(untitled) (ԵՊՀ Գիտական տեղեկագիր. Երկրաբանական և աշխարհագրական գիտություններ, 2020)
Հայկական բարձրավանդակը բնութագրվում է ուժեղ սեյսմաակտիվ գոտիների առկայությամբ, որոնց ակտիվությունը անշուշտ ձևավորում է ՀՀ տարածքի սեյսմիկ վտանգի մակարդակը: Մասնավորապես, 23.10.2011 թ. Վանի երկրաշարժը (M=7,2) ուժեղ սեյսմիկ ցնցումներ առաջացրեց Երևանում (J=5–6 բալ): Այս հոդվածում ներկայացվում է սեյսմագեոդինամիկական իրավիճակի վերլուծությունը այդ երկրաշարժի նախապատրաստման ժամանակահատվածում: Վերլուծության առաջին փուլը նվիրված է (φºN 38,0–42,0; λºE 42,0–48,0) ռեգիոնի թույլ սեյսմիկության (M<4,0) ուսումնասիրությանը 2004–2011 թթ. ժամանակահատվածում: Տրոհելով սեյսմիկ տվյալների բազան 2 խմբի՝ ցնցումներ (M<2,5) և (2,5≤M<4,0) սահմաններում, կառուցվել են երկրաշարժերի էպիկենտրոնների տարածաժամանակային բաշխվածության քարտեզներ ըստ տարիների (2004–2011 թթ.): Առավել կարևոր հետևությունը կայանում է նրանում, որ ուսումնասիրվող տարածքի հարավարևմտյան հատվածում (Վանի օջախային գոտի) 2004–2009 թթ. թույլ երկրաշարժերը (M<4,0) չեն փաստագրվում: Գրանցումները կտրուկ ավելանում են 01.01.2010–23.10.2011թթ. ժամանակահատվածում: