Banber Erevani hamalsarani. Iravagitut'yun.
| E - ISSN | : | 2738-2605 |
| P - ISSN | : | 1829-4561 |
Հոդվածում փորձ է արվել պատասխանել երեք հարցի, որոնք սերտորեն կապված են սոցիալական քաոսի սահմանային միջավայրում իրավունքի առջև ծառացող մարտահրավերների հետ։
Ի՞նչ է կատարվում իրավունքի հետ, երբ սոցիալական արագացող փոփոխությունների պայմաններում իրավունքի պոզիտիվացման գործընթացը մեծապես պայմանավորվում է ոչ թե իրավունքի հայտնաբերման ու մասնավոր և հանրային շահերի հավասարակշռության, այլ քաղաքական նպատակահարմարության գործոններով։
Paul Cornish and Kingsley Donaldson, “2020, World of War”, Hodder & Stoughton, UK, 2017
Piotr Sztompka, “The Sociology of Social Change”, Blaclwell Publishers, Oxford, UK, 1st published in 1993, 2003
Տ. Սիմոնյան, Սիներգետիկան` որպես հետդասական գիտությունների միջառարկայական ուղղություն, «Պետություն և իրավունք», Երևան, 2010, թիվ 1 (47)
Ben Tran, “Enneagram through Chaos Theory”, in “Handbook of Research on Chaos and Complexity Theory in the Social Sciences”, Şefika Şule Erçetin , Hüseyin Bağcı, Publisher: Hershey, PA, 2016
M. Mitchel Waldrop, Complexity: The Emerging Science at the Edge of Order and Chaos, Touchstone, New York, 1992
Иммануил Кант, «К вечному миру» (Сборник), Москва, 2019.
Anahit Manasyan and Taron Simonyan, “Legal Symbolism and Constitutional Policy in Contemporary Reality of Changes” | Studia Politologiczne, N 61, published by Institute of Political Science of Warsaw University, Warsaw, 2021․
L. D. Gilstrap, “Strange Attractors and Human Interaction: Leading Complex Organizations through the Use of Metaphors, Complicity”, «An International Journal of Complexity and Educa- tion» 2005, no. 2 (1)
J. Marczyk, “Practical Complexity Management”, Ontonix Publications, 2009
Ronald Dworkin, “Law’s Empire”, Harvard University Press, 2001
Գյուստավ Լը Բոն, «Ամբոխների հոգեբանությունը», Անտարես, Երևան, 2021
J. Marczyk, “Practical Complexity Management”, Ontonix Publications, 2009
http://parliament.am/committees.php?do=show&ID=111230&lang=arm:
Վաղարշյան Ա.Գ. «Պետության և իրավունքի տեսություն-1»։ Դասախոսություններ։ ԵՊՀ-Եր., 2016
Ջանջուղազյան Ա.Ս. «Բյուջեների կատարման գործընթացը Հայաստանի Հանրապետությունում»։ Տնտեսագետ-Եր., 2007
Ուսումնասիրությունը նվիրված է նորմաստեղծման գործընթացում իրավակազմավորման փուլի ազդեցության վերլուծությանը, ինչպես նաև դրա արդյունքների գնահատման գործընթացի քննարկմանը։ Հայաստանի Հանրապետությունում նշյալ ոլորտը չի քննարկվել պատշաճ ինտենսիվությամբ, արդյունքում՝ պրակտիկան բավականին կաղում է։ Ուսումնասիրության առաջնային խնդիրը իրավական նորմերի որակի բարելավմանն ուղղված առաջարկների ներդրումն է, ինչն անհրաժեշտ գործոն է իրավակիրառ պրակտիկայում հնարավոր խնդիրները լուծելու, իրավախախտումները նվազեցնելու համար:
Տե՛ս Нерсисянц В.С. Проблемы государства и права, М. 1999
Ruthers/Fischer/Birk, Rechstheorle, 2018, Rn.938
Հոդվածի նպատակն է ներկայացնել օրենսդրության կայունության հետ կապված խնդիրները: Օրենսդրության հաճախակի փոփոխությունները թույլ չեն տալիս ունենալ կայուն իրավակարգ: Ընդ որում, հաճախակի փոփոխվում են ոչ միայն հասարակ օրենքները, այլև Սահմանադրությունը, ինչը չի կարող նպաստել իրավունքի գերակայության սկզբունքի արդյունավետ իրացմանը։ Հոդվածում վեր են հանվել առկա խնդիրները, ներկայացվել է նաև վիճակագրական տեղեկատվություն, ինչը նպաստում է առավել լավ պատկերացնել առկա իրավիճակը։
Մեր կողմից առաջ է քաշվել օրենսդրության կայուն զարգացման հայեցակարգը, որի իմաստն այն է, որ պետք է ապահովել ողջամիտ ներդաշնակություն օրենսդրության փոփոխության և կայունության միջև:
Տե´ս Концепция стабильности закона: Сборник., /Под ред. Казимирчук В.П., М.,2000
Д. С. Милинчук, Стабильность правовых явлений в контексте правовых ценностей: понятие, признаки, способы достижения, Russian Journal of Legal Studies (Moscow) 2(4)
И. Ю. Пащенко, К вопросу о стабильности правовой среды и законодательства в Российской Федерации, Science Time
Գ. Գ. Հարությունյան, Երկրի իրավական անվտանգության երաշխավորումը որպես սահմանադրական ժողովրդավարության հաստատման կարևոր գրավական
ՀՀ սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգ, Երևան, հոկտեմբեր, 2014թ
Գ. Դանիելյան, Իրավական որոշակիության, իրավունքի անալոգիայի (համանմանության) և իրավական ակտի մեկնաբանության փոխհարաբերության արդի հիմնախնդիրները, Երևան, 2016, Բանբեր, N 2 (20)
ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 19-ի ՍԴՈ-1048 և 2012 թվականի նոյեմբերի 23-ի ՍԴՈ-1059, 2017 թվականի հունվարի 24-ի ՍԴՈ-1339 որոշումները
http://concourt.am/armenian/report/index.htm
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 209-րդ, 216-րդ, 285-րդ հոդվածներ
Սույն հոդվածում հետազոտված են վարչական արդարադատության բաղադրիչների համալիր վերլուծության և գնահատման գիտական հիմունքները: Առաջադրվել են վարչական դատավարության արդյունավետությունը գնահատելու չափանիշներ, ինչը ունի ոչ միայն տեսական, այլև ընդգծված գործնական նշանակություն, քանզի հնարավորություն է տալիս գնահատելու կոնկրետ վարչական դատավարության ողջ համակարգը, բացահայտելու դրանում առկա բացերը, թերությունները, ինչպես նաև առաջադրելու ծագած խնդիրները հնարավորինս արդյունավետ լուծելու հիմնական ուղիներն ու եղանակները:
Հոդվածում համարժեք վերլուծության են ենթարկվել թեմային առնչվող ՄԻԵԴ-ի նախադեպային, ինչպես նաև Սահմանադրական դատարանի որոշումները, միջազգային փորձագիտական կառույցների դիրքորոշումները, նեղ մասնագետների արդի մոտեցումները, որոնց արդյունքում հնարավորինս համակարգված առաջադրվել են վարչական արդարադատության մոնիթորինգի արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ չափանիշները: Ընդ որում դրանց մշակման հիմքում դրվել են վարչական արդարադատության հայրենական իրավական հիմքերի և դրանց կիրառման պրակտիկայի առանձնահատկությունները:
Ըստ հոդվածում կատարված եզրահանգման՝ մոնիթորինգի մեթոդաբանության առկայությունը չի բացառում նոր ասպեկտներով հետազոտության հնարավորությունը, պարզապես զուտ գիտագործնական տեսանկյունից այն խիստ անհրաժեշտ է համալիր վերլուծություն ունենալու առումով:
Рекомендация Rec (2001)9 Комитета министров государствам-членам об альтернативных судебным разбирательствам разрешениях споров между административными органами власти и частными лицами, Совет Европы, 5 сентября 2001 г., раздел II, п. iii. URL: https:// wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?Ref=Rec(2001)9&Language=lanRussian&Ver=original&Site=COE&Bac kColorInternet=DBDCF2&BackColorIntranet=FDC864&BackColorLogged=FDC864.
Per Bergling, Lars Bejstam, Jenny Ederlöv, Erik Wennerström, and Richard ZajacSannerholm. Rule of Law in Public Administration: Problems and Ways Ahead in Peace Building and Development [Верховенство права в деятельности государственной администрации: проблемы и перспективы формирования и роста], Folke Bernadotte Academy, 2008, էջ 16-18. URL: http://folkebernadotteacademy.se/Documents/Kunskapsomr%C3%A5den/RuleofLaw/Rule_of_ Law_in_Public_Administration.pdf
Meltex LTD and Mesrop Movsesyan v Armenia [Meltex Ltd. և Մոսրոպ Մովսեսյանն ընդդեմ Հայաստանի], ECtHR, 17 June 2008.
Casanovas v France [Касановас против Франции], HRC Communication 441/1990, UN Doc CCPR/C/51/D/441/1990, 26 July 1994, Garcia Pons v Spain [Գարսիա Պոնսը Իսպանիայի դեմ], HRC Communication 454/1991, UN Doc CCPR/C/55/D/454/1991, 1995, Perterer v Austria [Պերտերերը Ավստրիայի դեմ], HRC Communication 1015/2001, UN Doc CCPR/C/81/D/1015/2001, 20 July 2004, պարագրաֆ 9.2.,. Анни Эреля и Йоуни Няккяляйярви против Финляндии], HRC Communication 779/1997, UN Doc CCPR/C/73/D/779/1997, 24 October 2001 և այլն:
Scope of Article 6 § 1 of the Convention Under its Civil Head, According to the CaseLaw of the European Court of Human Rights, Bureau of the European Committee on Legal Co-Operation, 8 September 2011, http:// www.coe.int/t/dghl/standardsetting/cdcj/CDCJ_Documents_2011_en.asp.
Pellegrin v France [Պելլեգրեն Ֆրանսիայի դեմ], ECtHR, 8 December 1999
Vilho Eskelinen and Others v Finland [Վիլխո Էսկելինեն Ֆինլանդիայի դեմ], ECtHR, 19 April 2007, պարագրաֆ 62
Hoogendijk v the Netherlands [Հոգենդիկը Նիդերլանդների դեմ], Decision as to the Admissibility of Application No. 58641/00, 06 January 2005; D.H. and Others v Czech Republic [D.H. և մյուսները Չեխիայի Հանրապետության դեմ], ECtHR, 13 November 2007, պարագրաֆ 187
Рекомендации киевской конференции по вопросам независимости судебной власти в странах Восточной Европы, Северного Кавказа и Центральной Азии, БДИПЧ ОБСЕ, Киев, 23-25 июня 2010 г. URL: http://www.osce.org/ru/odihr/71179:
McGonnell v UK [Մքգոնելը Միացյալ Թագավորության դեմ], ECtHR, 8 February 2000, պարագրաֆ 55
Mũnoz Hermoza v Peru [Մունյոս Էրմոսան ընդդեմ Պերուի], HRC Communication 203/1986, UN Doc CCPR/C/34/D/203/1986 (1998), պարագրաֆ 11.3; Fei v Colombia [Ֆեյն ընդդեմ Կոլումբիայի], HRC Communication 514/1992, UN Doc CCPR/C/53/D/514/1992 (1995), պարագրաֆ 8.4.:
Lobo Machado v Portugal [Լոբո Մաչադոն ընդդեմ Պորտուգալիայի], ECtHR, 20 February 1996, para 31; Feldbrugge v The Netherlands [Ֆելդբյուրգեն ընդդեմ Նիդերլանդների], ECtHR, 29 May 1986, պարագրաֆներ 42-46
Վերահսկողությունը ցանկացած համակարգի կառավարման կարևոր գործառույթն է, որը հնարավորություն է ընձեռում ապահովելու համակարգի տարրերի գործունեության կենսունակությունը և արդյունավետությունը։ ՀՀ Սահմանադրությամբ և օրենքներով Կենտրոնական բանկին վերապահված է բանկավարկային համակարգի նկատմամբ բացառիկ վերահսկողության իրավունք։ Վերջինս սահմանված կարգով հետևում է, որ առևտրային բանկերը, վարկային կազմակերպությունները և նրա վերահսկողությանը ենթակա այլ սուբյեկտները ժամանակին և լրիվ ծավալով կատարեն տնտեսական հիմնական և հատուկ նորմատիվները, գործեն իրավական ակտերով սահմանված հասցեագրումներին համապատասխան: Բանկավարկային համակարգի վերահսկողության գործառույթներն են նախ և առաջ բանկերից որոշակի տեղեկատվության ստանալն ու վերլուծելը և հետագայում այդ տեղեկատվություններին արձագանքելու համարժեք միջոցներ կիրառելը:
Վերահսկողության իր իրավասությունը Կենտրոնական բանկն իրականացնում է հեռակա վերահսկողության ու ստուգումների միջոցով: ՀՀ կենտրոնական բանկն իր վերահսկողական գործունեությունում օգտագործում է միջազգային փորձը և հատկապես Բազելյան կոմիտեի հանձնարարականները:
Բանկային կարգավորման միջազգային համագործակցությունը ենթադրում է դրա իրականացման առնվազն երկու կառուցակարգերի առկայություն՝ ինստիտուցիոնալ և նորմատիվային: Ինստիտուցիոնալ կառուցակարգը նշանակում է կառուցվածքային կազմավորման (մարմնի) ստեղծում, որի շրջանակներում իրականացվում է փոխհամաձայնեցված մոտեցումների մշակում, իսկ նորմատիվ մոտեցումը ներառում է նորմատիվային միջոցների համալիրը (փաստաթղթեր, ակտեր և այլն):
Բազելյան կոմիտեի որոշումները ուղղակի իրավաբանական ուժ չունեն, որովհետև դրանք միջազգային ոչ կառավարական կազմակերպության ակտեր են, բայց իրավաբանական նշանակություն ունեն. Դրանք կարող են ծնել իրավական նորմեր, ազդել իրավասու մարմինների վրա՝ ընդունելու բանկային հսկողության վերաբերյալ իրավական նորմեր:
Միջազգային նշված փաստաթղթերով առաջարկվեց կիրառել վերահսկողության նոր՝ առաջադեմ տեսակ՝ համախմբված հսկողությունը:
Տե՛ս Ерпилева Н.Ю “Международное банковское право”М
Dale R. The Regulation of International Banking. Cambridge, 1984
Cranston R. (ed.) Legal Issues of Cross Border Banking. London, 1989, Appendix 2
Директивой ЕС от 6 апреля 1992 г(92/30/ЕЕС) (ст.1-2).
Директива ЕС от 6 апреля 1992г. (п.1-2 ст.4; п.1 ст.6)
FDrake R., Rider J. European Financing Laws. London, 1994
Հոդվածում քննարկվում են միջազգային առևտրային արբիտրաժային որոշումների ճանաչման և կատարման ոլորտում հանրային կարգի վերապահման ինստիտուտի կիրառման ժամանակակից ասպեկտներն օտարերկրյա և միջազգային իրավական փորձի համատեքստում: Հեղինակը կարծում է, որ հանրային կարգի ինստիտուտի կիրառման նկատմամբ մոտեցումները կայուն լինել չեն կարող. դրանք նույնպես ենթարկվում են որոշակի փոփոխությունների՝ պայմանավորված իրավունքի դոկտրինում նոր մոտեցումների և տեսությունների գեներացմամբ:
Հոդվածագիրը համակողմանի վերլուծություններով հանգում է այն եզրակացության, որ օտարերկրյա արբիտրաժային որոշումները ճանաչելիս և կատարելիս հանրային կարգի վերապահման համար հիմք է նաև հայրենական օրենսդրության մի շարք իմպերատիվ նորմերին հակասելու հանգամանքը՝ ելնելով այն փիլիսոփայական համոզմունքից, որ քանակական փոփոխությունները հանգեցնում են որակական փոփոխության:
Տե՛ս http://www.cisg.ru/content/download/ipr_ua_rus.pdf
Renusagar Power Co. Ltd. v. General Electric Company & anor., Supreme Court, India, 7 October 1993, 1994 AIR 860. (https://uncitral.un.org/sites/uncitral.un.org/files/media-documents/uncitral/ru/v1604041_ebook-r.pdf)
Информационное письмо Президиума Высшего Арбитражного Суда Российской Федерации от 26 февраля 2013 г. № 156 "Обзор практики рассмотрения арбитражными судами дел о применении оговорки о публичном порядке как основания отказа в признании и приведении в исполнение иностранных судебных и арбитражных решений".
http://www.cisg.ru/dok/ip-vs-2013-156.pdf
Bernard Hanotiau, Olivier Caprasse, Public Policy in International Commercial Arbitration, в: Enforcement of Arbitration Agreements and International Arbitral Awards: The New York Convention in Practice 787, 791-94 (E. Gaillard, D. Di Pietro eds. 2008)
Fouchard Gaillard Goldman On International Commercial Arbitration 996 (E. Gaillard, J. Savage eds., 1996).
Սնանկության վարույթում առանձին քաղաքացիական գործերի ինստիտուտը նորույթ է հայրենական օրենսդրությունում, և դրա համապարփակ ուսումնասիրությունն ունի տեսագործնական մեծ կարևորություն։
Տեսական աղբյուրների, հայրենական և արտասահմանյան օրենսդրության, ինչպես նաև դատական պրակտիկայի հիման վրա աշխատանքում քննարկվում են առանձին քաղաքացիական գործերի ինստիտուտի ներդրման անհրաժեշտությունը և զարգացման պատմությունը, վերլուծվում են քաղաքացիաիրավական վեճը առանձին քաղաքացիական գործ դիտարկելու պայմանները և այս ինստիտուտի մյուս տարրերը, ինչպես նաև բացահայտվում են քաղաքացիական գործերի վրա մորատորիումի գործողության սահմանները։
Հոդվածում հեղինակը ներկայացնում է գիտագործնական մի շարք եզրահանգումներ, որոնք կարող են ուղենիշային լինել իրավակիրառ պրակտիկայի, ինչպես նաև առանձին քաղաքացիական գործերի ինստիտուտի հետագա օրենսդրական զարգացման համար։
Տե՛ս Սահմանադրական դատարանի 14․09․2021թ․ թիվ ՍԴՈ-1609 որոշումը։
Սահմանադրական դատարանի 26․01․2021թ․ թիվ ՍԴՈ-1572 որոշումը։
Տ․Մարկոսյան, Մ․Մարկոսյան․ Ընդերքօգտագործման իրավունքի դադարեցման եվ օտարման հիմնախնդիրները սնանկության ինստիտուտի համատեքստում // Դատական իշխանություն, 3-4 (261-262), 2021, էջեր 121-122։
https://e-justice.europa.eu/content_insolvency-474-es-en.do?member=1։
https://e-justice.europa.eu/content_insolvency-474-fr-en.do?member=1։
https://e-justice.europa.eu/content_insolvency-474-cz-en.do?member=1։
https://e-justice.europa.eu/content_insolvency-474-se-en.do?member=1։
Несостоятельность (банкротство): Учебный курс. В 2 т. / Под. ред. д.ю.н., проф. С.А. Карелиной. Т. 1. – М.: Статут, 2019,
Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/0469/02/14 քաղաքացիական գործով 17․07․2015թ․ և թիվ ԵԿԴ/5306/02/14 քաղաքացիական գործով 13.01.2016թ. որոշումը։
Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/4893/02/15 քաղաքացիական գործով 04․06․2021թ․ որոշումը։
http://www.parliament.am/drafts.php?sel=showdraft&DraftID=8199&Reading=0։
Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0254/02/16 քաղաքացիական գործով 27.12.2017թ․ և թիվ ԵԿԴ/3928/02/16 քաղաքացիական գործով 04․11․2019թ․ որոշումները։
https://e-justice.europa.eu/content_insolvency-474-es-en.do?member=1։
Սնանկության մասին Գերմանիայի օրենքի 87-րդ հոդվածը։ Dr. A․ Remmert․ Introduction to German Insolvency Law, "International Company and Commercial Law Review" (publisher: Sweet & Maxwell, London), 2002, էջ 427։
Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/3928/02/16 քաղաքացիական գործով 04․11․2019թ․ որոշումը։
Ուժի մեջ է մտել 15․04․2020թ․։ Տե΄ս ՀՀՊՏ 2019.12.26/100(1553) Հոդ.1242։ Այսուհետ նաև՝ Օրենքի փոփոխություններ։
Ս․Մեղրյան, Տ․Մարկոսյան, Է․Գեղամյան․ «Պարտադիր» հակընդդեմ հայցի ինստիտուտի իրավական բնույթը և գոյաբանական հիմքերը քաղաքացիական դատավարությունում // Արդարադատություն, 2 (51), 2020, Ս․Մեղրյան, Տ․Մարկոսյան, Է․Գեղամյան․ «Պարտադիր» հակընդդեմ հայցի ինստիտուտի կիրառման հիմնախնդիրները քաղաքացիական դատավարությունում // Դատական իշխանություն, 7-8 (253-254), 2020։
Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/0425/02/14 քաղաքացիական գործով 23․02․2021թ․ որոշումը։
Վճռաբեկ դատարանի նախագահի թիվ ԳԴ/0253/02/17 քաղաքացիական գործով 13.07.2020թ. և թիվ ԵԴ/11015/02/18 քաղաքացիական գործով 26.08.2020թ. որոշումները:
Ընդունվել է 21.03.2018թ․։ Ուժի մեջ է մտել 07.04.2018թ․։ Տե´ս ՀՀՊՏ 2018.03.28/23(1381) Հոդ.373:
Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի թիվ ՍնԴ/0102/02/20 քաղաքացիական գործով 21.07.2020թ. և թիվ ՍնԴ/0112/02/20 քաղաքացիական գործով 14.10.2020թ. որոշումները:
Վճռաբեկ դատարանի նախագահի թիվ ԵԴ/9164/02/19 քաղաքացիական գործով 08․11․2021թ․ որոշումը։
Հոդվածում քննարկվել են կողմերի վարչադատավարական կարգավիճակը, նրանց իրավունքների և պարտականությունների բնույթը: Փորձ է արվել նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո քննարկման առարկա դարձնելու համապատասխան ճյուղային նորմատիվ իրավական ակտերը: Քննարկվել են նաև կողմերի իրավունքների և պարտականությունների կենսագործման իրավական վավերապայմանները: Անդրադարձ է կատարվել գործող իրավազորություններից յուրաքանչյուրին, ներկայացվել են դրանց պրակտիկ կիրառման ընթացքում ծագող հիմնախնդիրները ի պաշտոնե պարզման սկզբունքի իրացման համատեքստում: Առանձին վերլուծության առարկա են դարձել նաև ներկայացուցչության ինստիտուտի առանձնահատկությունները վարչական դատավարությունում: Բանն այն է, որ գործող օրենսդրությունը հնարավորություն է տալիս դատարանին ցանկացած դեպքում հեռացնելու ներկայացուցչին վարույթից, եթե նա ունակ չէ իրականացնելու իր գործառույթները: Արձանագրվել է, որ թեպետ նշված դատական հայեցողությունը չի կարող տարածվել փաստաբանի կամ օրինական կամ ի պաշտոնե ներկայացուցչի վրա, այսուհանդերձ նորմը ձևակերպված է բավականին անորոշ և հնարավորություն չի տալիս տեղայնացնելու այն չափանիշները, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է իրացնել իր այս դիսկրեցիոն լիազորությունը:
Տե՛ս Արդի հայերենի բացատրական բառարան։ Էդուարդ Բագրատի Աղայան։ «Հայաստան» Հրատարակչություն, Երևան, 1976
Հոդվածը նվիրված է քրեական դատավարության էլեկտրոնային ապացույցների տեղին և նշանակությանը: Այսօր էլեկտրոնային տեղեկատվությունը զգալի տեղ է զբաղեցնում հանցագործությունների բացահայտման բարդ գործընթացում, ինչը հեշտացնում է հանցագործությունների դեմ պայքարը: Քրեական դատավարության օրենսդրությամբ էլեկտրոնային տեղեկատվության հավաքագրման, ստուգման և գնահատման իրավական կարգավորումը անհրաժեշտ է դրանց արդյունավետ օգտագործման համար: Գործող քրեական դատավարության օրենսդրության շրջանակներում բազմաթիվ հարցերի իրավական կարգավորման բացակայությունը կասկածի տակ է դնում այս տեղեկատվության հուսալիությունը:
Տե՛ս Идальго С. Как информация управляет миром. М., 2016г
Основы теории электронныx доказательств: монография /Под ред. д-ра юрид. Наук С.В. Зуева. М. Юрлитинформ, 2019
Оконенко Р.И. Электронные доказательства» и проблемы обеспечения прав граждан на защиту тайны личной жизни в уголовном процессе: сравнительный анализ законодательства США и РФ: дис. ... канд. юрид. наук. М, 2016
Зигура Н.А., Кудрявцева А.В. Компьютерная информация как вид доказательств в уголовном процессе России: монография. М., 2011
Սույն հոդվածում հեղինակը քննարկել է մեղադրյալի բացակայությամբ իրականացվող վարույթի՝ որպես ՀՀ քրեադատավարական համակարգում ներդրվող ինստիտուտի համապատասխանությունը ՀՀ Սահմանադրությանը և միջազգային չափանիշներին։ Հիմնվելով միջազգային ատյանների արտահայտած դիրքորոշումների և այլ պետությունների օրենսդրական փորձի ուսումնասիրության վրա, ինչպես նաև վերլուծելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի՝ հեռակա վարույթի կարգավորմանն ուղղված դրույթները և մեղադրյալին ընձեռված համապատասխան իրավական երաշխիքները՝ հեղինակը հանգել է եզրակացության, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով հեռակա վարույթ իրականացնելու հնարավորության նախատեսումը ոչ միայն համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին, այլև բխում է արդար դատաքննության սահմանադրական և կոնվենցիոն իրավունքի ապահովման պահանջից։
Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի՝ 2021 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ ՍԴՈ-1574 որոշման 4.5-րդ կետը:
Կոլոցցան ընդդեմ Իտալիայի (Colozza v. Italy), դիմում no. 9024/80, 12 փետրվարի, 1985
Մարդու իրավունքների կոմիտե, Դանիել Մոնգույա Մբենգեն ընդդեմ Զաիրի (Daniel Monguya Mbenge v. Zaire), հաղորդում no. 16/1977, U.N. Doc. CCPR/C/OP/2 at 76 (1990)
Սեյդովիչն ընդդեմ Իտալիայի (Sejdovic v. Italy), դիմում no. 56581/00, 01 մարտի, 2006
Կրոմբախն ընդդեմ Ֆրանսիայի (Krombach v. France), դիմում no. 29731/96, 13 փետրվարի, 2001
Ֆրանսիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 08.04.1958թ., հոդված 487
Ռուսաստանի Դաշնության քրեական դատավարության օրենսգիրք, N 174-ФЗ, 18.12.2001, հոդված 247
Վրաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, թիվ 1772, 09.10.2009թ., հոդված 189
Խորվաթիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, թիվ 2386, հոդվածներ 402, 404
Չեխիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 141/1961, 09.12.1961թ., հոդված 303
Ալբանիայի քրեական դատավարության օրենսգիրք, no. 7905, 21.03.1995թ., հոդված 352, հասանելի՝ այստեղ:
Սերբիայի քրեական դատավարության օրենսգիրք, հոդված 381
Բելգիայի Թագավորության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 1808-11-19/30, 19.11.1808թ., հոդված 186
Նիդերլանդների Թագավորության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 15.01.1921թ., հոդված 280
Ֆրանսիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 08.04.1958թ., հոդված 487ՀՀ դատախազության՝ 2020 թվականի գործոնեության մասին հաղորդում
Ռուսաստանի Դաշնության քրեական դատավարության օրենսգիրք, N 174-ФЗ, 18.12.2001, հոդված 247
Վրաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, թիվ 1772, 09.10.2009թ., հոդված 189
Խորվաթիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, թիվ 2386, հոդվածներ 402, 404,
Չեխիայի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 141/1961, 09.12.1961թ., հոդված 303
Ալբանիայի քրեական դատավարության օրենսգիրք, no. 7905, 21.03.1995թ., հոդված 352
Սերբիայի քրեական դատավարության օրենսգիրք, հոդված 381
Բելգիայի Թագավորության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 1808-11-19/30, 19.11.1808թ., հոդված 186
Նիդերլանդների Թագավորության քրեական դատավարության օրենսգիրք, 15.01.1921թ., հոդված 280
Հոդվածը նվիրված է օտարերկրյա ներդրողների և պետությունների միջև ներդրումային վեճերի լուծման արբիտրաժային ընթացակարգի վերլուծությանը: Աշխատանքում ներկայացվել են ներդրումային վեճերի արբիտրաժային կարգավորման առավելությունները և առանձնահատկությունները արբիտրաժային հարթակներում քննվող առանձին գործերի համատեքստում: Քննարկվել են նաև պետությունների և ներդրողների միջև առկա վեճերը միջազգային արբիտրաժներում քննելու անկատարության խնդիրները:
Տե՛ս Nigel Blackaby, Constantine Partasides QC, Alan Redfern and Martin Hunter, Redfern and Hunter on International Arbitration (Oxford University Press, 2015) 6
Stephen M. Schwebel, Luke Sobota and Ryan Manton, International Arbitration: Tree Salient Problems (Cambridge University Press 2020) 16
N. G.L. Hammond, Arbitration in Ancient Greece, Arbitration International Volume 1, issue 2, July 1985, 188-190
Lucy Reed, Jan Paulson and Nigel Blacksburg, Guide to ICSID Arbitration (2nd edition, Aspen Publishers 2011) 5
UNGA Res 61/133 (18 December 2006) UN Doc A/Res/61/453
Civil Procedure Code of Republic of Lithuania, 28 February 2002
С. В. Николюкин, Международный гражданский процесс и международный коммерческий арбитраж (Москва, Юстиция 2017) 145
Gary Born, Internationnal Arbitration: Law and Practice (2nd edition, Kluwer Law International 2015) 26
Nigel Blackaby, Constantine Partasides QC, Alan Redfern and Martin Hunter, Redfern and Hunter on International Arbitration (Oxford University Press, 2015) 31
Paul Friedland and Loukas Mistelis, 2015 International Arbitration Survey: Improvements and Innovations in International Arbitration (White and Case, Queen Mary University of London and School of International Arbitration) < http://www.arbitration.qmul.ac.uk/media/arbitration/docs/2015_International_Arbitration_Survey.pdf> accessed 2 May 2020
Convention on the recognition and enforcement of foreign arbitral award, 330 UNTS 38 (10 June 1958)
Energy Treaty Charter (16 April 1998) Art 26(8)
Vijay K. Bhatia, Christopher N. Candlin and Maurizio Gotti, Discourse and Practice in International Commercial Arbitration (Issues, Challenges and Prospects) (Ashgate Publishing Limited 2012) 105
Ibid. 106
Phillip Capper, International Arbitration: A handbook (3rd edition, London Singapore 2004) 112
Yukos Universal Limited (Isle of Man) v. The Russian Federation UNICITRAL case AA227
A response to the criticism against ISDS, European Federation for Investment Law and Arbitration (EFILA), 7 <https://efila.org/wp-content/uploads/2015/05/EFILA_in_response_to_the-criticism_of_ISDS_final_draft.pdf> accessed 4 May 2020
ICSID Caseload-Statistics, Issue 2015-1, 6 <https://icsid.worldbank.org/en/Documents/resources/ICSID%20Web%20Stats%202015-1%20(English)%20(2)_Redacted.pdf
Surya P Subedi, International Investment Law: Reconciling Policy and Principle (Oxford and Portland Oregon, 3rd edition, 2016) 142
Vienna Convention on the Law of the Treaties 1969, Article 31(1)
Նախընտրական քարոզչությունը ընտրարշավի կարևոր բաղադրիչներից է և հաճախ կանխորոշում է ընտրությունների ելքը: Հոդվածում քննարկվել են «ՀՀ ընտրական օրենսգիրք» սահմանադրական օրենքի՝ նախընտրական քարոզչությանը վերաբերող կարգավորումները, որի շրջանակներում հատկապես շեշտվել են առկա խնդիրները, բացերը և արվել են մի շարք առաջարկություններ դրանց վերացման ուղղությամբ: Առանձին ուշադրություն է դարձվել Ընտրական օրենսգրքի՝ նախընտրական քարոզչությանը նվիրված գլխում կատարված վերջին փոփոխություններին և լրացումներին, մասնավորապես նախընտրական քարոզչության, քաղաքական գովազդի սահմանումներին, համացանցում նախընտրական քարոզչության իրավական կարգավորմանը, ընտրությունների շրջանում կազմակերպությունների կողմից բարեգործության սահմանափակումներին, նախընտրական քարոզչության իրավունք չունեցող նոր սուբյեկտներին և այլն:
Տե՛ս https://www.arlis.am/DocumentView.aspx?DocID=153886
https://www.arlis.am/DocumentView.aspx?DocID=153062
Правовое регулирование предвыборной агитации в сети Интернет, Шапова А. А., Куликова С. А., Изв. Сарат. ун-та. Нов. сер. Сер. Экономика. Управление. Право. 2016. Т. 16, вып. 4, https://cyberleninka.ru/article/n/pravovoe-regulirovanie-predvybornoy-agitatsii-v-seti-internet
INTERNET AND ELECTORAL CAMPAIGNS. Study on the use of internet in electoral campaigns. https://rm.coe.int/use-of-internet-in-electoral-campaigns-/16807c0e24