the post-Cold War period. Ankara's policy during the Kosovo crisis is interesting, which will be the main topic of this work. This article aims to analyze Turkey's Kosovo policy from the early 1990s until the NATO intervention and the end of the Kosovo War. In the first part of the study, the issue of Kosovo will be briefly presented, then the course of relations between Turkey and Kosovo will be examined during the above period and Turkey's attitude to the conflict that broke out in Kosovo will be revealed.
ReferencesConstitution of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia. Constitution of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia 21 Feb 1974 (worldstatesmen.org).
Wippman D., Kosovo and the Limits of International Law. Fordham International Law Journal, Volume 25, Issue 1, Article 5, 2001, 127-150.
Black I., Serbians to Attend French Peace Talks. The Guardian, February 5, 1999. Serbians to attend French peace talks|World news|The Guardian.
Kosovo Air Campaign (March-June 1999). NATO Topics. Last modified May 17, 2022. NATO - Topic: Kosovo Air Campaign (March-June 1999).
Kosovo Force, Homepage, KFOR (nato.int).
Chronology for Kosovo Albanians in Yugoslavia. Minorities at Risk Project, Refworld, 2004. Refworld|Chronology for Kosovo Albanians in
Yugoslavia.
Nelsson R., How Milosevic stripped Kosovo's autonomy. The Guardian, 1989. How Milosevic stripped Kosovo's autonomy - archive, 1989| Kosovo|The Guardian.
Gangloff S., Turkish Policy Towards the Conflict in Kosovo: The Preeminence of National Political Interests. Balkanologie 8, N 1, 2004, 105–122.
What was the Kosovo Liberation Army and why are its Leaders on Trial? BBC, April 3, 2023. What was the Kosovo Liberation Army and why are its leaders on trial? - BBC News.
Abdullah Özdağ & Tekin Önal, “Kosova Sorunu ve Kosova'nın Bağımsızlık Süreci”. Akademik Bakış Dergisi, N 61, 2017, 556–571.
Belgrad'a 'kanı durdur' mesajı. Milliyet, Mart 9, 1998. Belgrad'a 'kanı durdur' mesajı - Güncel Haberler Milliyet.
Demirtaş-Coşkun B., Kosova’nın Bağımsızlığı ve Türk Dış Politikası (1990–2008). Uluslararası İlişkiler 7, N 27, 2010, 51–86
Bila F., Ecevit'in gözüyle Kosova. Milliyet, 16 Haziran 1999. Ecevit'in gözüyle Kosova - Fikret Bila (milliyet.com.tr).
Cem I., Avrupa’nın “Birliği” ve Türkiye, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2005.
Ergin S., Demirel ve Kosova krizi. Hürriyet. 13 Nisan 1999. Sedat Ergin: Demirel ve Kosova krizi | Sedat ERGİN Köşe Yazısı - Hürriyet Haberler (hurriyet.com.tr).
TBMM Tutanak Dergisi, 20. Dönem, 67. Cilt, 4. Birleşim.tbmm20063004.pdf.
Resmi Gazete T. C., TBMM Kararları, 13 Ekim 1998. 23492.pdf (resmigazete.gov.tr).
Uzlaşma Antalya zirvesine de yansıdı. Milliyet, 14 Ekim 1998.
Ferizi V., Kosova-Türkiye Diplomatik İlişkileri 1990–2015. Master's thesis, T.C Selçuk Üniversitesi, 2017.
Резолюция 119937, принятая Советом Безопасности на его 3930-м заседании. Организация Объединенных Наций, 31 марта 1998 г. N9827998.pdf (un.org).
Резолюция 1244, принятая Советом Безопасности на его 4011-м заседании. Организация Объединенных Наций, 10 июня 1999 г. Резолюция 1244 (1999) (archive.org).
-
Articles
ATTITUDE OF THE DIASPORA TO THE PROCESS OF NORMALIZATION OF ARMENIAN-TURKISH RELATIONS IN 2009
AbstractArmenian-Turkish relations have always been in the center of attention of Armenian socio-political circles. Especially in the Diaspora, this question caused a very ticklish reaction. Since 1991, several attemts were made to normalize relations between the Republic of Armenia and the Republic of Turkey, but they did not lead to any results, since Turkey always put forward unacceptable preconditions for Armenia.
The most effective attempt to regulate relations between Armenia and Turkey was initiated by the president of Republic of Armenia Serzh Sargsyan. However, the signing of the Armenian-Turkish protocols on October 10, 2009 led to a very strong opposition of Armenians, especially Armenians of the Diaspora. Gatherings of protest signatures, demonstrations, meetings were organized. There was also a small part of diaspora, that spoke out for regulation of the process.
We can state that the overwhelming majority of people and organizations of the diaspora expressed their strong dissatisfaction with the process of Armenian-Turkish settlement and tried in every way to stop it, because they believed that the signed protocols include many preconditions that are dangerous for the Armenia and the Armenian people. It can also be noted that a number of internal and external political circumstances on both sides prevented the successful course of this process.
ReferencesԱյդաբիրյան Ռ., Լիպարիտյան Ժ., Փափազյան Թ., Սպիտակ թուղթ, 2020 թ. Ղարաբաղյան պատերազմը և Հայաստանի ապագա արտաքին քաղաքականությունները, 2021 թ., հուլիս, https://enlightngo.org/wp-content/uploads/2022/01-final.pdf
Շիրանի Ա., Հայաստան-Թուրքիա միջպետական հարաբերությունների զարգացումը /1991-2013 թթ/, «Լրաբեր» հասարակական գիտությունների», 2014, թիվ 1, https://arar.sci.am/Content/39557/file_0.pdf էջ 120-127։
Սաֆարյան Դ., «Ֆուտբոլային դիվանագիտության» արձագանքներ թուրքական մամուլում, Բանբեր Երևանի համալսարանի-Միջազգային հարաբերություններ, Քաղաքագիտություն, Երևան, 2018, vol 27, No 3, էջ 47-57։
Սաֆարյան Դ., Մելիքյան Գ., Ոսկանյան Վ., Սաֆարյան Ա., Լեռնային Ղարաբաղի հարցը Թուրքիայի հասարակական-քաղաքական դիսկուրսում, խմբ. Ռ. Սաֆրաստյանի, Երևան, 2017, ԵՊՀ հրատ., 194 էջ:
«Տասը հարց, տասը պատասխան»/Հայաստանի Հանրապետության և Թուրքիայի Հանրապետության միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման ու երկկողմ հարաբերությունների զարգացման մասին արձանագրություններ (պատ. խմբ.՝ պրոֆ. Ա. Սիմոնյան), Երևան., 2009, ԵՊՀ հրատ., 48 էջ:
Ֆարմանյան Ս., Միայնակ ընդդեմ ճակատագրի. Ֆուտբոլային դիվանագիտություն, Երևան, 2023, Նյու Մեգ հրատ., 448 էջ:
Երկկողմ հարաբերություններ, Թուրքիա, https://www.mfa.am/hy/bilateral-relations/tr 23․06․2023
Ինչո՞ւ Է գոհունակ Ազրպէյճանը հայ-թուրքական մոսկովեան բանակցութիւններից… https://www.aztagdaily.com/archives/535449 22.01.2022
Հայաստան — Թուրքիա յարաբերութիւններու «բնականոնացում» , «մեր պատմութիւնը սակարկութեան նիւթ կրնար ըլլալ», կըսէիք Հայաստանն եւ Թուրքիա ստորագրեցին «պատմական» որակուած համաձայնագիրը, «Նոր Յառաջ», Փարիզ, 27. 10. 2009:
Հայաստան-Թուրքիա հարաբերություններ. 4 ղեկավարների դիրքորոշումները, 19.06.2021 https://fip.am/16093 24․10․2022
ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսեանի հետ հանդիպում Փարիզի մէջ. Ծանր մթնոլորտի մէջ կայացաւ խորհրդակցութիւնը, «Ազատ օր», Աթենք, օրաթերթ, 2009 թ., 5 հոկտեմբեր:
Ձախողված ֆուտբոլային դիվանագիտությունը. Ժամանակագրություն, https://www.civilnet.am/news/177401/ 15.08.2023
Ռուսաստանի հայերը մերժում են արձանագրութիւնները, «Ալիք», օրաթերթ, Թեհրան, 2009, 3 հոկտեմբեր:
ՌԱԿ-ի ՍԴՀԿ-ի ԵՒ ՀՅԴ-ի կազմակերպութեամբ լիբանանահայ ժողովրդային հաւաքի մասնակիցները կոչ կուղղեն Հայաստանի սահմանադրական դատարանին մերժել հայ-թուրք արձանագրությունները, «Զարթօնք», օրաթերթ, թիվ 130, Բեյրութ, 12.01.2010:
Սահմանադրական դատարանի որոշումը, https://www.csi.am/hy/events/2010/01/12/decision 14․03․2023
-
Articles
ECCLESIASTICAL AND POLITICAL ACTIVITY OF CATHOLICOS PETROS I GETHADARDZ 1019-1045
AbstractThe article investigates the activities of the Armenian Catholicos Petros Gethadardz (1019-1059) on the eve of the fall of the Armenian Bagratid Kingdom, 1019-1045. Petros I, nicknamed “Gethadardz” (i.e., turning back the river), ascended the throne during the lifetime of the previous Patriarch Sargis Sevantsi (992-1019), violating the traditional order of succession of Catholicoses. He manages to relatively defuse internal political tensions in the country and temporarily mitigate the severity of external challenges. In the Armenian-Byzantine ecclesiastical and political relations, Petros Gethadardz undertook diplomatic missions many times. In 1022, he negotiated with the Byzantine Emperor Basil II (976-1025) in Trebizond and gave him the will of the Armenian king Hovhannes-Smbat (1018-1041), according to which the kingdom of Ani was to pass to Byzantium after the death of the latter. By this, the invasion of Ani by the Byzantine army was prevented and the existence of the kingdom was temporarily extended. In 1037 as a result of the tension between the political and ecclesiastical sovereigns of Armenia, Petros was dethroned and imprisoned. However, at the request of the clergy and many secular people, he was released and restored to the Patriarchal throne. Rejecting the Chalcedonian aspirations of the Byzantines, he does not make the Armenian Monophysite religion an object of theological "bargaining". After the death of the crowned brothers Ashot IV and Hovhannes-Smbat (1041), Petros cooperated with the national forces and, anointing Gagik II as king in 1042, tries to prevent the fall of the Bagratid kingdom. Peter Gethadardz's influence on the internal and external affairs of the country was significant, which was directly proportional to the enormous economic and material wealth of the ecclesiastical state led by him. During his reign, the economic potential of the Armenian Church reached an unprecedented level. The clergyman, who was famous as a miracle worker, was an ideological friend of one of the most educated people of the time, the Armenian prominent military, political figure and philosopher of the 11th century Grigor Magistros. Medieval Armenian historiography, which does not have the necessary amount of information about the history of relations between the Armenian secular and spiritual authorities and is also insufficiently aware of the Armenian-Byzantine diplomatic relations, has an ambiguous attitude towards Petros Gethadardz.
ReferencesԱլիշան Ղ., Այրարատ, Սուրբ Ղազար, Մխիթարեան տպ., Վենետիկ, 1890:
Ալիշան Ղ., Հայապատում, Սուրբ Ղազար, Մխիթարեան տպ․, Վենետիկ, 1901:
Ալիշան Ղ., Յուշիկք հայրենեաց Հայոց, Յանուարի 6 ի հայս, Մխիթարեան տպ․, Վենետիկ, 1869:
Ալիշան Ղ., Շիրակ, Սուրբ Ղազար, Մխիթարեան տպ., Վենետիկ, 1881:
Ալիշան Ղ., Շնորհալի եւ պարագայ իւր, Մխիթարեան տպ., Վենետիկ, 1873:
Աճառյան Հ., Հայոց անձնանունների բառարան, հ. Գ, Պետական համալսարանի հրատ., Եր., 1946:
Աճառյան Հ., Հայոց անձնանունների բառարան, հ. Դ, Պետական համալսարանի հրատ․, Եր․, 1948:
Առաքելյան Բ., Քաղաքները և արհեստները միջնադարյան հայաստանում IX-XIII դարերում, հ. Բ, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1964:
Արիստակէս Լաստիվերցի, Պատմութիւն, Մատենագիրք Հայոց, հ․ ԺԶ, ԺԱ դար, ԵՊՀ հրատ․, Եր․, 2012:
Բարթիկյան Հ., Բյուզանդիան և հայ պետականությունը X-XI դդ․, Հայ-Բյուզանդական հետազոտություններ, Աճեմյան մատենաշար, հ. Ա, Եր., 2002:
Բարթիկյան Հ., Պետրոս Ա Գետադարձ և Կոստանդին IX Մոնոմախ, Հայ-բյուզանդական հետազոտություններ, հ. Ա, Աճեմյան մատենաշար, Եր., 2002:
Գիրք որ կոչի Յայսմաւուրք, մեհեկի ԻԳ, մարտի 2, տպ. Գր. Մարզվանեցու, Կ. Պոլիս, 1730:
Գրիգոր Մագիստրոսի թղթերը, աշխատասիրութեամբ Կ. Կոստանեանցի, Տպարան Գ․ Սանոյեանցի Աղէքսանդրապօլ, 1910:
Դիվան հայ վիմագրության, պրակ Ա, Անի քաղաք, կազմեց Հ․ Օրբելի, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ․, Եր․, 1966։
Զամինեան Ա., Հայոց եկեղեցու պատմութիւն, տպ. Ս. Աւագեանի, Նոր-Նախիջեվան, 1908:
Զարբհանալեան Գ․, Հայկական հին դպրութեան պատմութիւն, Մխիթարեան տպ․, Վենետիկ, 1897:
Լեո, Անի, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1963:
Լեո, Երկերի ժողովածու, հ. Բ, Հայաստան հրատ., Եր․, 1967:
Խաչիկյան Լ., Հակոբ Սանահնեցի՝ ժամանակագիր XI դարի, աշխատություններ, հ․ Ա, Նաիրի հրատ․, Եր․, 2012:
Կիրակոս Գանձակեցի, Պատմություն հայոց, աշխատասիր. Կ. Մելիք-Օհանջանյանի, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1961:
Կոստանեանց Կ., Տէր Պետրոս Ա Գետադարձ, տպ. Մայր աթոռ Ս. Էջմիածնի, Վաղարշապատ, 1897:
Հակոբյան Թ., Անի մայրաքաղաք, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1988:
Հայ ժողովրդի պատմություն, հ. Գ, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1976:
Հայոց պատմություն, հ. Բ, Միջին դարեր (IV-XVII դարի առաջին կես), Գիրք II, (IX դարի կես- XVII դարի առաջին կես), Զանգակ-97 հրատ., Եր., 2014:
Հաւաքումն պատմութեան Վարդանայ վարդապետի, Սբ. Ղազարի տպ., Վենետիկ, 1862:
Հացունի Վ., Կարեւոր խնդիրներ հայ եկեղեցւոյ պատմութենէն, Մխիթարեան տպ., Վենետիկ, 1927:
Մաթևոսյան Ա., Ե-ԺԲ դարերի հայերեն ձեռագրերի հիշատակարաններ, Եր., 1988:
Մաթևոսյան Կ., Անի, եկեղեցական կյանքը և ձեռագրական ժառանգությունը, Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածին, Եր., 1997:
Մաթևոսյան Կ., Անին մայրաքաղաք և կաթողիկոսանիստ, ՊԲՀ, 2008, №3:
Մաթևոսյան Կ., Անի-Շիրակի պատմության էջեր, հոդվածների ժողովածու, հեղինակային հրատ., Եր., 2010:
Մաթևոսյան Ռ., Բագրատունյաց Հայաստանի պետական կառուցվածքն ու վարչական կարգը, ՀԽՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1990:
Մանանդյան Հ., Երկեր, հ. Գ, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1977:
Մանր ժամանակագրություններ, XIII-XVIII դդ., հ. Ա, կազմեց Վ. Հակոբյան, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1951:
Մատթէոս Ուռհայեցի, Ժամանակագրութիւն, տպ․ Մայր աթոռոյ Սրբոյ Էջմիածնի, Վաղարշապատ, 1898:
Մելիքսեթ-բեկ Լ., Վրաց աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին, հ. Ա, (Ե-ԺԲ դդ.), Հրատ. Մելքոնյան ֆոնդի, Եր., 1934:
Մխիթար Այրիվանեցի, Պատմութիւն հայոց, տպ. Լազարեան ճեմարանի, Մոսկվա, 1860:
Յովսեփյան Գ., Յիշատակարանք ձեռագրաց, հ. Ա, Կիլիկիայի հայոց կաթողիկոսութեան տպ., Անթիլիաս, 1951:
Նոր Բառգիրք հայկազեան լեզուի, հ. Բ, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1981:
Շառլ Դիլ, Բյուզանդիայի պատմության հիմնախնդիրները, առաջ. Հ. Բարթիկյանի, տպ. Սարգիս Խաչենց փրիթինֆո, Եր., 2005:
Չամչյան Մ․, Հայոց պատմություն, հ. Բ, ԵՊՀ հրատ., Եր․, 1984:
Պէրպէրեան Հ., Հայոց կաթողիկոսական աթոռի բարձումն 11-րդ դարուն երկրորդ կէսին, Հանդես ամսօրեայ, 1967, №4-6:
Ջալալեանց Ս., Ճանապարհորդութիւն ի մեծն Հայաստան, մասն Ա, Տպագրատուն Հոգեւոր ճեմարանի Հայոց Տփխիսայ, Տփխիս, 1842:
Սամուէլ Անեցի և շարունակողներ, աշխատասիր․ Կ․ Մաթևոսյանի, Նաիրի, հրատ․, Երևան, 2014:
Վիմական տարեգիր, Կազմ. Կ. Կոստանեանց, Տպ. Գիտութեանց ճեմարանի կայսերականի, Ս. Պետերբուրգ, 1913:
Տարեգիրք Սմբատայ Սպարապետի, Փարիզ, 1859, էջ 28, տպ. Է. Թունոյի, Փարիզ, 1859:
Տեր-Պետրոսյան Լ., Խաչակիրները և հայերը, հ. Բ, Հայկական մատենաշար, Գալուստ Կիւլպէնկեան հիմնարկութիւն, Եր., 2007:
Փավստոս Բուզանդ, Հայոց պատմություն, թարգմ. և ծանոթ. Ստ. Մալխասյանի, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1987:
Քյոսեյան Հ., Հայ եկեղեցական մատենագրություն:
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հ. Ա, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին, 2001
Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին, հ. 10, Բյուզանդական աղբյուրներ, հ. Գ, Հովհաննես Սկիլիցես, խմբ. Ս. Կրկյաշարյանի, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1979։
Арутюнова-Фиданян В., Армянские средневековые историки об экспансии Византийской империи, ՊԲՀ, 1978, Nº2.
Арутюнова-Фиданян В., К истории падения Ани (О личности “царского раба” в “истории” Михаила Атталиата), // Вестн. обществ. наук АН Армянской ССР. 1967. № 9.
Арутюнова-Фиданян, Роль «образа другого» во взаимодействии цивилизации. Армяно-византийская контактная зона, (X-XI вв.), Вестник ПСТГУ, Сер. III, филология 2021, вып. 69.
Грен А., Династия Багратидов в Армении, Журнал министерства народного просвещения, CCXC, Типография В. Балашева, С.-Петербург, 1893, №11.
Мар Н., Сказание о католикосе Петре и ученом Иоанне Козерне, СПБ, 1895.
Скабаланович Н., Византийское государство и церковь в XI веке, типография Ф. Елеонского, Санкт-Петербург, 1884.
Юзбашян К., Армянские государства эпохи Багратидов и Византия IX-XI вв., изд. Наука, Москва, 1988.
Юзбашян К., К хронологии правления Гагика I Багратуни, Античная древность и средние века, вып. 10, 1973.
Юзбашян К., Скилица о захвате Анийского царства в 1045 г., Византийский временник, РАН, изд. Наука, т. 40 (65), 1979.
Bartikyan H., The religious diplomacy of Byzantium in Armenia during the tenth and eleventh centuries, Աճեմյան մատենաշար, հ. Բ, Եր., 2002:
Federico Alpi , 8 luglio 2014, Playing the Great Game: Armenian Nobility and Its Foreign Politics from the 9th-11th Centuries, Leeds International Medieval Congress 2014, University of Leeds, Leeds.
Garsoyan N., The Armenian people from ancient to modern times, volume I, 7, The Independent kingdoms of medieval Armenia, New-York, 1997.
Tournebize Fr., Histoiare politique et religieuse de l’Arménie, T. I, Paris, 1910.
Book Reviews
-
Book Reviews
BOOK REVIEW
AbstractMann, Oskar. “Our Steppe Is Vast …": Kurdish Epics and Tribal Stories from Urfa, 1906. Kurmanji – English. Edited by Barbara Sträuli, Göttinger Orientforschungen, Reihe 3, Iranica, 19, Wiesbaden, Harrassowitz Verlag, 2021, XI+270pp., ISBN 978-3-447-11663-3
References
Research Notes
-
Research Notes
POLITICAL NOTES ON THE TREATY OF SÈVRES NAA, f.412, l. 1, work 2316, p. 1-4.
AbstractArticles 88-93 of the Treaty of Sevres, signed on August 10, 1920, restored the rights of the Armenian people to a part of their homeland, which was Western Armenia. The mentioned articles of the Treaty of Sèvres de jure recognized not only the Republic of Armenia, including the Armenian provinces of Transcaucasia, but also the United Armenia, including Eastern and Western Armenia. The signatory countries, including the Turkish state defeated in World War I, recognized the independence of United Armenia and agreed to expand Armenia's borders to include most of the territories of the provinces of Erzurum, Van and Bitlis, as well as part of the province of Trabzon, thereby securing Armenia's access to the Black Sea. The publication presents several key points about the Treaty of Sèvres, which marked the collapse of the Ottoman Empire and aimed to divide its territories between the allied states. Alas, it did not come to life.
ReferencesԱհարոնյան Ա. Սարդարապատից մինչև Սևր և Լոզան (քաղաքական օրագիր 1919–1927), ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2001, 252 էջ:
Հովհաննիսյան Ռ. Հայաստանի Հանրապետություն, հ. IV, Երևան, Տիգրան Մեծ, 2016, 546 էջ:
Մախմուրյան Գ. Հայաստանի սահմանի հարցով Վ. Վիլսոնի կոմիտեի գոր-ծունե¬ու¬թ¬յունը, Սևրի պայմանագիրն ու ԱՄՆ նախագահ Վ. Վիլսոնի իրավարար վճիռը, Երևան, Լուսակն, 2020, 250 էջ:
Մարուքյան Ա. Հայոց Ցեղասպանության հետևանքների հաղթահարման հիմ-նախնդիրներն ու պատմաիրավական հիմնավորումները, Երևան, Պատմության ինստ., 2014, 332 էջ:
Պապյան Ա. Հայոց պահանջատիրության իրավական հիմքերը (հոդված¬նե¬րի ժողովածու), Երևան, 2007, 119 էջ:
