Vol. 13 No. 1 (37) (2022)

DOI: https://doi.org/10.46991/BYSU:E/2022.13.1
Published: 2022-05-03

PHILOSOPHY

  • PHILOSOPHY

    The Fears of Losing the National Identity and the Ways of Counteracting Them

    Seyran Zakaryan
    View PDF
    Abstract

    The following idea is put forward in the article that for a long time among the Armenians the stress was mainly laid not on the modernization and enrichment of national identity but mainly on its protection for different reasons especially because of being deprived of the state and invariability of unfavourable conditions. At the core of this position lay the fears of losing identical elements, the active ways of counteraction of which are the armed struggle and freedom fight, and the passive ways are traditionalism, secrecy, separation-isolation and removal. The article discusses the passive ways of counteraction at the core of which lays the position that the supporting columns of the national identity, i.e. homeland, nation, religion and faith, language, culture, historical past, etc., and what was bequeathed us should not be refused in any case and in any condition. The passive ways were reliable mechanisms of protecting the national identity especially in the Middle Ages , when the traditional way of thinking was prevailing and nationality was identical to the religion and faith. But for a long time the strategy of keeping the identity only due to those things had (and has) its negative effects besides positive ones (for example, in the Middle Ages they were manifested in religious struggles). First of all traditionalism, especially its radical wing, denies innovations thus preventing the modernization and modification of identical paradigm. Secondly, the position of isolation supposes a change of the way of thinking and acting, a program of principles and bases of its own life organization, i. e. the political vision of becoming powerful, the system of national education, protection and development of national values. Though separating themselves from the outer world, the Armenians mostly were led by the philosophy of traditional existence and did not develop a biophilosophy and ideology of the separated. And the proved way of developing and becoming powerful and acting according to the spirit of time is the sensible and original combination of the traditional and the modern, the native and the alien, the construction of a new layer of civilization based on the tradition.

    References

    Նազարեանց Ստ., Հայերի կոչումը մարդկութեան մէջ, «Հիւսիսափայլ», 1859, թիվ 1, էջ 4:

    Սպանդարեան Ս․, Կաթուղիկոսական խնդրի առթիվ, «Մեղու Հայաստանի», 1883, մարտի 11, թիվ 25:

    Գրիգոր Տաթևացի, Գիրք հարցմանց, Կ. Պոլիս, 1729, էջ 552:

    Խաչիկյան Լ. Ս., Արտազի հայկական իշխանությունը և Ծործորի դպրոցը, «Բանբեր Մատենադարանի», թիվ 11, 1973, էջ 151:

    Սասունցի Դավիթ, Հայկական ժողովրդական էպոս, Եր․, 1989, էջ 270։

    Խեչոյան Լ. Մհերի դռան գիրքը, Եր., 2013, էջ 16-17:

    Պօղօս Տարօնացի, Թուղթ ընդդէմ Թէօփիստեայ, Կ. Պոլիս, 1752, էջ 246:

    Գրիգոր Տաթևացի, Գիրք հարցմանց, Կ․ Պոլիս, 1729, էջ 550։

    Ղազար Ջահկեցի, Գիրք աստուածաբանական որ կոչի Դրախտ ցանկալի, Կ. Պոլիս, 1735, էջ 667:

    Առաքել Դավրիժեցի, Գիրք պատմութեանց, աշխատասիրությամբ Լ․Ա․ Խանլարյանի, Եր․, 1990, էջ 316։

    Միրզոյան Հ․Ղ․, Փիլիսոփայության դերը XVII դարում հայ գիտամշակութային կյանքի վերընթացի կայացման և ազգային ինքնության ամրապնդման ու զարգացման գործում, «Հայ փիլիսոփայությունը ազգային ինքնության հարացույցների կառուցարկման ու արդիականացման համատեքստում» ժողովածու, ԵՊՀ հրատ․, Եր․, 2017, էջ 61-64։

  • PHILOSOPHY

    Social Mythmaking as a Format of Structuring Reality

    Karine Yaralyan
    View PDF
    Abstract

      The social nature of human existence implies both rational and irrational means through which the construction of reality takes place, amongst which social mythmaking plays a central role. This article, therefore, attempts to demonstrate the latter as a method of structuring existence – one that has both universal and unique socio-cultural aspects. To exemplify, the author discusses two socio-cultural and historical sections, within the framework of which social myth in the system of mass society is analyzed alongside the specificity of the mythologization of reality in the field of hyperreality. Consequently, the author concludes that despite the ontological basis of mythmaking the extreme manifestations of the latter could be detrimental in the sense that these may undermine the formal-content balance, subsequently resulting in the destruction of the entire value system of society.

    References

    Ницше Ф. Рождение трагедии из духа музыки. М., Изд-во Азбука, 2012, էջ 2-7:

    Ясперс К. Смысл и назначение истории. М., Изд-во «Республика», 1994, Էջ 19:

    Канетти Э., Масса и власть, М., Изд-во АСТ, 2020, էջ 17-19:

    Ортега-и-Гассет Х., Восстание масс. М., Изд-во АСТ, 2002, էջ 108-116:

    Бранден Н., Здоровый разум против мистицизма и самопожертвования. // В кн. Рэнд А. Добродетель эгоизма (с добавлением статей Натаниэля Брандена). М., Изд-во АЛЬПИНА, 2020, էջ 62-76:

    Кассирер Э., Философия символических форм. Т.2, Мифологическое мышление. М.; СПб, Изд-во Университетская книга, 2002, 280 էջ:

    Бодрийяр Ж., Симулякры и симуляции. М., Изд-во ПОСТУМ, 2016, с. 12.

  • PHILOSOPHY

    The Culture of Community Life in the Context of National Identity

    Movses Demirtshyan
    View PDF
    Abstract

    Modern processes of globalization present new challenges for different societies and cultures, as they relate to everyday relationships of people and change the way of life that has developed over the centuries. When living conditions change very slowly - over the course of dozens of generations, the reproduction of culture, which acts primarily as a system of prohibitions, is able to organize the life of each subsequent generation in the same way through norms, values and ideals inherited from the past, which may not change significantly, because the social environment hasn`t changed. But in the modern world, when radical changes take place already in the life of one generation, it is obvious that simple reproduction can no longer give the culture viability and duration. The article shows that rich and viable, first of all, is the culture that is able to adapt to the changing reality and offer alternative ways of organizing life. Alternative in this case are all mechanisms that allow groups of people (nations, ethnic groups), while maintaining their cultural identity, to express themselves and find their place in a changing reality. This experience of adaptation and survival was also historically acquired by the Armenian people, who, in the conditions of geographical fragmentation and deprived of the opportunity to unite into a single national state, were forced to organize their lives through autonomous cultural communities. The main task of cultural communities was mainly survival, not development, but thanks to this, members of the communities acquired such qualities as initiative, flexibility, awareness of belonging to “we” (family, community). This rich experience of Armenian culture is also the basis for the fact that in this case the culture takes birth to a nation-state, unlike many Western countries, where the nation-state purposefully creates and disseminates national culture - a common language, norms of behavior, narratives, values, etc.

    References

    Է. Ա. Հարությունյան․ Ոգու և հոգու սահմանագծում // «Անցումային հասարակություն. Սոցիոմշակութային փոխակերպումներ» հոդվածների ժողովածու, Երևան, 2009, պրակ 6, էջ 3։

    Фрейд З. «Я» и «Оно». Труды разных лет. Т. 1. Тбилиси, 1991, с. 226.

    Степин В. С. Цивилизация и культура. СПб. СПбГУП, 2011:

    Էդ․ Ա․ Հարությունյան, Հայկական շարունակականություն. գործառնության հուսալիության հիմնահարցը // Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1 (115), Երևան, 2005 թ., էջ 4։

    Գևորգյան Հ. Ա․ Փիլիսոփայություն․ Պատմություն․ Մշակույթ․ ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ․, 2005, էջ 26։

    Գևորգյան Հ. Ա․ Ազգ, ազգային պետություն, ազգային մշակույթ. Եր., 1997, էջ 20-21։

    Էդ․ Ա․ Հարությունյան, Հայկական շարունակականություն. գործառնության հուսալիության հիմնահարցը // Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1 (115), Երևան, 2005 թ., էջ 8։

    Գևորգյան Հ. Ա․ Փիլիսոփայություն․ Պատմություն․ Մշակույթ․ ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատ․, 2005, էջ 380։

    Էդ․ Ա․ Հարությունյան, Հայկական շարունակականություն. գործառնության հուսալիության հիմնահարցը // Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1 (115), Երևան, 2005 թ., էջ 6։

    Լեո, Հայոց Պատմություն. Միջին դարեր․ հատոր 2․ Եր․, «Հայաստան» հրատ․, 1967։

  • PHILOSOPHY

    The Ethical Issues of Political Conspiracy Theories

    Levon Babajanyan
    View PDF
    Abstract

     Conspiracy theories have a reasonably bad connotation. It is believed, that the epistemological deficiency of conspiracy theories spoils the adequate perception of social-political reality. However, in democratic societies, the epistemological deficiency of any theory couldn’t be considered a sufficient ethical argument for rebutting the spread of such theories, as in that case it would be obligatory to prevent the spread of the other epistemologically deficient theories (such as religious theories etc.). At the same time, it is mostly accepted, that the spread of political conspiracy theories threatens democratic societies, as they decrease the overall level of trust between the members of the society, the trust in government and state institutions. Thus, a reasonable argument is needed for the prevention the spread of political conspiracy theories. The article suggests, that mainly the ethical unacceptability of political conspiracy theories and their threats to the democratic tenets of the organization of society could be a reasonable argument for rebutting conspiracy theories. Thus, mostly the ethical deficiency of political conspiracy theories gives a “moral right” to the state and the society for the elaboration and actualization of the prevention policy of their spread.

    References

    Bratich J.Z., Conspiracy Panics: Political Rationality and Popular Culture, Albany: State University of New York Press, New York, 2008, էջ 6։

    Van Prooijen J-W., Douglas K.M., Conspiracy theories as part of history: The role of societal crisis situations. Memory studies, 10 (3), 2017, էջ 323-333։

    R. X. Dentith M., The Philosophy of Conspiracy Theories, Palgrave Macmillan, New York, 2014, էջ 23։

    Cassam Q., Conspiracy theories, Polity Press, Cambridge, 2019, էջ 3- 20։

    Լ․Գ․Բաբաջանյան, Պոպուլիզմի և դավադրապաշտական տեսության գաղափարական բաղադրիչները, «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Փիլիսոփայություն, Հոգեբանություն», Երևան, 2021, № 2 (35), էջ 31-43։

    Harambam J., Contemporary Conspiracy Culture: Truth and Knowledge in an Era of Epistemic Instability, Routledge, New York, 2020, էջ 207։

    Clarke S., Conspiracy Theories and Conspiracy Theorizing, Philosophy of the Social Sciences, Vol. 32, 2002, էջ 148։

    Cibik M., Hardos P., Conspiracy theories and reasonable pluralism, European Journal of Political Theory, London, 2020, էջ 1-21։

    Quong J., The rights of unreasonable citizens, Journal of Poilitical Philosophy, 12 (3), Edgbaston, 2004, էջ 315։

    Yablokov I., Fortress Russia, Conspiracy Theories in Post-Soviet Russia, Polity Press, Cambridge, 2018, էջ 132-161։

    Яблоков И., Русская культура заговора, конспирологические теории на постсоветском пространстве, АИФ, М., 2021, էջ 323-335։

    Swami V., Voracek M., Stieger St., Tran U.S., Furnham A., Analytic thinking reduces belief in conspiracy theories, Cognition 133, 2014, էջ 582։

PSYCHOLOGY

  • PSYCHOLOGY

    Transformation of Professional Psychosocial Competencies in Crisis Conditions The work was supported by the Science Committee of RA, in the frames of the research project # 21T-5A044

    Diana Sargsyan, Varduhi Papoyan, Alina Galstyan
    View PDF
    Abstract

    The existing professional competencies in the Republic of Armenia, fixed by educational programs, need to be transformed and supplemented. This need is caused by the crisis situations faced by humanity: the restrictions caused by COVID-19, the post-war psychological and social consequences, the saturated technological requirements for the educational process, etc. The article presents a description of a three-level model of professional psychological and social competencies. This will help to systematize the path of becoming a specialist from personal growth to professionalism in a new way. The model includes upper, middle and lower levels. The upper level includes research, organizational, teaching and technological skills. At the middle level, the activity of a specialist, focus on business, external and internal motivation are represented, at the lower level - emotional, behavioral and volitional qualities. We conducted a primary monitoring of professional psychological and social competencies for professions in demand in recent years in our country (in particular, doctors, psychologists, teachers, military).

    References

    Савельева С. С. Профессиональная компетентность учителя XXI века: учебное пособие / С. С. Савельева. – Коломна : Коломенский государственный педагогический институт, 2008. 88с.

    Խաչատրյան Ն., Գրիգորյան Ա., Հակոբջանյան Ա., & Մանուսյան Ս. (2021). Կյանքով բավարարվածությանը նպաստող գործոնների նշանակությունը քովիդ-19 համավարակի պայմաններում. Բանբեր Երևանի համալսարանի. Փիլիսոփայություն, Հոգեբանություն, 12(3 (36), 63–74.

    Зеер, Э.Ф., Павлова, А.М., Сыманюк, Э.Э. Модернизация профессионального образования: компетентностный подход: учеб. пос. М. : Московский социально-психологический институт, 2005., 136 с.

    Булаевская О. А., Сущностные характеристики профессиональной компетентности, Школьные технологии. – 2005. – № 3., 40-44 с.

    Введенский В.Н. Моделирование профессиональной компетентности педагога // Педагогика. № 10, 2003., 51-55 с.

    Равен Дж. Компетентность в современном обществе. Выявление, развитие и реализация. М., 2002., 151-154 էջեր:

    Baczyńska AK, Rowiński T. and Cybis N. (2016) Proposed Core Competencies and Empirical Validation Procedure in Competency Modeling: Confirmation and Classification. Front. Psychol. 7:273. doi: 10.3389/fpsyg.2016.00273

    Папоян В. Р. Профессиональная компетентность как фактор самореализации личности профессионала. Пятая годичная научная конференция. Сборник науч. ст. Изд-во РАУ, Ереван 2011, 385-391 էջեր:

    Մասնագետի պատրաստաման հոգեբանական գնահատում: Թեստեր և վարժանքներ/ կազմողներ Վ. Ռ. Պապոյան, Ա. Ս. Գալստյան, Դ. Յու. Սարգսյան, Մ. Ա. Կարապեստյան:-Եր., ԵՊՀ հրատ., 2020, 26-30 էջեր:

  • PSYCHOLOGY

    Considerations about destructive behaviour reasonable features

    Kamo Vardanyan
    View PDF
    Abstract

    The article discusses various manifestations, mechanisms, and patterns of self-destructive behavior. A special methodology for studying suicides is offered. Suicide research requires additional training for a psychologist because it is a unique 71 field of psychology where there is a process of fixing destructive information and destructive infection. The interpretation of criminal cases attempts to present the peculiarities of selfdestructive and suicidal behavior of juveniles, gamblers, convicts in penitentiaries, and people suffering from post-traumatic stress disorder. Every suicide has its specific reason, certain condition, and occasion. The reasons for suicide are various and very unique, but at the core of it, all are the processes of disinfection.

    References

    Վարդանյան Կ.Ե., Անձի հոգեբանական առանձնահատկությունների դերը սուիցիդալ վարքի պատճառականության շղթայում /ինքնասպանի հոգեբանական նկարագիրը/, «Դավիթ թագավոր» տպարան, Երևան 2008, 358 էջ:

    Йулиайна Пурич-Пейакович, Душан Й. Дуньич. Суицидальное поведение. Самоубийство подростков. Москва 2000.

    Кудрявцев И.А., Семенова О.Ф. Смысловая сфера несовершенолетних с психическими расстройствами совершивших насильственные правонарушения. // психологический журнал, т. 23, № 3, 2002.

    Крайг Г., Бокум Д., Психология развития. Санкт-Петербург, 2004.

    Психология человека от рождения до смерти. (Серия "Психологическая энциклопедия"), Под ред Реана А.А. СПб.: 2002 - 656 с.

    Комер Рональд, Нарушения и патологии психики, Санкт-Петербург, Москва 2002г., 604 стр..

  • PSYCHOLOGY

    Study of the gender difference of young's value attitude of own health and healthy life The work was supported by the Science Committee of RA, in the frames of the research project № 21T-5C177

    Sahak Hovhannisyan
    View PDF
    Abstract

    The process of creating health-care technologies and introducing healthy life (HLS) into the daily life of modern youth implies a comprehensive solution of the number of research problems. The results of the survey and its analysis aimed at identifying gender differences in the value attitude of Russian-Armenian (Slavonic) University students to their own health and a healthy life is presented in this article. A comparative analysis of the obtained indicators revealed that young female students show a more conscious, responsible and consistent attitude towards their own health and various aspects of a healthy life than male students.

    References

    Ավանեսով Է., Չատինյան Ա. Դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման նորարարական տեխնոլոգիա, Մանկավարժական միտք, № 3-4, 2010, էջ 55-62:

    Գրիգորյան Ա. Լ. Ուսանողների ֆիզիկական ակտիվությունը պայմանավորող կրթական ազդեցության միջոցները / «Կրթությունը 21-րդ դարում» Գիտամեթոդական միջազգային գրախոսվող հանդես, 2019, Թիվ 1(1), էջ 104-113:

    Խաչատրյան Ա. Ռ. Նախազորակոչային տարիքի պատանիների ֆիզիկական զարգացման և շարժողական պատրաստվածության վիճակը Գյումրիի օրինակով 3 (29). Ե․, 2001, Էջ 41-45։

    Акопян Е. С., Агаджанян М. Г., Чшмаритян М. В., Карапетян А. В. Оценка функционального состояния сердечно-сосудистой системы женщин зрелого и пожилого возраста в процессе многолетней оздоровительной тренировки. / Научные труды IX конгресса кардиологов Армении. Ассоциация армянских кардиологов, Ереван, 2013, с. 141-149.

    Брехман И. И. Валеология наука о здоровье. М.: ФиС, 1990, 208 с.

    Вайнер Э. Н. Валеология: Учебник для вузов. 2001. М.: Флинта: Наука, 2001, 416 с.

    Васенков Н. В. Динамика состояния физического здоровья и физической подготовленности студентов // Теория и практика физической культуры., № 5, 2005, с. 91-92.

    Воскресенский Б. А. Здоровый образ жизни и гигиеническое воспитание подростков и молодежи։ в помощ лектору. М.: О-во «Знание» РСФСР, 1987, 40 с.

    Григорян А. Л., Векилян К. М., Оганесян С. В., Мартиросян А. В. Оздоровительная физическая культура в системе здорового образа жизни современной студенческой молодёжи (учебно-методическое пособие для студентов), Ер.: Изд. РАУ, 2020, 80 с.

    Григорян А. Л., Векилян К. М., Оганесян С. В., Мартиросян А. В. Психолого-педагогические аспекты разработки здоровьесберегающих технологий для студенческой молодёжи. Алтайский государственный университет, 2019, № 4 (15), с. 79-85.

    Мархоцкий Я. Л. Валеология: учеб. пособие. 2‑е изд. Минск: выш. шк., 2010, 286 с.

    Изаак С. И. Мониторинг физического развития и физической подготовленности: теория и практика, монография. М.: Советский спорт, 2005, 196 с.

    Изаак С. И. Состояние физического развития и физической подготовленности молодого поколения России и их коррекция на основе технологии популяционного мониторинга: автореферат дис. ... доктора педагогических наук: 13.00.04. - Санкт-Петербург, 2006, 55 с.

    Ильинич В.И. Физическая культура студента: Учеб.пособие. М.: Гардарики, 1999, 148 с.

    Здоровье студенческой молодежи: достижения науки и практики на современном этапе / под ред. В. В. Соколова, А. Г. Фурманова, Г. А. Бутрим и др.: Материалы междунар. науч.-практич. конф. Мн., 1999, 172 с.

    Зуев В. Н. Нормативно-правовые акты в регуляции управления отечественной сферой физической культуры и спорта // Теория и практика физической культуры, № 7, 2002, с. 15-17․

    Колос В. М. Оздоровительная физическая культура учащихся и студентов: Учеб.пособие. Мн.: БГУИР, 2009,154 с.

    Лисицын Ю. П. Общественное здоровье и здравоохранение: учебник. 2-е изд. М.: ГЭОТАР-Медиа, 2010, 512 с.

    Осипов А. Ю., Гуралев В. М., Кокова Е. И, Пазенко В. И. Физическое воспитание студенческой молодёжи в современных условиях. Вестник Череповецкого государственного университета, 2013. № 1, Т. 2, с. 100-103.

    Психология здоровья: Учебник для вузов / Под ред. Г․ С. Никифорова, СПб.։ Питер, 2006, с․ 9․