Հանցագործության բացահայտման նպատակով իրականացվող օպերատիվ-հետախուզական գործունեության արդյունքների օգտագործման խնդիրը ՀՀ քրեական դատավարությունում

Ամփոփում

Հոդ­վա­ծի նպա­տակն է վեր­լու­ծել հան­ցա­գոր­ծութ­յան բա­ցա­հայտ­ման նպա­տա­կով ի­րա­կա­նաց­վող օ­պե­րա­տիվ-հե­տա­խու­զա­կան գոր­ծու­նեութ­յան արդ­յունք­նե­րի օգ­տա­գործ­ման խնդի­րը ՀՀ քրեա­կան դա­տա­վա­րութ­յու­նում։ Օ­րենսդ­րա­կան կար­գա­վո­րում­ներն այն­պի­սին են, որ հա­ճախ ինչ­պես քննչա­կան մար­մին­նե­րի ու դա­տա­խա­զութ­յան, այն­պես էլ դա­տա­րա­նի կող­մից տար­բեր կերպ են մեկ­նա­բան­վում։

Խոս­քը ՀՀ քրեա­կան դա­տա­վա­րութ­յան օ­րենսգր­քի 96-րդ հոդ­վա­ծի 3-րդ մա­սի և «Օ­պե­րա­տիվ–­հե­տա­խու­զա­կան գոր­ծու­նեութ­յան մա­սին» օ­րեն­քի 4-րդ հոդ­վա­ծի միջև առ­կա ո­րո­շա­կի հա­կա­սութ­յան մասին է։

Այ­սինքն՝ հոդ­վա­ծում նպա­տակ է դրվել ներ­կա­յաց­նելու այն­պի­սի խնդիր, որն ա­ռա­ջա­ցել է կամ կա­րող է ա­ռա­ջա­նալ ի­րա­վա­կի­րառ պրակ­տի­կա­յում։ Այս ա­ռու­մով թեման նաև ար­դիա­կան է, քա­նի որ շարադրվող մո­տե­ցում­նե­րը կա­րող են հե­տաքրք­րութ­յուն ներ­կա­յաց­նել ինչ­պես ու­սա­նող­նե­րի, այն­պես էլ փաս­տա­բան­նե­րի, ի­րա­վա­պահ մար­մին­նե­րի աշ­խա­տա­կից­նե­րի և դա­տա­վոր­նե­րի շրջանում։