(untitled) (ԵՊՀ Գիտական տեղեկագիր. Երկրաբանական և աշխարհագրական գիտություններ, 2020)
Հայկական բարձրավանդակը բնութագրվում է ուժեղ սեյսմաակտիվ գոտիների առկայությամբ, որոնց ակտիվությունը ձևավորում է ՀՀ տարածքի սեյսմիկ վտանգի մակարդակը: Մասնավորապես, 23.10.2011 թ․ Վանի երկրաշարժն (M=7,2) ուժեղ սեյսմիկ ցնցումներ առաջացրեց Երևանում (J=5–6 բալ): Այս տեսանկյունից, որոշակի հետաքրքրություն է ներկայացնում սեյսմագեոդինամիկական իրավիճակի վերլուծությունն այդ երկրաշարժի նախապատրաստման ժամանակահատվածում: Վերլուծության այս փուլը նվիրված է (φ°Ν 38,0–42,0; λ°Ε 42,0–48,0) շրջանի M≥4,0 սեյսմիկության ուսումնասիրությանը 2000–2011 թթ. ժամանակահատվածում: M≥4,0 մագնիտուդով երկրաշարժերի տարածաժամանակային բաշխվածության վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել էպիկենտրոնների ժամանա-կագրական շղթայական շարքը՝ կապված Վանի օջախային գոտու սեյսմագեոդինամիկայի հետ: Մասնավորապես, հետաքրքրություն են ներկայացնում՝ 2001–2003 թթ. և 2011թ. ժամանակային փուլերը, որոնք հաստատում են ուսումնասիրվող շրջանի հարավարևմտյան (Վանի) և հյուսիսարևելյան (Զաքաթալայի) օջախային գոտիների միջև որոշակի փոխկապվածությունը: