Հտ․ 15 No. 2 (41) (2024)

Հրատարակվել է: 2024-12-24

Ամբողջական թողարկումը

Քաղաքացիական իրավունք

  • Քաղաքացիական իրավունք

    Արհեստական բանականության կարգավորման համաշխարհայինջանքերի ընդհանուր բնութագիրը

    Տաթևիկ Դավթյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Այս հոդվածը ներկայացնում է արհեստական բանականության (ԱԲ) կարգավորման ուղղությամբ արված համաշխարհային ջանքերը՝ այս փոխակերպող ուժը, որը վերափոխում է բիզնեսները, կառավարությունները և հասարակությունները համաշխարհային մակարդակով: Հոդվածում ուսումնասիրվում են տարբեր երկրների և միջազգային կազմակերպությունների կողմից ԱԲ տեխնոլոգիաների արագ զարգացումների պատասխանատու մոտեցումները: Քանի որ ԱԲ-ն շարունակում է փոխակերպվել, անհրաժեշտությունը մեծանում է համալիր կարգավորման շրջանակների, որոնք կլուծեն դրա բարդ էթիկական, սոցիալական և տնտեսական մարտահրավերները: Հոդվածը ներկայացնում է հիմնական իրավասությունների ԱԲ կարգավորման ռազմավարությունները, ներառյալ ԱՄՆ-ը, Մեծ Բրիտանիան, Կանադան, Չինաստանը, Ճապոնիան, Սինգապուրը, Իսրայելը, Հնդկաստանը և Եվրոպական Միությունը՝ նրանց յուրահատուկ քաղաքական, տնտեսական և մշակութային համատեքստի ազդեցության ներքո: Հոդվածը նաև ուսումնասիրում է ՄԱԿ-ի, Եվրոպայի խորհրդի, G7-ի և ՏՀԶԿ-ի նման միջազգային և միջկառավարական կազմակերպությունների նախաձեռնությունները՝ ԱԲ-ի էթիկական և պատասխանատու օգտագործման համար գլոբալ չափանիշներ և ուղեցույցներ հաստատելու նպատակով: Այս համառոտ նկարագրությունը արժեքավոր ռեսուրս է ԱԲ կառավարման փոփոխվող լանդշաֆտը հասկանալու համար: Այն հիմք է հանդիսանում հետագա հետազոտությունների և քաղաքականության մշակման համար՝ հավասարակշռելու նորարարությունը հասարակական շահերի պաշտպանության, մարդու իրավունքների պահպանման և հնարավոր ռիսկերի նվազեցման հետ:

    Հղումներ

    Bharati, Rahul. Navigating the Legal Landscape of Artificial Intelligence: Emerging Challenges and Regulatory Framework in India. July 14, 2024. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=4898536.

    Center for AI Safety. Statement on AI Risk. AI experts and public figures express their concern about AI risk. Available at https://www.safe.ai/work/statement-on-ai-risk.

    Chopra, Rohit, et al. Joint Statement on Enforcement of Civil Rights, Fair Competition, Consumer Protection, and Equal Opportunity Laws in Automated Systems. Consumer Financial Protection Bureau, April 2023. Available at https://www.eeoc.gov/joint-statement-enforcement-civil-rights-fair-competition-consumer-protection-and-equal-0.

    Command Paper. 815 Presented to Parliament by the Secretary of State for Science, Innovation, and Technology. Crown copyright 2023, ISBN: 978-1-5286-4009-1. Available at https://www.gov.uk/government/publications/ai-regulation-a-pro-innovation-approach/white-paper.

    Council of Europe. Council of Europe Framework Convention on Artificial Intelligence and Human Rights, Democracy and the Rule of Law, CETS No. 225, September 5, 2024. Available at https://rm.coe.int/1680afae3c.

    Creemers, Rogier, and Graham Webster. Personal Information Protection Law of the People’s Republic of China: Translation. DigiChina, August 20, 2021, revised September 7, 2021. Available at https://digichina.stanford.edu/work/translation-personal-information-protection-law-of-the-peoples-republic-of-china-effective-nov-1-2021/.

    Deloitte. EU Artificial Intelligence Act: Deep Dive, 2024. Available at https://www2.deloitte.com/content/dam/Deloitte/nl/Documents/deloitte-nl-digital-regulations-AI-Act-deep-dive.pdf.

Քրեական իրավունք

  • Քրեական իրավունք

    Իրավաչափ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների տարանջատումը հանցագործության պրովոկացիայից. Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի չափանիշները

    Գևորգ Բարսեղյան, Գագիկ Ղազինյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածը նպատակ է հետապնդում Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից մշակված չափանիշների մանրամասն ոսումնասիրման և համակարգված ներկայացման արդյունքում հանցագործության պրովոկացիայի քրեականացման հիմնավոր առաջարկ ներկայացնելու՝ հաշվի առնելով հանցագործության իրավաչափ պրովակացիայի գաղափարը և դրա առանձնահատկությունները։

    Դրված նպատակին հասնելու համար հոդվածում վերլուծվել են օպերատիվ-հետախուզական գործունեության արդյունքում ստացված տվյալների իրավաչափության և օրինականության վիճարկման հարցերով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան ներկայացված դիմումների քննության արդյունքներով Դատարանի ձևակերպած չափանիշները, որոնք հնարավորություն են տալիս իրավաչափ օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումները տարանջատելու հանցագործության պրովոկացիայից։ Այդ չափանիշների բովանդակության հաշվառմամբ՝ դրանք պայմանականորեն դասակարգվել են որոշակի խմբերի։

    Հոդվածում իրականացված հետազոտության արդյունքում առաջարկվել է այլ պետությունների և միջազգային հաջողված փորձի հաշվառմամբ համապարփակ քրեականացման ենթարկել հանցագործության պրովոկացիան։ Միևնույն ժամանակ, արժևորելով իրավաչափ պրովոկացիան՝ առաջարկվել է ամրագրել քրեաիրավական նորմ, որով այն կհամարվի քրեական պատասխանատվությունը բացառող հանգամանք։

    Հղումներ

    1. McKERR v. the United Kingdom, decision, § 134, 4 May 2001, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-

    59451

    2. Ağdaş v. Turkey, § 102, 27 July 2004, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-61941

    3. Habran and Dalem v. Belgium, § 96, 17 January 2017, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-170633

    4. Schatschaschwili v. Germany, §§ 100-101, 15 December 2015,

    https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-159566

    5. Mirilashvili v. Russia, § 165, 11 December 2008, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-90099

    6. Ibrahim and Others v. the United Kingdom, § 252, 13 September 2016,

    https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-166680

    7. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10), 2

    october 2012, point 106. https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    8. Case of Teixeira de Castro v. Portugal, 9 June 1998, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-58193

    9. Case of Shannon v. the United Kingdom , (Application no. 6563/03), 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364 ,

    10. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010, §42,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589 ,

    11. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §86

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    12. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §134.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    13. Case of Matanović v. Croatia. (Application no. 2742/12), 04 April 2017, §142,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-172466

    14. Case of Constantin and Stoian v. Romania nos. 23782/06 and 46629/06, 29 September 2009, §

    55, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-94406 ,

    15. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    16. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673

    17. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10). 2

    October 2012, §91. https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    18. Case of Shannon v. the United Kingdom, (Application no. 6563/03), 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364

    19. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    20. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06). 4 November 2010, §69

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    21. Case of Volkov and Adamskiy v. Russia, (Applications nos. 7614/09 and 30863/10). 26 March

    2015, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-152988 ,

    22. Decision of Mills v. Ireland, (Application no. 50468/16), 10 October 2017,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178562

    23. Case of Volkov and Adamskiy v. Russia, (Applications nos. 7614/09 and 30863/10). 26 March

    2015, § 40-45, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-152988

    24. Decision of Mills v. Ireland, (Application no. 50468/16), 10 October 2017, §25․

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178562

    25. Case of Nosko and Nefedov v. Russia. (Applications nos. 5753/09 and 11789/10). 30 October

    2014, §68, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147441

    26. Case of Ramanauskas v. Lithuania, (Application no. 74420/01), 5 February 2008,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-84935

    27. Case of Malininas v. Lithuania. (Application No.10071/04). 1 July 2008. §37

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223

    28. Case of Malininas v. Lithuania. (Application No.10071/04). 1 July 2008. §37

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223.

    29. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §67.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673

    30. Case of Grba v. Croatia, (Application no. 47074/12), 23 November 2017, §§99-101

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178699

    31. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §89-90

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    32. Case of Furcht v. Germany (Application no. 54648/09, 23 October 2014, §§58-59

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147329

    33. Case of Malininas v. Lithuania (Application no. 10071/04), 1 July 2008, §§123-124

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223

    34. Case of Papyan v. Armenia (Application no. 53166/10), 21 December 2021, §§ 80, 88

    35. Case of Milinienė v. Lithuania (Application no. 74355/01), 24 June 2008, § 38,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87142

    36. Case of Lalas v. Lithuania (Application no. 13109/04), 1 March 2011, § 45,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-103690

    37. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §§ 89-90

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    38. Case of Ciprian Vlăduț and Ioan Florin Pop v. Romania (Application

    nos. 43490/07 and 44304/07), 16 July 2015, §§ 86-87, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-

    156066

    39. Case of Malininas v. Lithuania (Application no. 10071/04), 1 July 2008, §§ 37,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223 ,

    40. Case of Furcht v. Germany (Application no. 54648/09), 23 October 2014, §§ 58-59,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147329

    41. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10)․ 2

    october 2012, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    42. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §46–47

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673 ,

    43. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §135.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    44. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §69-70

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673 ,

    45. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §133-135.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    46. Case of Ramanauskas v. Lithuania, (Application no. 74420/01). 5 February 2008, §71–72,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-84935

    47. Case of Shannon v. the United Kingdom , (Application no. 6563/03). 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364

    48. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06). 4 November 2010, §63–64

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    49. Радачинский С.Н. Провокация преступления как комплексный институт уголовного права:

    проблемы теории и практики: автореф. дис. ... д-ра юрид. наук. Н. Новгород, 2011.

  • Քրեական իրավունք

    Անօրինական միգրացիայի կազմակերպման համար պատասխանատվությունն ըստ արտասահմանյան երկրների քրեականօրենսդրության

    Սերգեյ Առաքելյան, Նարեկ Հարությունյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածում քննարկվում են անօրինական միգրացիայի կազմակերպման համար արտասահմանյան մի շարք երկրների քրեական օրենսդրու­թյամբ պատասխանատվու­թյուն սահ­մանող նորմերի հիմնական առանձնահատկությունները: Այդ կապակցությամբ հեղինակն անդրա­դարձ է կա­տարում Եվրասիական տնտեսական միու­թյան (ԵԱՏՄ), Եվրո­պա­կան միու­թյան (ԵՄ) պետու­թյուն­նե­րի, ինչպես նաև մի շարք այլ ար­տա­սահ­ման­յան երկրների (մասնավորապես՝ Ամե­րիկայի Միացյալ Նահանգների, Չինաստան Ժո­ղովրդական Հանրապետության, Մեծ Բրի­տա­նիայի, Կանադայի, Ավստրա­լիայի, Իրանի Իս­լա­մական Հանրապետության) իրա­վա­կան հա­մա­պա­տաս­խան ակտերի վերլուծու­թյա­նը:

    Մասնավորապես, ընդգծվում է, որ, ի տարբերություն Եվրասիական տնտեսական միության անդամ պետությունների, արտասահմանյան հիշատակված երկրների մեծ մասում քննարկվող հանցագործության համար պատասխանատվություն է սահմանվում ոչ միայն քրեական օրենսգրքով, այլև հասարակական հարաբերությունների առանձին ոլորտներ կար­գա­վորող այլ նոր­մատիվ իրա­վա­կան ակտերով:

    Բացի այդ, հոդվածի հեղինակերը հատուկ ուշադրություն են հրավիրում նաև այն հան­գա­ման­քի վրա, որ Հայաստանի Հանրապետության հարևան հանդիսացող Իրանի Իսլամական Հան­րա­պե­տու­թյան՝ Իսլամական քրեական պա­տիժ­ների մասին օրենքը չի պարունակում անօրի­նա­կան միգրացիայի կազ­մա­կերպ­ման համար պատասխանատ­վու­թյուն սահմանող իրա­վակարգավորում: Այդ կապակ­ցու­թյամբ ընդգծվում է, որ տվյալ եր­կի­րը դասվում է այն պետություն­ների շարքը, որտեղ անօրինական միգրացիայի կազմակերպումը չի դի­տարկվում որպես հան­­րորեն վտան­գա­վոր, հանցավոր երևույթ:

    Հղումներ

    1. Букалерова Л.А., Уторова Т.Н. Трансграничное перемещение нелегальных мигрантов: осо¬бен¬ности уголовно-правового противодействия в странах Евросоюза//Уче¬ные труды Российской академии адвокатуры и нотариата. № 4(67), 2022, էջեր 59-60:

    2. Долгова Н.С. Незаконная миграция: актуальные проблемы борьбы в современ-ных условиях. М.: Фе¬никс, 2015, էջ 4:

    3. Кузнецова Н.В. Особенности уголовно-правового противодействия контра¬бан¬де мигрантов в от¬дельных европейских странах // Материалы XXI Международной науч¬но–практической конференции СибЮИ МВД России. Красноярск, 2018, էջ 151

    4. Самойлюк Н.В. Уголовно-правовая характеристика организации неза¬кон¬¬ной миграции // Миг¬рационное право. 2009. № 4, էջ 7:

    5. Артемов В.Ю., Власов И.С., Го¬ло¬ва¬но¬ва Н.А. и др. Миг¬рация и преступность: сравнительно-правовой анализ: Mоно¬гра¬фия / Oтв. ред. И.С. Власов, Н.А. Го¬ло-ванова. М.: ИЗиСП, Контракт, 2012 // СПС «Кон¬суль¬¬тантПлюс», Краснов А.Ю. Государственная по¬ли¬ти¬ка противодействия незаконной ми㬬ра¬ции: Дис. … канд. полит. наук. М., 2010, էջեր 110-128, Живо¬товская И.Г. Италия: опыт борьбы с нелегальной иммиграцией. [Электронный ресурс]. Режим доступа: http:// www.perspektivy.info/rus/gos/italija_opyt_borby_s_nelegalnoj_immigracijej_2012-01-13.htm

    6. Уголовный Кодекс Республики Беларусь от 09.07.1999 № 275–З (с изм. и доп. от 14.03.2023) // https://pravo.by/document/?guid=3871&p0=hk9900275:

    7. Уголовный Кодекс Республики Казахстан от 03.07.2014 г. № 226–V (с изм. и доп. от 12.09.2023 г.) // https://online.zakon.kz/Document/?doc_id=31575252:

    8. Уголовный Кодекс Кыргызской Республики от 28.10.2021 г. № 127 (с изм. и доп. от 10.10.2023 г.) // https://online.zakon.kz/Document/?doc_id=36675065:

    9. Уголовный Кодекс Российской Федерации от 13.06.1996 г. № 63–ФЗ (с изм. и доп. от 25.12.2023 г.) // https://www.consultant.ru/document/cons_doc_LAW_10699/:

    10. Уторова Т.Н. Компаративный анализ уголовной ответственности за прес¬туп¬ления в сфере миграции: Дис… канд. юрид. наук. М., 2019, էջ 80:

    11. Ֆրանսիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/france:

    12. Кодекс о въезде и пребывании иностранцев и о праве на убежище от 25.11.2004 № 274 // http://www.legislationline.org/topics/country/30/topic/10:

    13. Законодательные акты Франции и Швейцарии 2005-2006 гг. об иммиграции и ин-теграции: сборник / перев.-сост. д.ю.н. И.В. Понкин. М.: Институт государственно-кон¬фессиональных отношений и права, 2008, էջ 221:

    14. Закон о проживании, занятости и интеграции иностранцев в федеральной тер¬ри-тории (Aufenthaltsgesetz – AufenthG) в редакции от 30.10.2017 // Официальный сайт Фе¬дерального министерства юстиции и защиты прав потребителей ФРГ // http://gesetze-iminternet.de/aufenthg_2004/BJNR195010004. html#BJNR195010004BJNG000101310:

    15. Закон о предоставлении убежища (Asylgesetz) // Официальный сайт Федераль¬но¬го Министерства юс¬тиции и защиты прав потребителей // http://gesetze-im-internet.de/ asylvfg_1992/:

    16. Գերմանիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/germany

    17. Նիդերլանդների քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/netherlands:

    18. Իտալիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/italy:

    19. Уторова Т.Н. Компаративный анализ уголовной ответственности за прес¬туп¬ле¬ния в сфере миграции. Дис. … канд. юрид. наук. М., 2019, էջ 89:

    20. Букалерова Л.А., Уторова Т.Н. Трансграничное перемещение нелегальных мигрантов: осо¬бен¬ности уголовно-правового противодействия в странах ЕС, էջ 65:

    21. Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության քրեական օրենսգիրք // https://asia-business.ru/ law/law1/criminalcode/code/#6:

    22. Закон США об иммиграции и гражданстве 1990 года (Immigration and Nationality Act 1990) [Элек¬трон¬ный ресурс] // Офи¬циальный сайт Департамента внутренней безо¬пас¬ности США // https://ww¬w.uscis. gov/ilink/docView/SLB/HTML/SLB/act.html:

    23. Immigration and Refugee Protection Act (S.C. 2001) // Government of Canada // URL: http://laws-lois.justice.gc.ca/eng/acts/I-2.5/FullText.html:

  • Քրեական իրավունք

    Հափշտակության հասկացությանը և եղանակներին առնչվող որոշ հիմնահարցեր

    Տիգրան Սիմոնյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հափշտակությունները սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների հիմնական կորիզն են, դրանց առանցքը և այս դիտանկյունից քննարկվող երևույթի հասկացության և եղանակների ուսումնասիրությունը միշտ արդիական է և կարևոր։

    Սույն հոդվածի շրջանակներում հետազոտվել են ՀՀ նոր (գործող) քրեական օրենսգրքով սահմանված հափշտակության հասկացության և դրա եղանակներին առնչվող որոշ հիմնահարցեր, որոնք բավականաչափ խնդրահարույց են, իսկ դրանց լուսաբանումը, ինչպես նաև հետագա օրենդրական փոփոխություններին միտված լրամշակման առաջարկներն անհրաժեշտ են և հրատապ։

    Հոդվածի նպատակը հափշտակության հասկացության և ավարտի պահի, ինչպես նաև հափշտակության եղանակների օրենսդրական ձևակերպման առկա որոշ հիմնախնդիրների հետազոտումն է և դրա արդյունքում օրենսդրական ձևակերպումների կատարելագործմանն ուղղված և հրատապ լուծում պահանջող առաջարկների ներկայացումն է։

    Հոդվածում առանձին պարագրաֆներով քննարկվում են հափշտակության հասկացությունը, դրա ընկալման որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև հափշտակության եղանակաների օրենսդրական ձևակաերպման և որակման խնդիրները։

      Հետազոտության առարկան դիտարկվել է համագիտական և հատուկ մեթոդների կիրառմամբ, ինչպիսիք են դոգմատիկ, իրավահամեմատական, տրամաբանական վերլուծության մեթոդները։

      Հոդվածի շրջանակներում իրականացված հետազոտության արդյունքում ներկայացվել են հափշտակության ձևակերպմանը և հափշտակության եղանակներին առնչվող օրենսդրական առաջարկներ՝ միտված դրանց վերաբերյալ քրեաիրավական նորմերի կատարելագործմանը, մասնավորապես նշվել է․

    • օրենսդրական միասնական տրամաբանության ապահովման համատեքստում, հափշտակության հասկացության մեջ պետք է վերականգնվի շահադիտական դրդման վերաբերյալ նշումը կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքում ընդհանարապես պետք է հրաժարվել նշված դրդման վերաբերյալ զետեղումներից։
    • Առաջարկ է ներկայացվել հափշտակությունն ավարտված համարել այն պահից, երբ սեփականատերը կամ գույքի օրինական տիրապետողը զրկվել է նշված գույքը տնօրինելու կամ օգտագործելու իրական հնարավորությունից։
    • Նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերում «բնակարան» հասկացության տարբերությունները խնդրահարույց են իրավակիրառ պրակտիկայի համար, հետևաբար՝ անհրաժեշտ է այս հասկացությունը նախատեսել միայն քրեական օրենսգրքում՝ կատարելով համապատասխան լրամշակումներ։
    • Առկա իրավակարգավորումների պարագայում՝ ավազակության հանցատեսակի որակյալ դրսևորումների շարքում պետք է նախատեսել «անզգուշությամբ մարդու մահ կամ առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով» ծանրացնող հանգամանքը։
    • Կրկնաբանությունից խուսափելու նպատակով՝ կողոպուտի օրենսդրական ձևակերպումը ևս պետք է փոփոխել, նշելով՝ «Կողոպուտը՝ բացահայտ հափշտակությունը»։
    • Գողության հանցակազմի որակյալ տեսակներից մեկում «օբյեկտից» եզրույթը, խիստ թերի է, այն կարող է առաջ բերել բազմաթիվ տարամեկնաբանություններ և անհստակություններ։ Այս համատեքստում, նշված նորմն անհրաժեշտ է լրամշակել, նշելով՝ «տուժողի մոտ գտնվող այլ առարկայից» ձևակերպումը, շեշտելով, որ այդ պահոցը գտնվում է անմիջապես տուժողի մոտ, ամրացված է նրա մարմնին կամ հագուստին։
    • Քրեական օրենսգրքի 255-րդ հոդվածի 1-ին մասը պետք է վերաձևակերպել, նշելով՝ «Խարդախությունը՝ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակությունը, եթե այդ գույքը հափշտակելու դիտավորությունը ծագել է նախապես՝ մինչև հանցանքը սկսելը»:
    • ՀՀ քրեական օրենսգրքի 256-րդ հոդվածն ևս պետք է վերախմբագրել, նշելով՝ «Հանցավորին վստահված, այսինքն՝ նրա տնօրինմանը, տիրապետմանը կամ օգտագործմանը հանձնված գույքի հափշտակությունը, եթե այդ գույքը հափշտակելու դիտավորությունը ծագել է օրինական հիմքերով այն ստանալուց հետո»։ Առկա հասկացությունից անհրաժեշտ է բացառել <<փաստացի կամ իրավաբանորեն ազատ կամքով>> խիստ վիճահարույց ձևակերպումը։
    Հղումներ

    1. ՀՀ քրեական նոր օրենսգրքում տեղ գտած հայեցակարգային մոտեցումների և նոր ինստիտուտների մեկնաբանման ուղեցույց։ Եվրոպայի խորհուրդ, 2022 թ․, էջ 315։

    2. Шеслер․ А.В. Хищения: понятия и признаки file:///C:/Users/Admin/Downloads/hischeniya-ponyatiya-i-priznaki%20(1).pdf (վերջին մուտք՝ 05․08․2024 թ.)։

    3. Третьяк М. И. Определение момента окончания хищения предметов, имеющих особую ценность, и других преступлений в судебной практике․https://cyberleninka.ru/article/n/opredelenie-momenta-okonchaniya-hischeniya-predmetov-imeyuschih-osobuyu-tsennost-i-drugih-prestupleniy-v-sudebnoy-praktike/viewer (վերջին մուտք՝ 06․08․2024 թ.)։

    4. Каранович М.К. Квалификация преступлений: понятие, особенности и проблемы․ Законность и правопорядок в современном обществе, М., 2014. Էջ 161

    5. Վճռաբեկ դատարանի` Լիա Ավետիսյանի գործով 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09, որոշումը:

    6. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Աշոտ Սուքիասյանի գործով 2021 թվականի ապրիլի 14-ի թիվ ԵԷԴ/0054/01/15 որոշումը։

    7. Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավունք: Ընդհանուր մաս (վեցերորդ հրատարակություն՝ փոփոխություններով և լրացումներով) /Ս. Առաքելյան, Ա. Գաբուզյան, Հ. Խաչիկյան և ուրիշ. – Եր.: ԵՊՀ հրատ., 2012, էջ 132։

    8. Վճռաբեկ դատարանի` Սևակ Լսկավյանի գործով վերը հիշատակված որոշման 12-12.3-րդ կետերը, Վճռաբեկ դատարանի` Արսեն Ավետիսյանի գործով 2022 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0315/01/17 որոշումը։

Civil Procedure

  • Civil Procedure

    Գույքի՝ ապօրինի ծագում ունենալու «կանխավարկածի» իրավականբնույթը և բովանդակությունը

    Տիգրան Մարկոսյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Քաղաքացիական բռնագանձման կառուցակարգը նորույթ է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում և դրա ինչպես համապարփակ, այնպես էլ առանձին ինստիտուտների  հետազոտության անհրաժեշտությունը ունի խիստ արդիականություն։

    Այս առումով առանձնակի կարևորություն ունի գույքի՝ ապօրինի ծագում ունենալու կանխավարկածի հետ կապված հարցերի քննարկումը, քանի որ դրա իրավաչափ կիրառումը ունի առանցքային նշանակություն քննարկվող կառուցակարգի շրջանակում հանրային և մասնավոր շահերի հավասարակշման, ինչպես նաև մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության երաշխավորման տեսանկյուններից։

    Միջազգային փաստաթղթերի, հայրենական օրենսդրության և դատավարագիտության մեջ ձևավորված մոտեցումների հիման վրա աշխատանքում ներկայացվում է ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման վարույթի ընդհանուր իրավական բնութագիրը, դրա փուլերը, ապացուցողական կանխավարկածների էությունը և դատավարական նշանակությունը, գույքի՝ ապօրինի ծագում ունենալու կանխավարկածի գործողության պայմանները և դրա ուժով ենթադրվող փաստը, ինչպես նաև սույն վարույթում կիրառելի «հավանականությունների հավասարակշռման» կամ «ապացույցների գերակշռման» չափանիշը։

    Հոդվածում հեղինակը ներկայացնում է գիտագործնական մի շարք եզրահանգումներ, որոնցից է գույքի՝ ապօրինի ծագում ունենալու կանխավարկածի դատավարագիտական ընկալումներին անհամապատասխանությունը, դրա վարկածի բնույթ ունենալը և որոշակի ապացուցման միջոցներով ապացուցման ենթակա լինելը և այլն։

    Որպես արդյունք կարելի է փաստել, որ հոդվածում ներկայացված եզրահանգումները կարող են ուղենիշային լինել իրավակիրառ պրակտիկայի, ինչպես նաև առկա կարգավորումների  հետագա զարգացման համար։

    Հղումներ

    Щедрин Н.В. Проблемы и перспективы криминализации незаконного обогащения публичных

    должностных лиц // Имущественные отношения в Российской Федерации, Право, 2018, էջեր 63-

    ։

    Теодор Гринберг, Линда Сэмюэль, Вингейт Грант, Ларисса Грей, Возврат похищенных

    активов: Руководство по конфискации активов вне уголовного производства; Пер. с англ. — М.:

    Альпина Паблишерз, 2010, էջեր 35-36։

    Resolution 2218, Fighting organised crime by facilitating the confiscation of illegal assets, adopted by

    the Parliamentary Assembly on 26 April 2018 (17th Sitting), 3։

    Использование ареста и конфискации без вынесения обвинительного приговора․ Совет

    Европы, 2021, էջ 10։

    Теодор Гринберг, Линда Сэмюэль, Вингейт Грант, Ларисса Грей, Возврат похищенных

    активов: Руководство по конфискации активов вне уголовного производства; Пер. с англ. — М.:

    Альпина Паблишерз, 2010, էջ 35։

    Жан-Пьер Брюн, Ларисса Грей, Кевин Стивенсон, Клайв Скотт; Руководство по возврату

    активов для специалистов-практиков, Пер. с англ. — М.: Альпина Паблишер, 2012, էջեր 28-29,

    -163։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 25։

    Довидас Виткаускас, Григорий Диков․ Защищая право на справедливое судебное

    разбирательство, предусмотренное Европейской конвенцией по правам человека. - М.:

    Развитие правовых систем, 2018, էջեր 133-138։

    Resolution 2218, Fighting organised crime by facilitating the confiscation of illegal assets, adopted by

    the Parliamentary Assembly on 26 April 2018 (17th Sitting), 3։

    Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԴ/10332/02/20 քաղաքացիական գործով 2021 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշում։

    Մեղրյան Ս․Գ․ Ապացուցումը և ապացույցները Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում / Եր.,

    Արդարադատության ակադեմիա, 2020, էջեր 105-106, 111։

    Мильков П․И․, Жагорина С․А․ Доказательственные презумпции в гражданском и арбитражном

    процессе: теоретический аспект // Вестник Нижегородского университета им. Н. И.

    Лобачевского, Право, 2011, էջ 285։

    Зацепина О.Е. Классификация правовых презумпций // Актуальные проблемы российского

    права, Право, էջ 84։

    Vahe Hovhannisyan, Tigran Markosyan. The institutional features of the judicial over-sight on the

    legitimacy of the "pre-judicial" phase of the proceedings for confiscation of property of illicit origin //

    Bulletin of Yerevan University C: Jurisprudence, 2 (39) 2023, էջ 178։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 33։

    Directive 2014/42/EU of The European Parliament and of The Council of 3 April 2014 on the freezing

    and confiscation of instrumentalities and proceeds of crime in the European Union։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 23։

Սահմանադրական իրավունք

  • Սահմանադրական իրավունք

    Արդարադատության և դատական վերահսկողությանվարչադատավարական փոխհարաբերությունները

    Ռաֆիկ Խանդանյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածում ներկայացված է արդարադատության և դատական վերահսկողության
    փոխհարաբերությունների խորը և բազմակողմանի վերլուծություն վարչական դատավարական
    հարաբերությունների շրջանակներում։ Առաջին հերթին անդրադարձ է կատարվում տեսական այն
    հիմնախնդիրներին, որոնք առնչվում են արդարադատության և դատական վերահսկողության
    սահմաններին ու կիրառման տարբերակներին։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե
    ինչպիսի դեր ունեն արդարադատությունն ու դատական վերահսկողությունը ՀՀ վարչական
    դատավարությունում, և ինչպես են դրանք անդրադառնում նորմատիվ իրավական ակտերի
    օրինականության և վարչական մարմինների գործունեության վրա։
    Աշխատանքում ընդգծվում է, որ դատական վերահսկողությունը, լինելով արդարադատության մաս,
    իրավական պետությունում կարևոր գործիք է, որն ապահովում է վարչական մարմինների որոշումների
    օրինականությունը։ Անդրադարձ է կատարվում ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դատական
    վերահսկողության ձևերին՝ ներկայացնելով նրանց գործառութային նշանակությունը վարչական,
    քրեական և սահմանադրական դատավարություններում։
    Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորմատիվ իրավական ակտերի նկատմամբ դատական
    վերահսկողությանը՝ ընդգծելով, որ այդ գործընթացը կարևոր է պետական կառավարման ոլորտում
    օրինականության ապահովման համար։ Հոդվածում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են դատարաններն
    իրականացնում նորմատիվ իրավական ակտերի օրինականության ստուգումը, և ինչպես է դա
    արտացոլվում ՀՀ դատական պրակտիկայում։ Վերլուծվում է նաև վարչական արդարադատության և
    վարչական պատասխանատվության ենթարկելու ընթացակարգերի փոխկապակցվածությունը՝ նշելով, որ
    վարչական արդարադատությունն ունի իր յուրահատկությունները, որոնք կարևոր են վարչական
    մարմինների և մասնավոր անձանց միջև վեճերի լուծման ժամանակ։
    Հոդվածում քննարկվում է նաև ուղղակի և անուղղակի դատական վերահսկողության միջև եղած տարբերությունը՝ առանձնացնելով վերացական և կոնկրետ վերահսկողության ձևերը։ Ուղղակի
    դատական վերահսկողությունը դիտարկվում է որպես նորմատիվ իրավական ակտերի օրինականության
    անմիջական ստուգման գործընթաց, մինչդեռ անուղղակի վերահսկողությունը իրականացվում է, երբ
    դատարանը որևէ կոնկրետ գործի քննարկման ժամանակ ստիպված է լինում անդրադառնալ
    օրինականության խնդրին։
    Հոդվածի եզրափակիչ մասում նշվում է, որ արդարադատությունն ու դատական վերահսկողությունը
    վարչական դատավարական հարաբերություններում խիստ փոխկապակցված են, ինչը նպաստում է
    իրավական պետության զարգացմանը և պետական մարմինների հաշվետվողականության բարձրացմանը։

    Հղումներ

    Семенихина А․ Ю. Развитие административной юстиции в России: теоретические, правовые и организационные аспекты: дисс․ ... канд․ юрид․ наук․ М․։ 2016․ С. 9, Կոչուբաև Ա․ ՀՀ վարչական դատավարություն. ինստիտուտից՝ իրավունքի ճյուղ // «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն»։ 2019, № 2 (29), էջեր 18, 20։

    Ռ․ Խանդանյան, Դատական վերահսկողությունը նորմատիվ իրավական ակտերի օրինականության նկատմամբ (պատմաիրավական էվոլյուցիան), Եր․, ՀՌՀ հրատ․, 2022, Финочко Ф.Д. Судебный контроль в государственном управлении европейских социалистических стран // Вопросы государства и права развитого социалистического общества: Тезисы республиканской научной конференции 24 – 26 сентября 1975 г. / Министерство высшего и среднего специального образования УССР; Харьковский юридический институт. Харьков, 1975. էջ. 85 – 86, Мурадьян Э. М. Судебный контроль за законностью действий должностных лиц (процессуальный аспект) // Проблемы совершенствования советского законодательства: Труды / Министерство юстиции СССР; Всесоюзный научно-исследовательский институт советского законодательства. М., 1979. 15. էջ 28 – 41, Кривокапич Б. Судебный контроль за администрацией в Югославии // Советское государство и право. 1988. № 12. էջ 77 – 85։

    Славин И.В. Нужно ли сохранить Высший Судебный Контроль // Еженедельник Советской Юстиции. 1922. № 34. С. 1 – 2.

    Ռ․ Խանդանյան // «Բանբեր. Արդարադատության ակադեմիա»։ 2023, № 1(9), էջ 39-47

    Колоколов Н.А. Методика проведения основных контрольно судебных действий в стадии предварительного расследования. В 2-х частях. Ч. 1, Юрлитинформ, 2015, էջ 61, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարություն: Մաս 1, Հեղ. խումբ: Գիտ. խմբ․ Ա․ Ղամբարյան, 2-րդ լրամշակված հրատ., Եր., «Լուսաբաց հրատարակչատուն» 2017, էջ 130։

    Галузо В.Н. Судебный контроль за законностью и обоснованносью содержания под стражей подозреваемых и обвиняемых на стадии предварительного расследования: автореф. дисс. канд. юрид. наук. М., 1995 7, 12, 15 էջեր։

    Абросимова Е. Б. Судебная влась: конституционно-правовые аспекты: автореф. дисс. канд. юрид. наук. М., 1991․ 12, 14 էջեր, Масленникова Л. Н. Судебный контроль за законностью процессуальной деятельности органа дознания и предварительного следствия. М., 1994, էջ 6, Шейфер С.А., Яблоков В.А. Понятие судебной власти и ее функции. проблемы судебно-правовой реформы в России: история и современность, Сб. тр. Самара, 1999, էջ 198.

    Лебедев В. М. Судебная власть на защите конституционного права граждан на свободу и личную неприкосновенность в уголовном процессе: автореф. ... канд. юрид. наук. М., 1998. 5, 9 էջեր, Лазарева В.А. Судебная влась. Судебная защита. Судебный контроль: понятие и соотношение. Лекции-очерки. Самара. 2000. 37-58 էջեր, Ковтун Н. Н. Судебный контроль в уголовном судопроизводстве России: дисс. ... док. юрид наук. Н. Новгород, 2002, էջ 43.

    Савальева Т. А. Судебная власть в гражданском процессе: учебное пособие, Саратов, 1997. Էջ 16, Бозров В. Современные проблемы российского правосудия по уголовным делам в деятельности военных судов (вопросы теории и практики).- Екатеринбург, 1999, էջ 122.

    Петрухин И.Л. Прокурорский надзор и судебный контроль за следствием // Российская юстиция, 1998, № 9, էջ 13:

    Петрухин И. Л. Понятие и формы реализации судебной власти // Судебная власть. Под ред. И.Л. Петрухина, М., 2003, Էջ 85.

    Адильшаев Э.А., Жеребятьев И.В., Шамардин А.А. Судебное санкционирование как форма реализации правосудия в уголовном судопроизводстве России: монография. М., 2013. Էջ 26.

    Ա. Ղամբարյան, Հ. Ավետիսյան, Արդարադատությունը և դատական վերահսկողությունը քրեական դատավարությունում // Օրինականություն, 2006, № 37, էջեր 31-34:

    Ржевский В.А., Чепурнова Н.М. Судебная власть в Российской Федерации: конституционные основы организации и деятельности. М., Юрист, 1998.

    Дмитриев В. В. Судебный конституционный контроль и правосудие: проблемы соотношения // Вестник РУДН. Серия: Юридические науки. 2004. №1. 142-143 էջեր։

    Конституционный судебный процесс: учебник / С. В. Нарутто, С. Э. Несмеянова, Е. С. Шугрина. М.: Норма : ИНФРА-М, 2014, էջ 16։

    Конституционный судебный процесс: учебник / Отв. ред. Саликов М.С. М., 2003, 10-11 էջեր։

    Витрук Н.В. Конституционное правосудие. Судебно-конституцион¬ное право и процесс: учеб. Пособие. 2-е изд., перераб. и доп. М., Юрист, 2005, 50-51 էջեր։

    Семенихина А․ Ю. Развитие административной юстиции в России: теоретические, правовые и организационные аспекты: дисс․ ... канд․ юрид․ наук․ М․, 2016, էջ 9։

    Բ․ Տեր-Թովմասյան Վարչական արդարադատության ինստիտուտը վարչական իրավունքի համակարգում։ Իրավ․ գիտ․ թեկնած․ ատենախոսություն։ 2008, էջեր 86-87։

    Գ․ Դանիելյան Վարչական արդարադատության հասկացության բնորոշման նախադրյալները // «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն» , 2004, № 1 (112), էջ 8։

    Гессен В. М. Основы конституционного права. Изд. 2-е. Петроград: 1918. https://constitution.garant.ru/։

    Чечот Д. М. Административная юстиция. Теоретические проблемы․ Л., Изд․ Ленингр. ун-та, 1973, էջ 30։

    Савицкий В. М. Организация судебной власти в Российской Федерации: учеб. по-собие. М., 1996, էջ 29։

    Старилов Ю.Н. Судебный нормоконтроль как способ обеспечения законности публичного управления // Юридические записки (научно-практический журнал), 2014, № 4. էջ 27.

    Տեր-Թովմասյան Բ․ Վարչական արդարադատության ինստիտուտը վարչական իրավունքի համակարգում։ Իրավ․ գիտ․ թեկնած․ ատենախոսություն։ 2008, էջ 8, Խանդանյան Ռ․ Վարչական արդարադատությունը հետխորհրդային երկրներում. կայացման և զարգացման հիմնախնդիրները։ Մենագրություն։ Եր․։ 2012։

    Боннер А.Т. Применение нормативных правовых актов в гражданском процессе: автореф. дис. … д-ра юрид. наук. М., 1980 // Избранные труды: в 7 т. Т. II. Источники гражданского процессуального права. М., Проспект, 2017, էջ 74.

    Боннер А. Т., Квиткин А. Т. Судебный контроль в области государственного управления. М., 1973, էջ 25, Никитин էջ В. Судебный контроль за нормативными правовыми актами в гражданском и арбитражном процессе: монография. М.: Волтерс Клувер, 2010, էջ 26.

    Ապիյան Ն., Պետրոսյան Ա. Իրավական պետություն և օրինականություն: 2-րդ հրատ., Երևան, 2001, էջ 212, Беляев В. П., Умарова М.А. Судебный контроль в системе государственного контроля։ общетеоретический формат. М., Юрлитинформ, 2021, Էջ 109․

    Ярков В. В., Спицин И. Н. Судебный нормоконтроль в гражданском и арбитражном процессе: современное состояние и пути совершенствования // Вестник Санкт-Петербургского университета, 2018, Право, № 4, էջ 555.

    Ярошенко Н․И․ Нормоконтроль: конституционно-правовые основы и роль в механизме реализации конституционно-правовой ответственности: диссертация ... канд. Юрид. наук. Челябинск, 2006, էջ 13.

    Ярошенко Н. И. Судебный конституционализм в Российской Федерации: понятие и система оснований // Рос. Юстиция, 2013, № 8, էջ 4-6.

    Бахрах Д. Н., Российский Б. В., Старилов Ю. Н. Административное право: учебник для вузов. 2-е изд., изм. и доп. М., Норма, 2005, էջ 758․

    Воскобитова Л. А. Теоретические основы судебной власти: учебник․ М. , Норма: ИНФРА-М, 2017, էջ 161.

    Гладышева О. В. Актуальные вопросы судебного права: учебное пособие для вузов. М., Юрайт, 2020։

  • Սահմանադրական իրավունք

    Միգրացիան որպես գլոբալիզացիայի արդյունք. Միգրանտներիիրավունքները գլոբալիզացված աշխարհում

    Լիլիթ Գևորգյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Միգրացիան դարձել է գլոբալիզացիայի ամենաաղաղակող արդյունքը, քանի որ տնտեսությունների և հասարակությունների փոխկապակցվածությունը ներկայումս գերազանցում է աշխարհագրական սահմանները աշխարհի տարբեր հատվածներում: Այս փաստաթուղթը ուսումնասիրում է միգրացիայի և գլոբալացման միջև կապը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով միգրանտների իրավունքներին գլոբալիզացված տնտեսության համատեքստում: Այն ուսումնասիրում է միգրանտների համար գլոբալիզացիայի կողմից ներկայացված մարտահրավերներն ու հնարավորությունները, դրական և բացասական կողմերը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են տնտեսական, քաղաքական, սոցիալական, մշակութային և իրավական գործոնները ազդում նրանց իրավունքների և փորձի վրա: Վերլուծելով առկա գրականությունը և կենցաղային ապացույցները՝ այս փաստաթուղթը փորձում է պարզաբանել միգրանտների իրավունքների բարդությունները՝ ի դեմս համաշխարհային տնտեսական ուժերի: Ավելին, այն ուսումնասիրում է գլոբալացված դարաշրջանում միգրանտների պաշտպանությանն ու հզորացմանը նպաստող քաղաքականություններ և առաջարկություններ: Այս հետազոտության միջոցով աշխատությունը նպատակ ունի նպաստել միգրացիայի և գլոբալիզացիայի խաչմերուկի ավելի խորը ըմբռնմանը և ամբողջ աշխարհում միգրանտների համար ավելի ներառական և արդարացի քաղաքականությանը տեղեկացնելուն: Ուսումնասիրելով գլոբալիզացիայի և միգրացիայի պատճառներն ու փոխկապակցվածությունը՝ այս աշխատությունը փորձում է ապահովել որոշ իրավական հեռանկարներ հետագա քննարկման համար:

    Հղումներ

    https://www.iom.int.

    Caglar Ozden, Maurice Schiff, 2007, International Migration, Economic development and Policy.

    Branko Milanovich, Global Inequality, 2016.

    Migration for employment convention (revised), 1949 (No. 86).

    Migrant Workers (Supplementary Provisions) Convention, 1975 (No. 143)

    Migrant Workers Recommendation, 1975 (No. 151)

    https://www.iied.org/sites/default/files/pdfs/migrate/11020IIED.pdf

    https://www.iied.org/sites/default/files/pdfs/migrate/11020IIED.pdf

    https://www.bertelsmann-stiftung.de/fileadmin/files/Faktencheck/Leaders__Dialogues/Salzburger_Trilog_2017/7_Migration_and_Globalization.pdf

    https://www.studysmarter.co.uk/explanations/human-geography/population-geography/effects-of-migration/

    https://globalchallenges.ch/issue/3/international-migration-a-canary-in-the-coalmine-of-globalisation/

    Steven Castles, “Environmental Change and Forced Migration: Making Sense of the Debate” (Working Paper No. 70, New Issues in Refugee Research, Geneva, UNHCR, 2002), 1–14.

    file:///C:/Users/User/Downloads/GLOBALIZATIONANDMIGRATIONPROCESSES.pdf

    https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_migration#:~:text=Climate%20migrants%20may%20migrate%20internally,do%20not%20cross%20international%20borders.

    https://www.nationalobserver.com/2015/10/30/exodus-climate-refugees-has-just-begun-where-will-they-go

    https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_migration#:~:text=Climate%20migrants%20may%20migrate%20internally,do%20not%20cross%20international%20borders

    Robin Mearns and Andrew Norton, Social dimensions of climate change, 2010, page 7.

    UNHCR, “Climate Change, Natural Disasters and Human Displacement: A UNHCR Perspective,” UNHCR Policy Paper (2009).

    http://www.unhcr.org/climate

    https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:12012E/TXT:en:PDF

    Convention and protocol relating to the status of refugees, 28 July 1951.

    https://www.un.org/en/about-us/universal-declaration-of-human-rights

    https://www.unhcr.org/media/convention-and-protocol-relating-status-refugees

ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

  • ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

    Ինչո՞ւ Ազգերի լիգան 1920 թ. չի վիճարկել Արևելահայաստանում Հայաստանի Հանրապետության տիտղոսը և օրինական չի ճանաչել Ադրբեջանական Դեմոկրատական Հանրապետության տարածքային հավակնությունները

    Ալեքսանդր Մանասյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածն անդրադարձ է Ղարաբաղյան հարցին առնչվող այն հարցին, թե Անդրկովկասը Պարսկաստանից Ռուսական կայսրությանը անցնելուց հետո ինչպիսի զարգացումների արդյունքում է 1918 թ․ հայտնվել Ադրբեջանական Դեմոկրատական Հանրապետություն (ԱԴՀ) անվամբ կազմավորումը: Դիտարկվում են այն փաստարկները, որոնցով Ազգերի լիգան մերժել է իրեն անդամակցելու ԱԴՀ խնդրագիրը։ Դրանք  հաստատում են, որ նա այդ կազմավորման մեջ չի տեսել պետություն։ Հարցը հրատապ է այն առումով, որ մերօրյա Ադրբեջանական Հանրապետությունը (Ադր. Հ) 1991 թ․ իրեն հռչակել է Լիգայի անդամ-պետություններից ոչ մեկի կողմից չճանաչված, Արցախում իշխանություն չունեցած այդ «պետության» իրավահաջորդը

    Հղումներ

    Քսենոփոն Աթենացու (մ.թ. ա. մոտ 430 - 356 թթ.) «Անաբասիս» և «Կյուրոպեդիա», Դիոդորոս Սիկիլիացու (մ.թ. 90-23 թթ.) «Պատմական գրադարան», Ստրաբոնի (մ.թ. ա. մոտ 63 թ. - մ. թ. 20 թ.) «Պատմական հիշատակարաններ», Պլուտարքոսի (մ.թ. 45-127 թթ․)՝ «Զուգահեռ կենսագրություններ», Գայոս Պլինիոս (ավագ) Սեկունդոսի (մ.թ. 23 г. – 79 թթ.) «Բնական պատմություն» աշխատություններում Հայաստանի ու հայ ժողովրդի մասին հաղորդում են տեղեկություններ, որ վաղուց դարձել են հանրագիտարանային: Հելենիզմի դրաշրջանի պատմիչներից առանձնանում են Ապպիանոս Ալեքսանդրացին (մ.թ. II դարի սկիզբ – II դարի 70-ական թթ.) իր «Հռոմեական պատմություն» երկով, Գայոս Կոռնելիոս Տակիտոսը (մոտավորապես 55-125 թթ.), իր «Տարեգրություններ» աշխատությամբ, Դիոն Կասսիոս Կոկկեյանոսը (շուրջ 155-235թթ.) իր «Հռոմեական պատմություն» մեծածավալ աշխատությամբ:

    Հանրային կյանքում իրավահարաբերությունները կանոնակարգող այդ հիմնարար փաստաթուղթը ամրապնդեց Հայաստանում հանրային կյանքի իրավական կարգավորվածության արդեն իսկ նախապատմություն ունեցող ավանդույթը, որով բացատրելի է դառնում հայկական ու համաշխարհային իրավական մտքի այնպիսի բացառիկ երևույթ, որպիսին Մշիթար Գոշի «Դատաստանագիրքն» է (1184):

    Երբ 701թ. արաբները գրավեցին Հայաստանը, իսկ այնուհետև Վիրքն ու Աղվանքը, նրանք հսկայածավալ այդ տարածքներից Խալիֆայության կազմում ձևավորեցին նոր վարչական միավոր՝ Արմինիա անունով:

    Ղարաբաղ տեղանվան ստուգաբանության մասին տես՝ Манасян А. Об этимологии топонима Карабах или о монгольском следе в карабахском диалекте. «Вестник Ереванского универститета. Филология», 2020, N3, стр. 61-73. http://www.ysu.am/files/07A_Manasyan_r.pdf

    Из ордера Ф.А. Потемкина П.С. Потемкину от 3 апреля 1783 г. // Армянорусские отношения в XVIII веке. Сборник документов. Т. IV. Ер., 1990, с. 239.

    Ինչպես Արցախի իշխանապետությունների հիմքի վրա հայկական պետության վերականգման գաղափարը, այնպես էլ Հայկական մարզ անվանումով վարչական միավորի ստեղծումը այդ տարածքներում հայ ժողովրդի պատմական տիտղոսի ճանաչման դրսևորումներ էին Ռուսական կայսրության կողմից:

    թ. Հայկական մարզի հիմքի վրա Երեվանյան նահանգի ձևավորման մասին տես՝ Акты, собранные Кавказской археографической комиссией: Том VII, 1878, с. 487.

    Պատահական չէր, որ 1884 թ. Ալեքսանդր 3-րդ ցարի հաստատած «Հայ լուսավորչական եկեղեցական ուսումնարանների մասին» կանոններով 1885 թվականին շուրջ 300 հայկական դպրոց փակվեց: Միայն բողոքների լայն ալիքի և Էջմիածնի վճռական դիմադրության շնորհիվ 1886-ին դպրոցները վերաբացվեցին: Հայերի նկատմամբ նույնպիսի անբարյացակամության դրսևորում էր «Հայկական եկեղեցական հողերը եւ գույքը հարքունիս բռնագրավելու մասին» 1903 թ. հունիսի 12-ի օրենքը, որով օտարվում էին հայկական եկեղեցուն պատկանող հողերը: Եկեղեցու ու ժողովրդական զանգվածների ընդվզումը այդ օրենքի դեմ այնպիսի ծավալներ ընդունեց, որ Նիկոլայ 2-րդ ցարը 1905-ի օգոստոսի 1-ին այն չեղյալ հայտարարեց:

    Թեմային նվիրված հսկայական գրականություն կա: Տես, օրինակ, Н.К. Белова.Об отходничестве из северо-западного Ирана в конце XIX- начале XX века // Вопросы истории N 10, октябрь 1956, с. 112-121.

    “Красный архив”, № 1, (26), М., 1928, с. 118—120.

    Տես՝ League of Nations. Letter from the President of the Peace Delegation of the Republic of Azerbaijan. Assembly Document 20/48/206, p. 2

    Assembly Document 20/48/108, p. 4.

    League of Nations. Memorandum by the Secretary General on the Application for the Admission of the Republic of Azerbaidjan to the League of Nations. Assembly Document 20/48/108, p. 2.

    Архив Лиги Наций (ЛНА), Женева, Швейцария. (п. 28, дос. 8466, док. 9440)

    Տես Илгар Маммадов, Тофик Мусаев. Армяно-Азербайджанский конфликт: история, право, посредничество. Тула, 2007, 192 с.

    Արևելյան Անդրկովկսում հայերն առանձնանում էին երկրամասի տնտեսական ու մշակութային պատմության մեջ իրենց ներդրումով, իրենց քաղաքական կշռով:

    Դժվար չէ քողազերծել երկրատարածքի համար աշխարհագրական անծանոթ անունով պետություն հիմնելու նպատակները: Անդրկովկասում նոր թուրքական պետություն ստեղծելու համար պատմական արմատներ ունեցող ժողովուդներից որևէ մեկի անունը որպես տիտղոս օգտագործելը թուրքի համար ընդունելի չէր: Նպատակահարմար չէր նաև Ռուսական կայսրության կողմից ստեղծած կովկասյան թաթարներ նորահայտ էթնոկոնգլոմերատի անվանը դիմելը, որը նույնիսկ դեռ կարգին կայունացած չէր: Աշխարհագրական անվանումը թույլ է տալիս շրջանցել այդ խութերը և բնիկ ժողովուրդների թուրքացման քաղաքականությունը շարունակել «Ադրբեջան», «ադրբեջանցի» քողածածկերի տակ: Նույն այդ հբարքը կիրառվել է նաև խորհրդային տարիներին երբ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզը և Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունը անվանվել են աշխարհագրական սկզբունքով:

    Տես՝ Հայոց պատմություն, հատոր 4, գիրք առաջին: Երևան, 2010, էջ 11:

    Закон СССР «О порясдке решенйя вопросов, связанных с выходом союзной республики из СССР» от 3 апреля 1990 года. Ведомости Съезда народных депутатовСССР, 199.N 13.стр.252.

    Газета «Бакинский рабочий», 7 ноября 1991 г.

  • ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

    Contra legem իրավունքի զարգացման լեգիտիմացումը ևզսպումների կառուցակարգերը

    Արթուր Ղամբարյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Ուսումնասիրության նպատակն է պարզել, թե դատարաններն արդյո՞ք օժտված օրենքին հակառակ (contra legem) իրավունքը զարգացնելու լեգիտիմությամբ։ Նախ՝ ներկայացվում է, որ  ժողովրդավարական լեգիտիմությունը ներկայումս գտնվում է ճգնաժամի մեջ․  Եվրոպայում ընտրովի քաղաքական գործիչներն հրաժարվել են քաղաքականությունից, իրենց դիրքերը զիջել են պոպուլիստներին, ինքնավար (անկախ) մարմիններին կամ ոչ պետական խոշոր կազմակերպություններին։ Երկրորդ՝ ճգնաժամի մեջ գտնվող քաղաքական մարմինների ընդունած օրենքների լեգիտիմությունը ոչ թե փաստ է, այլ ենթադրություն (կանխավարկած) է։ Օրենքի լեգիտիմության կանխավարկածն հնարավոր է հերքել դատական ընթացակարգերի միջոցով, երբ դատարանը իմպլիցիտ որոշում է, որ օրենքը լեգիտիմ չէ, քանի որ այն հակասում է իրավունքի սկզբունքներից, ուստի իրավունքը կարող է զարգացնել  ոչ լեգիտիմ օրենքին հակառակ։ Դատարանի լեգիտիմության աղբյուրը անկախության, ազնվության և իրավունքի այլ սկզբունքներն են։ Իրավունքի սկզբունքները նաև contra legem դատական ակտի լեգիտիմացման միջոց են։ Նման պնդում անելու հիմքն այն է, որ ոչ մի հասարակություն չէր ցանկանա, որպեսզի իր երկրի իրավական համակարգում գործի արդարության կամ տրամաբանության նվազագույն պահանջներին հակասող այնպիսի օրենսդրական կարգավորում, որի աղաղակող անտրամաբանությունը և անարդարությունը պարզ է նույնիսկ տասնչորս տարեկան երեխային։ Ի տարբերություն արմատական իրավաբանական ռեալիզմի, contra legem իրավունքի զարգացման ժամանակ դատարանը չի վերածվում «սուվերենի», իսկ նրա contra legem որոշումը ՝ «սուվերենի» որոշման, քանի որ 1) օրենքի տեքստը շարունակում է պահպանել իր նշանակությունը դատարանների համար. 2) դատարանը իրավունքը զարգացնում է ոչ թե ex nihilo, այլ իրավունքի սկզբունքների հիման վրա, և դատարանը պարտավոր է հիմնավորել դրանց կիրառումը: Contra legem իրավունքի զարգացման դոկտրինը ենթադրում է զսպման կառուցակարգեր, որոնք կոչված են նվազեցնելու ներկայացուցչական ժողովրդավարությունը «յուդոկրատիայով» փոխարինելու ռիսկերը։ Զսպման կառուցակարգերը ներառում են՝ contra legem իրավունքի զարգացման ինստիտուցիոնալ և ոլորտային սահմանները, ինչպես նաև՝ ներքին զսպումները։

    Հղումներ

    Ղամբարյան Ա․, Contra legem իրավունքի զարգացման դոկտրինը Հայաստանի Հանրապետության անկախացման

    գործընթացում // Գիտական Արցախ, 2021, №3 (10), էջ 86-97;

    Ղամբարյան Ա․, Վստահության հանրաքվե կազմակերպելու ՀՀ սահմանադրական դատարանի առաջարկը և քաղաքական

    իշխանության՝ ինքնասահմանադրականացման բաց թողնված հնարավորությունը, Հայ-ռուսական համալսարանի Լրաբեր

    (հումանիտար և հասարակական գիտություններ) 2021, № 3 (39), Էջ 84-96;

    Alexander M. Bickel․, The Least Dangerous Branch: The Supreme Court at the Bar of Politics. Yale University

    Press. New Haven and London, 1986, էջ 12;

    Антонов М.В., Легитимность и действие права // Труды Института государства и права РАН. 2018, Том.

    № 3. Էջ 48-81;

    Антонов М.В., Легитимность, признание, действительность и отмена правовых норм в юридическом

    словоупотреблении // Российский журнал правовых исследований. 2018, № 2. Էջ 118-124;

    Бжезинский З., Великая шахматная доска. Господство Америки и его геостратегические императивы.

    Пер. С анг. М.: Междунар. Отношения, 1999, էջ 49;

    Власова Г. Б., Легитимация институтов публичной власти в политико-правовом и социокультурном

    измерениях (на примере эволюции правосудия): автореф. Дис. Докт. Юрид. Наук. Ростов-на-Дону,

    , էջ 12-13;

    Гамбарян А. С,. Развитие парламентом правa contra constitutionem в Республике Армения//

    Сравнительное конституционное обозрение, 2022, № 4 (149), էջ 129-153;

    Гамбарян А. С., Принцип законности и положение «судья подчиняется закону» в контексте доктрины

    развития права contra legem // Правоприменение. 2023. Т. 7, № 4, էջ 19-20;

    Гамбарян А. С., Развитие права вопреки закону (contra legem) в Республике Армения // Государство и

    право, 2023, № 5, էջ 152-153;

    Гамбарян А. С., Развитие права вопреки закону (contra legem) на основе правовой максимы «закон не

    требует невозможного» // Вестник Пермского университета. Юридические науки, 2023, № 4 (62), էջ

    –567;

    Гамбарян А. С., Развитие права советскими судьями вопреки закону (contra legem) // Судебная власть и

    уголовный процесс, 2023, № 2, էջ 7-26;

    Гамбарян А. С., Указ Президента РФ № 1400 – Правомерный акт contra constitutionem, Вестник

    Конституционного Суда РА, 2023, № 1 (109), էջ 8-34;

    Герасимова Н. П. ,Теоретическое осмысление природы ценности права и правовых принципов в науке,

    Вестник Южно-Уральского государственного университета. Сер. Право, 2019, Т. 19, № 2, էջ 55;

    Дворкин Р., Империя права / пер. С англ. М.: Изд. Института Гайдара, 2020, Алекси Р. Понятие и

    действительность права (ответ юридическому позитивизму). Пер. С нем., М.: Инфотропик Медиа, 2011,

    Янаки Стоилов Принципы права: понятие и применение / пер. С болг., М.: Проспект. 2022.Принципы

    российского права: общетеоретический и отраслевой аспекты. Под ред. Н. И. Матузова и А. В. Малько.

    Саратов. 2010, Принципы права: проблемы теории и практики // Материалы XI международной научно-

    практической конференции. В 2-х ч. М.: РГУП, 2017, Система принципов российского законодательства:

    техника закрепления, интерпретации, реализации // Юридическая техника. 2020. № 14;

    Дворкин Р., Империя права / пер. С англ. М.: Изд. Института Гайдара, 2020, էջ 212։

    Денисенко В. В., Легитимность права: теоретико-правовое исследование: монография. М.: Проспект,

    ;

    Джонатан Р․, Добрые инквизиторы. Власть против свободы мысли. Пер. С. Анг. М.: 2020;

    Зорькин В. Д., Право против хаоса: монография. 2-е изд., испр. И доп. М.: Норма: ИНФРА-М, 2023, էջ

    :

    Илюхина В. А., Доктринальные принципы российского права: учебное пособие․ М․։ 2021,

    Скоробогатов А. В., Краснов А. В. Философско-правовая природа правового принципа:

    методологические проблемы исследования // Вестник Российского университета дружбы народов.

    Серия: Юридические науки, 2020,Т. 24, № 3. Էջ 554;

    Коновалов А. В. Действие принципов права и их роль в формировании правопорядка // Lex Russica

    (Русский закон), 2018, № 10 (143), էջ 10;

    Краснов А. В., Легитимность права: аксиологический аспект // Вестник экономики, права и социологии,

    , № 1. Էջ 87–90;

    Крауч К., Постдемократия. Пер. С анг. 2-е изд. М.: Издательский дом НИУ ВШЭ, 2023;

    Легитимность права: коллективная монография / под общ. Ред. Е. Н. Тонкова, И. Л. Честнова. – спб.:

    Алетейя, 2019, Скоробогатов А.В., Али Аббуд Малик. Легитимация закона в юридическом дискурсе //

    Актуальные проблемы экономики и права. 2019, Т. 13, № 3. Էջ 1370-1378;

    Мальцев Г.В., Социальные основания права. М.: Норма, 2011. С. 749, Денисенко В.В. Кризис

    позитивного права в условиях общественной модернизации // Кризис права: история и современность:

    монография / под общ. Ред. В. В. Денисенко, М. А. Беляева, Е. Н. Тонкова. - спб.: Алетейя, 2023, էջ 98-

    ;

    Матьё Б., Право против демократии?: монография, пер. С франц. М.: Норма, 2021, էջ 132;

    Матьё Б., Право против демократии?: монография. Пер. С франц. М.: Норма, 2021;

    Мелкевик Б., Легитимность и права человека / пер. С фр. // Правоведение. 2014, № 6. Էջ 55-65;

    Под общ. Ред. Тонкова Е. Н., Честнова И. Л, Легитимность права: коллективная монография, Алетейя,

    Էջ 10;

    Под ред. Л.В. Головко, Б. Матьё, Суд и государство: Статут, 2018, Էջ 74;

    Скоробогатов А. В., Краснов А. В., Философско-правовая природа правового принципа:

    методологические проблемы исследования // Вестник Российского университета дружбы народов.

    Серия: Юридические науки, 2020, Т. 24, № 3. Էջ 554;

    Сорокин В. В., Дух права и буква закона: вопросы понимания, толкования и действия: монография. М.:

    Юрлитинформ, 2019, էջ 251;

    Сорокин В. В., Фундаментальная теория права: монография. М.: Юрлитинформ. 2020, էջ 170։,

    Верховенство права и проблемы его обеспечения в правоприменительной практике: Международная

    коллективная монография. 2-е изд., перераб. М.: Статут, 2010, էջ 9-10;

    Фуллер С., Постправда: знание как борьба за власть․ Пер. С англ. М.: Изд․ дом НИУ ВШЭ, 2021, էջ 12;

    Хёффе О., Есть ли будущее у демократии? О современной политике. Пер. С нем. М.: Дело, 2015;

    Хёффе О․, Справедливость: Философское введение. Пер. С нем. М.: Праксис, 2007, էջ 92:

  • ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

    Ֆրիկի իրավական և քաղաքական հայացքները

    Ալվարդ Ալեքսանյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Ֆրիկը (1230-1310 թ․թ․) միջնադարյան հայ աշխարհիկ պոեզիայի տաղանդավոր և ինքնատիպ  ներկայացուցիչներից է։ Նա պատմության մեջ մնացել է, որպես բանաստեղծ, սակայն հարկ է նկատել, որ մեզ հասած իր սակավաթիվ ստեղծագործություններում անդրադարձել է բազմասպեկտ իրավաքաղաքական և կրոնական խնդիրների։ Նա միջնադարյան  գրական աշխարհիկ – ժաղավրդավարական հոսանքի հետևողական շարունակողն ու  զարգացնողն էր։ Ազատ չլինելով միջնադարյան կրոնական գաղափարախոսությունից, իդեալիստական աշխարհայեցության մեջ մտցրել է քննադատությունը և վերլուծությունը։

     Նրա  աշխարհիկ տաղերի թեմաներից մեկը հայ ժողովրդի պատամական ճակատագիրն է, Հայաստանի ընչազուրկ բնակչության քաղաքական, տնտեսական, իրավական  ծանր վիճակիը 13-րդ դարում մոնղոլ թաթարների տիրապետության ժամանակ։  Իր բողոքն է արտահայտել տիրող անօրինականությունների, անհավասարության, անարդարության դեմ։ Նա այն համոզմունքն է հայտնել, որ կլինեն քաղաքական փոփոխություններ և վերջ կտրվի թաթարական թագավորությանը։  նա հավատացած էր,  որ քրիստոնեական աշխարհում լինելու է ազատություն,  խաղաղություն և հավասարություն,  որը հնարավոր է միայն քաղաքական իշխանության վերափոխմամբ։  Քրիստոնեաների մեջ փնտրում էր այն թագավորին, ով պիտի օգնության հասներ անօրենների կողմից տանջվող և կոտորվող քրիստոնյաներին։

    Ֆրիկը ազգային –քաղաքական խնդիրների հետ միաժամանակ անդրադարձել է  նաև հասարակական –տնտեսական, դասակարգային և ընդհանուր համամարդկային խնդիրների։ Նա շատ վաղ է նկատել հասարակության մեջ գոյություն ունեցող անարդարությունները և անհավասարությունները, հասարակության  սոցիալական շերտավորումը երկու հակադիր դասակարգի՝ ունևորների և ունեզուրկների, որոնք բացատրել է ոչ թե աստվածային նախախնամությամբ , այլ հասարակական հարաբերություններով։ Արտահայտել է մարդկանց ի ծնե հավասարության, կամքի ազատության գաղափարները

    Ֆրիկը տաղերում, խրատներում  դատապարտել է  ժամանակի հանրային և անձնական արատավոր բարքերը  և արգելքների և խրատների ձևով սահմանել հայ հասարակության բոլոր խավերի վարքագծի ու ապրելակերպի նորմեր։

    Հղումներ

    Frick, (Republican), On the Twentieth Anniversary of the October Revolution, Yer. In 1937 113-114

    Ashot Hovhannisyan, Frick under the historiographical light, Yerevan 1955, Page 61.

    Frick, Tagher, Yer. 1982, page 16

    Frick, Collected on the twentieth anniversary of the October Revolution, Yer, 1937 Page 67

    "Minor Chronicles", Vol. 1

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982.Ashot Hovhannisyan, Episodes of the History of Armenian Liberation Thought, Book 1, Yer. 1957, page 256.

    Divan, Frick, Z 9, p. 274

    Divan, Frick, Z, 29-30, Page 276

    Divan, Frick, Z, 75-76, p. 279.

    Manuk Abeghyan, History of Ancient Armenian Literature, book two, Yerevan, 1946, p. 256.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982, pp. 102, 104, 105.

    Frick (Zhogoyatsu), On the Twentieth Anniversary of the October Revolution, Yerevan 1937, p. 128.

    Ancient Armenian Literary History, Manuk Abeghyan, Book 2, Yerevan, 1946. page 249.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982, p. 48.

    Divan, Frick, 272-273, page 320.

    G. S. Ghazinyan, A. C. Vagharshyan, Issues in the History of Armenian Law, Yer. 2014: Page 72A.T. Tovmasyan, Ancient and Medieval Armenian Criminal Law, Yer. 1962, p. 228

    Frick, Divan, New York, 1952, ID, 8-9, p.362.

ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԿՐԻՄԻՆԱԼԻՍՏԻԿԱ

  • ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԿՐԻՄԻՆԱԼԻՍՏԻԿԱ

    Փորձագետի կարգավիճակի պատմական զարգացումը Հայաստանում

    Արթուր Չախոյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածում հետազոտվել է փորձագետի և իր կարգավիճակի ծագումնաբանությունը, պատմական զարգացումը միջնադարից մինչև մեր օրերը, նկատի ունենալով, որ բոլոր ժամանակներում էլ հանցագործությունների կանխման, բացահայտման ու քննության գործընթացում էական դեր են խաղացել փորձագետները, որոնց օժանդակությամբ վարույթն իրականացնող մարմինը հնարավորություն է ստացել ձեռք բերել ապացույցներ, բացահայտել գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ:

    Այդ նպատակով ուսումնասիրվել են Մխիթար Գոշի և Սմբատ Սպարապետի Դատաստանագրքերը, Դավիթ Ալավկա Որդու «Կանոնական օրենսդրությունը», Եղիազար Գրիգորյանի, Գրիգոր Կանպանյանի և Հովհաննեսի որդի Սարգիսի կողմից ստեղծված «Դատաստանագիրք Աստրախանի Հայոց»-ը, Շահամիր Շահամիրյանի §Որոգայթ Փառաց¦-ը:

    Հոդվածում ուսումնասիրվել, վերլուծվել և ամփոփ ներկայացվել է նաև փորձագետի կարգավիճակի վերաբերյալ 1961 թվականի մարտի 7-ին ընդունված ՀԽՍՀ քրեական դատավարության և 1998 թվականի հուլիսի 1-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքերով նախատեսված կարգավորումները, մասնագետի և փորձագետի կողմից իրականացվող գործունեության հիմնական նպատակների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները:

    Հայաստանի իրավական հուշարձանների ուսումնասիրությունների արդյունքում փաստվում է, որ միջնադարում ևս հանցագործությունների քննության գործում դատարանների կողմից մեծ դեր է հատկացվել փորձագետներին՝ §փորձառու¦, «գործին վարպետ» անձանց և նրանց կողմից կիրառվող գիտելիքներին:

    Հղումներ

    Աղայան Է.Բ., Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976:

    Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969:

    Սուքիասյան Ա.Մ., Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009:

    Ղազինյան Գ.Ս., «Քրեական դատավարության պատմական և արդի հիմնախնդիրները Հայաստանում», Երևան 2001:

    Մխիթար Գոշ, Դատաստանագիրք, Երևան-2001:

    Ավագյան Ռ. Հ., «Հայ իրավական մտքի գանձարան», գիրք 1-ին, Երևան 2001:

    Հայկական պետական մատենադարան, ձեռագիր N 1900, Սմբատ Սպարապետ, «Պատմություն»:

    Պողոսյան Ֆ.Գ., «Դատաստանագիրք Աստրախանի Հայոց», Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1967:

    «Որոգայթ փառաց», խմբագիր Գառնիկ Սաֆարյան, Երևան 2002:

    ՀԽՍՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք, ընդունված՝ 1961 թվականի մարտի 7-ին:

    Պիվազյան Հ. Մ., Փորձաքննությունը ըստ Հայկական ՍՍՌ քրեական դատավարության նոր օրենսգրքի, «Դատական փորձաքննության հարցեր», ժողովածու 1, Երևան, 1962, ԵՊՀ-ի հրատարակչություն:

    ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք, ընդունված՝ 1998 թվականի հուլիսի 1-ին:

    Արտեմ Արմենի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ3/0226/01/14 որոշումը:

    Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության նոր օրենսգրքի հայեցակարգային լուծումների, նորարարական մոտեցումների և հիմնական ինստիտուտների մեկնաբանման գործնական ուղեցույց, 2022: