Том 12 № 3 (36) (2021)

DOI: https://doi.org/10.46991/BYSU:B/2021.12.3
Опубликован: 2022-03-11

Литературоведение

  • Литературоведение

    Философская основа и смысловые оттенки литературного символа «стена»

    Женя Калантарян
    View PDF
    Аннотация

    В статье рассматриваются произведения с одинаковым названим «Стена», принадлежащие писателям разных наций и разного времени (Л. Андреев, Ж.-П. Сартр, Абе Кобо, Л. Хечоян, Г. Ханджян). Предпринята попытка показать, что – независимо от различия тем, содержания, авторских индивидуальностей и стилей, – символ стены выражает досдостаточно близкие смыслы, в основе своей имеющие философию экзистенциализма. Заметно отличается одноименный роман японского писателя Абе Кобо, в каждой из трех частей которого стена исполняет различную роль, отражая во всех случаях абсурдность действительности.

    Библиографические ссылки

    Пол Стретерн, Къеркегор за 90 минут, М., 2004.

    Ֆրիդրիխ Նիցշե, Երկեր 5 հատորով, հ․ 1, Եր․, <<Անտարես>>, 2018:

    Ницше Ф., Фрейд З., Фромм Э., Камю А., Сартр Ж. П., Сумерки богов, М., 1990.

    Հրանտ Մաթևոսյան, Երկեր երկու հատորով, հ․ 2, <<Սովետական գրող>>, Եր., 1985:

    http://az.lib.ru/a/andreew I n/text 0160.shtml

    https://grapaharan.org/Պատը/

    <<История русского литературоведения>>, изд.: <<Высшая школа>>, М., 1980.

    Լևոն Խեչոյան, Փուշը, հայր, փուշը, <<Նահապետ>> հրատ․, Եր․, 2011:

    Գուրգեն Խանջյան, Նամակներ ընթացքից, Եր․, 2009:

    https://librebook.me/kabe

  • Литературоведение

    Некоторые вопросы поэтического мастерства Амо Сагияна

    Ашхен Джрбашян
    View PDF
    Аннотация

    Статья посвящена ряду вопросов поэтического мастерства Амо Сагияна, одного из самых ярких представителей армянской поэзии ХХ века. В частности, рассматриваются приемы, с помощью которых поэт создает оригинальные рифмы с особенным звучанием. В своих статьях и частных беседах Амо Сагиян всегда подчеркивал важность первой строки стихотворения, которая определяет ход и ритм, а также рифму следующих строк. Ни у одного другого армянского поэта мы не находим столько женских, дактилических рифм, как у Сагияна. Во многих стихотворениях он использовал рифмы, типичные для восточной поэзии, где фигурируют междустрочные опорные слова, а за ними следует повторяющаяся группа слов. Все это показывает, что Сагиян с особой тщательностью относился к искусству рифмовки и обилие не столь характерных для нашей традиционной поэзии рифм выгодно отличает его поэзию.

    Библиографические ссылки

    Դավիթ Գասպարյան, Սովետահայ պոեզիայի տաղաչափությունը, Եր., 1979:

    Դավիթ Գասպարյան, Համո Սահյան, Եր., 2003:

    Լևոն Մկրտչյան, Զրույցներ բանաստեղծի հետ, Եր., 1984:

    Холшевников В. Е., Основы стиховедения. Русское стихосложение, Л., 1972:

    Համո Սահյան, Երկեր չորս հատորով, հ. 4, Ե., 2014:

    Եղիշե Չարենց, Երկերի ժողովածու, հ. 6, Ե., 1967:

    Томашевский Б. В., Стилистика и стихосложение, Л., 1959.

    Համո Սահյան, Տոհմի կանչը, Եր., 2020:

    Квятковский А., Поэтический словарь, М., 1966.

    Համո Սահյան, Նաիրյան դալար բարդի, Եր., 1958:

    Համո Սահյան, Քառյակներ, Եր., 2005:

    Համո Սահյան, Սեզամ բացվիր, Եր., 1972:

  • Литературоведение

    Гипотеза о мифологическом образе Ваагна

    Вачаган Авагян
    View PDF
    Аннотация

    Один из великих армянских богов – Ваагн, бог мужества и войны, благодаря своим отношениям с элементами космической стихии и битве с драконами, в основном осознавался как бог грома, в индоевропейском контексте его отождествляли, в частности, с Индрой и Гераклом, хотя по сведениям Агатангехоса и Мовсеса Хоренаци (оба V век), в армянской мифологии, своей характеристикой он был сопоставим одновременно с громом и солнцем. В статье впервые вводится в обращение и с фольклористической точки зрения исследуется мотив игры на лире, приписываемый Ваагну в «Истории» историка X века Ованнеса Драсханакертци. Автор указывает, что в мифологическом контексте Ваагн, который в некоторых отношениях сопоставлен с образом бога солнца Аполлона, сходствует с ним еще в одним атрибутом. В силу схожести мотивов игры на лире Аполлона и Ваагна развивается предположение, что в древней версии легенды о Ваагне он, возможно, тоже сражался с драконами, с чудовищами своей игрой на лире. Однако позже, либо в связи с постепенным затуханием мифической памяти, либо с развитием рационального мышления народа этот мотив постепенно ослаб, угас, но не был полностью забыт и, как мифический пережиток, достиг Х века и устно был передан историку Ованесу Драсханакертци. Не исключено также, что в силу «диалога и наследования культур», упомянутая легенда об Аполлоне могла быть устно включена в местную среду лишь после Мовсеса Хоренаци и связана с именем Ваагна.

    Библиографические ссылки

    Ագաթանգեղոս, Հայոց պատմություն (Քննական բնագիրը Գ. Տեր-Մկրտչյանի և Ս. Կանայանցի: Աշխարհաբար թարգմ. և ծանոթագր. Ա. Ն. Տեր-Ղևոնդյանի), Եր., 1983:

    Ա. Պետրոսյան, Հայկական վիշապամարտի երկու հակադիր կերպարներ, «Պատմաբանասիրական հանդես», Եր., 2010:

    Մովսես Խորենացի, Հայոց պատմություն (Քննական բնագիրը Մ. Աբեղյանի և Ս. Հարությունյանի: Աշխարհաբար թարգմ. և մեկնաբան. Ստ. Մալխասյանի), Եր., 1981:

    Անանիա Շիրակացի, Տիեզերագիտութիւն և տոմար (Աշխատությամբ Ա. Աբրահամյանի), Եր., 1940:

    Ա. Ղանալանյան, Ավանդապատում, Եր., 1969:

    Մ. Աբեղյան Մ., Երկեր, հ. Գ, Եր., 1968:

    Յովհաննէս կաթողիկոս, Յովհաննու կաթողիկոսի Դրասխանակերտեցւոյ Պատմութիւն հայոց ΄ի լոյս ընծայեաց Մկրտիչ Էմին, Մոսկվա, 1853:

    Յովհաննու կաթողիկոսի Դրասխանակերտեցւոյ Պատմութիւն հայոց, Թիֆլիս, 1912:

    Պատմութիւն Յովհաննու կաթողիկոսի, Յերուսաղէմ, 1867:

    Հովհաննես Դրասխանակերտցի, Հայոց պատմություն (Աշխարհաբար թարգմ. և ծանոթ. Գ. Բ. Թոսունյանի), Եր., 1996:

    Յ. Օշական, Յովհաննէս պատմաբան, Թ. դար, «Սիոն», Երուսաղէմ, 1929:

    Մ. Աբեղյան, Երկեր, հտ. Գ, Եր., 1968:

    Մ. Մկրյան, Երկեր, հտ. 1, Եր., 1987:

    Վ. Սաֆարյան, Հայ միջնադարյան գրականություն, Եր., 2016:

    Ա. Սարգսյան, Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Հայոց պատմությունը» և Մովսես Խորենացին, Եր., 1991:

    Մ. Աբեղյան, Հայոց հին գրականության պատմություն, Եր., հ. I, 1944:

    Գ. Մադոյեան, Դրուագներ հայոց պատմութեան և բանահիւսութեան, Գիրք Ա., Եր., 2017:

    Շ. Գրիգորյան, Վահագնյան վիպերգի և նրա շուրջ ծավալված բանավեճերի պատմությունից, «ՀՍԱՌ ԳԱ տեղեկագիր. Հասարակական գիտություններ», Եր., 1963, № 5:

    Բ. Առաքելյան, Դիտողություններ Վահագն Վիշապաքաղի մասին, «Լրաբեր հասարակական գիտությունների», Եր., 1951, № 2:

    Ս. Գրիգորյան, Նորակազմությունները Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Պատմութիւն Հայոց» երկում, «Հայագիտական հանդես», Եր., 2019, № 2:Լ. Հովհաննիսյան, Գրաբարի բառարան. Նոր հայկազյան բառարանում չվկայված բառեր, Եր., 2010:

    Է. Մկրտչյան, Գ. Բ. Թոսունյան. Գրաբարի բառարանագրությունը, «Պատմա-բանասիրական հանդես», №2, Եր., 2006:

    Հայր Գ. Աւետիքեան, Հայր Խ. Սիւրմէլեան, Հայր Մկ. Աւգերեան, Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի, հ. 1, Վենետիկ, 1836:

    , էջ 1106, Ստ. Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան, հ. 2, Եր., 1944:

    Էդ. Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, հ. 1, Եր., 1976:

    Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Հր. Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, հ. 3, Եր., 1974:

    Հայր Գ. Աւետիքեան, Հայր Խ. Սիւրմէլեան, Հայր Մկ. Աւգերեան, Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի, հ. 2, Վենետիկ, 1837:

    Ստ. Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան, հ. 4, Եր., 1945:

    Էդ. Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, հ. 2, Եր., 1976:

    Հովհաննես Դրասխանակերտցի, Հայոց պատմություն (Աշխարհաբար թարգմ. և ծանոթ. Գ. Բ. Թոսունյանի), Եր., 1996:

    Иованнес Драсханакертци, История Армении (Пер. с древнеарм.) вступ. статья и комментарий М. О. Дарбинян-Меликян, Ереван, 1986.

    Ս. Հարությունյան, Հայ առասպելաբանություն, Բեյրութ, 2000:

    Ա. Պետրոսյան, Տիգրան Մեծի առասպելաբանական կերպարը, «Պատմաբանասիրական հանդես», Եր., 2008, № 2:

    Գ. Մուրադյան, Օտար անունների արտահայտությունները հունաբան թարգմանություններում, «Աշտանակ», Եր., 1995, № 1:

    Ն. Կուն, Հին Հունաստանի լեգենդներն ու առասպելները, Եր., 1979:

    Հայր Գ. Աւետիքեան, Հայր Խ. Սիւրմէլեան, Հայր Մկ. Աւգերեան, Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի, հ. 1, Վենետիկ, 1836, էջ 1096:

    Ստ. Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան, հ. 2, Եր., 1944:

    Ա. Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Եր., 2009:

Языкознание

  • Языкознание

    Повелительное наклонение в классическом армяанском языке с типологической и исторической точки зрения.

    Саргис Аветян
    View PDF
    Аннотация

     Общеизвестно, что в классическом армяанском языке имеется особая форма повелительного наклонения (императива) в основном для 2-ого лица ед. ч., которая представляет различные образования, а иногда дублеты (особенно в медиопассивном спряжении. ср. իմա­նամ, ացայ – իմա՛/իմա՛ց/իմացի՛ր, լուանամ, ացայ – լուա՛/լուացի՛ր, խօսիմ, եցայ – խօ­սեա՛/խօ­սեա՛ց). На основе синхронического и диахронического анализа соответствующих данных классического армянского делается предположение, что первоначально одна и та же основа аориста (при которой конечное -cc отпало в многосложных -cc-аористных основах) употреблялась в качестве 2-ого лица ед. ч. императива как в активном, так и в медиопассивном спряжении после отпадения заударных гласных в дописьменый период армянского языка. Впоследствии многосложная -cc-аористная основа с аналогически восстановленным конечным-cc, так же как и основа корнвого аориста/-cc-аориста с окончанием -ir (ի՛ր) стали употребляться в значении 2-ого лица ед. ч. медиопассивного императива для различения активных и медиопассивных форм, а отчсти под системным давлением и в результате аналогического распро­странения. Поэтому, активные формы 2-ого лица ед. ч. императива некоторых средних/медиопассивных глаголов в классическом армяанском (ср. նստիմ, նստայ – նի՛ստ, դառ­նամ, դար­ձայ – դա՛րձ, լուանամ, ացայ – լուա՛ итд.) следует рассматривать как реликтовые формы, сохраненые благодаря высокой час­тот­ности употребления.

    Библиографические ссылки

    A. Y. Aikhenvald, Imperatives and Commands, Oxford University Press, 2010.

    J. H. Greenberg, Language Universals: With Special Reference to Feature Hierarchies, reprinted ed., Berlin/New York, 2005 [1966].

    M. Haspelmath, Creating economical morphosyntactic patterns in language change, In: J. Good (ed.), Linguistic Universals and Language Change, Oxford, 2008.

    O. Szemerényi, Introduction to Indo-European Linguistics, Oxford, 1996.

    H. Rix, Historische Grammatik des Griechischen: Laut-und Formenlehre, 2., korr. Aufl., Darmstadt, 1992.

    А. Мейе, Введение в сравнительное изучение индоевропейских языков, М.-Л., 1938.

    R. S. P. Beekes, Comparative Indo-European Linguistics: An Introduction, 2nd ed., revised and corrected by M. de Vaan, Amsterdam/Philadelphia, 2011.

    M. Meier-Brugger, Indogermanische Sprachwissenschaft, 9., durchgesehene und ergänzte Aufl., unter Mitarbeit von M. Fritz und M. Mayrhofer, Berlin/New York, 2010.

    A. Meillet, Esquisse d’une grammaire comparée de l’arménien classique, 2nde éd., Vienne, 1936.

    R. Schmitt, Grammatik des Klassisch-Armenischen mit sprachvergleichenden Erläuterungen, 2., durchgesehene Aufl., Innsbruck, 2007.

    H. Jensen, Altarmenische Grammatik, Heidelberg, 1959.

    Ա. Այտընեան, Քննական քերականութիւն աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեզուի, Վիեննա, 1866:

    G. Klingenschmitt, Das altarmenische Verbum, Wiesbaden, 1982.

    Ա. Աբրահամյան, Գրաբարի ձեռնարկ, Եր., 1976:

    Ա. Բագրատունի, Հայերէն քերականութիւն ի պէտս զարգացելոց, Վենետիկ, 1852:

    Գ. Աւետիքեան, Քերականութիւն հայկական, Վենէտիկ, 1815:

    Հ. Աճառյան, Լիակատար քերականություն հայոց լեզվի, հ. 4, Ա գիրք, Եր., 1959:

    J. Klein, Classical Armenian Morphology, In: A. S. Kaye (ed.), Morphologies of Asia and Africa, Vol. 1, Winona Lake, Indiana, 2007.

    A. Meillet, Altarmenisches Elementarbuch, Heidelberg, 1913.

    Մ. Աբեղյան, Երկեր, հ. Զ, Եր., 1974:

    Պ. Շարաբխանյան, Գրաբարի դաս¬ընթաց, Եր., 1974:

    Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի, հ. 1-2 (Վենետիկ, 1836-1837):

    S. Kemmer, The Middle Voice, Amsterdam/Philadelphia, 1993:

  • Языкознание

    Морфологические характеристики древне- армянского перевода “Книги о посте” Василия Кесарийского

    Нарине Дилбарян
    View PDF
    Аннотация

    Известный сборник речей, бесед, проповедей и толкований Василия Кесарийского «Книга о посте» переводился на древнеармянский язык с конца V до начала VII века переводчиками периода грекофильской школы. Язык армянского текста образен и понятен, в нем нет типичных для греческого языка новосозданных искусственных структур. Переводчики «Книги о посте» в совершенстве владели и древнегреческим, и родным языком. Изучение грамматических особенностей языка перевода доказывает, что грецизмы и кальки греческого происхождения встречаются в глагольной системе спряжения перевода, особенно в образовании причастий и их отдельных пассивных конструкций, а система склонения имен существительных, прилагательных и числительных в основном соответствует грамматическим правилам древнеармянского литературного языка, кальки греческого происхождения не существенны.

    Библиографические ссылки

    Ա. Աբրահամյան, Հայոց գիր և գրչություն, Եր., 1973:

    Ն. Դանիելյան, Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանության փուլերի մասին // Պատմա-բանասիրական հանդես, թիվ 1, 2001:

    Ս. Բարսեղ Կեսարացի, Գիրք Պահոց, Ս. Էջմիածին, 2017:

    Ն. Դիլբարյան, Բարսեղ Կեսարացու «Գիրք Պահոցի» գրաբար բնագրի նորաբանությունները եւ դրանց կենսունակությունը արդի հայերենում//Հայագիտության հարցեր, 2020, 1(19):

    Ն. Դիլբարյան, Բարսեղ Կեսարացու «Գիրք Պահոցի» գրաբար թարգմանության դարձվածքների իմաստակառուցվածքային բնութագիրը //Բանբեր Երևանի համալսարանի. Բանասիրություն, 2020, 1(31):

    Հ. Գաբրիէլ Աւետիքեան, Հ. Խաչատուր Սիւրմելեան, Հ. Մկրտիչ Աւգերեան, Նոր բառգիրք հայկազեան լեզուի, Նախադրունք, Զ, Եր., 1979:

    Լևոն Տեր-Պետրոսյան, Հայ թարգմանական գրականություն, Եր., 1984:

    Գ. Մուրադյան, Հունաբանությունները դասական հայերենում, Եր., 2010:

    Հ. Աճառյան, Հայոց լեզվի պատմություն, II մաս, Եր., 2013:

    Մ. Մինասեան, Դասական հայերէնի նկարագրական քերականութիւն, Ժնեւ, 1996:

    Մ. Աբեղյան, Երկեր, հ. Զ, Գրաբարի քերականություն, Եր., 1974:

    Վ. Առաքելեան, Գրաբարի քերականութիւն, Եր., 2010:

  • Языкознание

    Наблюдения по судебной лингвистике

    Лиана Саргсян
    View PDF
    Аннотация

    Судебная лингвистика - новая область в Армении. Разработанная и реализованная в практической среде, онa игнорировалась при разработке теоретических положений, их реализации, методологии, обучении экспертов и других. Как междисциплинарное явление, онa не получилa достаточной проработки. Структурные и содержательные особенности теста четко не описаны. Закон предъявляет к эксперту некоторые неудовлетворительные требования и критерии. Учитывая важность этого явления, в настоящее время существует необходимость в развитии и совершенствовании области лингвистической экспертизы, в частности, для внедрения надежной системы подготовки лингвистических экспертов.

    Библиографические ссылки

    Ратинов А., Кроз М., Ратинова Н., Ответственность за разжигание вражды и ненависти. Психолого-правовая характеристика, М., “Юрлитинформ”, 2005.

    https://ceur.ru/library/articles/lingvisticheskaja_jekspertiza/item351234/

    Галяшина Е., Основы судебного речеведения, М., “СТЭНСИ”, 2003.

    Бринев К., Теоретическая лингвистика и судебная лингвистическая экспертиза, Барнаул, “Лексис”, 2009.

    Баранов А., Лингвистическая экспертиза текста: теория и практика, 6-е изд., М., 2018.

    Ավետիսյան Յու., Մկրտչյան Ա., Սարգսյան Լ., Իրավաբանական գրագրության լեզուն, Եր., ԵՊՀ հրատ., 2019:

    Голев Н., Юридический аспект языка в лингвистическом освещении, “Юрислингвистика: Проблемы и перспективы”, изд-во Алтайского государственного университета, Барнаул, 1999.

    «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք», հոդված 104, 243 (https://www.arlis.am/documentview.aspx?docID=68011)

    Тарланов З., Методы лингвистического анализа, М., изд. “Юрайт”, 2019.

    Кукушкина О., Методы анализа, применяемые в судебной лингвистической экспертизе (աղբյուրը` https://core.ac.uk/download/ pdf/235675353.pdf).

    Бастриков А., Бастрикова Е., Палеха Е., Верифицируемые виды анализа спорного текста: допустимые методы лингвистической экспертизы (աղբյուրը` https://kpfu.ru/uz-rus/hum/arhiv/ verificiruemye-vidy-analiza-spornogo-teksta_337218.html)

    Ա. Ժամկոչյան, Բովանդակության վերլուծությունը որպես մեդիա¬տեքստերի ուսումնասիրության մեթոդ, 19.05.2011 (http://www.noravank.am/arm/articles/security/detail. php?ELEMENT_ID=5781)

    https://www.arlis.am/documentview.aspx?docID=68011

  • Языкознание

    Грабаризми в песнях Саят-Новы

    Мариам Тораби
    View PDF
    Аннотация

    Саят-Нова, ашуг-поэт XVIII века, в своих стихах, созданных на тифлисском диалекте, использовал древнеармянские языковые элементы. Эти элементы-так называемые грабаризми, предметы исследования данной статьи. Древнеармянские языковые формы в песеньях Саят-Новы можно представить тремя основными группами: 1․ фонетической, 2․ лексико-грамматической, 3․ синтаксической. Из этих групп наиболее широкое применение имеют лексико-грамматические единицы, которые придают своеобразие языку Саят-Нова и являются одна из его особенностей.

    Библиографические ссылки

    Է. Աղայան, Ընդհանուր և հայկական բառագիտություն, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1984:

    Ֆ. Խլղաթյան, Ժամանակակից հայոց լեզու, մաս Ա, «Զանգակ-97» հրատ., Եր., 2009:

    Ա. Սուքիասյան, Ժամանակակից հայոց լեզու, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1999:

    Սերոբ Ղազարյան, Հայոց լեզվի համառոտ պատմություն, ԵՊՀ հրատ., Եր., 2006:

    «Սայաթ-Նովա, Խաղեր», ժողովածու, Եր․, 1987։

    Ա. Քոչոյան, Սայաթ-Նովայի հայերեն խաղերի բառարան, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1963:

    Ա․ Չօպանեան, Նաղաշ Յովնաթան աշուղը եւ Յովնաթան Յովնաթանեան նկարիչը, Փարիզ, 1910:

    Հ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Եր․, 1987:

    Ա. Աբրահամյան, Գրաբարի ձեռնարկ, «Լույս» հրատ., Եր., 1970:

    Հրաչեայ Աճառեան, Հայ բարբառագիտութիւն, «Լազարեան Ճեմարան Արեւելեան Լեզուաց», Մոսկուա-Նոր-Նախիջեւան, 1911:

    Վ. Առաքելյան, Հինգերորդ դարի հայ թարգմանական գրականության լեզուն և ոճը, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1983:

    Վ. Առաքելյան, Ակնարկներ հայոց գրական լեզվի պատմության, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Եր., 1981:

  • Языкознание

    Дистантная реализация валентности компонента композита

    Сергей Ключенович
    View PDF
    Аннотация

    Валентность компонента с глагольной семантикой, включенного в состав не- мецкого субстантивного композита, может получать дистантную реализацию в тексте, что оказывает своё непосредственное влияние на процесс текстообразо- вания. Исследование выполнено на материале современных художественных произведений, текстов прессы и законодательных актов. Дистантно реалии- зованные аргументы могут быть представлены самостоятельными словами или встроены в структуру другого композита. В случае заполнения нескольких ва- лентностей возможно сочетание дистантной реализации одних аргументов с включением в непосредственное синтаксическое окружение композита других. Возможна текстовая индикация дистантной реализации аргумента, что характерно именно для законодательного дискурса.

    Библиографические ссылки

    Кубрякова Е. С. О тексте и критериях его определения // Сб. тр. в 3 т., М., 2001, Т. 1: Текст. Структура и семантика.

    Гальперин И. Р. Текст как объект лингвистического исследования, М., 2007.

    Erben J. Deutsche Grammatik. Ein Abriß, München, 1996.

    , S. 69. Ср. также: Der Duden, Bd. 4: Die Grammatik / P. Eisenberg [et al.], Mannheim, 2009.

    Eisenberg P. Grundriss der deutschen Grammatik, Stuttgart, Weimar, 2013.

    Норман Б. Ю. Когнитивный синтаксис русского языка, М., 2013.

    Зиядуллаев И. О. Субъективная сочетаемость глаголов и вербоцентризм предложения немецкого языка // Вестник Моск. гос. обл. ун-та. Сер.: Лингвистика, 2017, № 5.

    Лобановская Е. В. Предикативный знак и способы его реализации в современном немецком языке : дис. … канд. филол. наук: 10.02.04, Н. Новгород, 1996.

    Глушак Т. С. Функционально-коммуникативное взаимодействие разноуровневых единиц языковой системы в диапазоне реализации номинализационных тенденций немецкого языка : Науч. докл. по дис. ... д-ра филол. наук, Минск, 1991.

    Gesetz über die internationale Rechtshilfe in Strafsachen // Strafrecht, Baden-Baden, 2000, § 71.

    Kumpfmüller M. Die Herrlichkeit des Lebens, Köln, 2011.

    Kumpfmüller M. Die Herrlichkeit des Lebens, Köln, 2011.

    Кубрякова Е. С. Части речи в ономасиологическом освещении, М., 2012.

    Арутюнова Н. Д. Предложение и его смысл. Логико-семантические проблемы, М., 2009.

    Уфимцева А. А. Типы словесных знаков, М., 2020.

    Delius Fr. Chr. Mogadischu Fensterplatz, Reinbek b. Hamburg, 1987.

    Link Ch. Die Suche, München, 2018.

    Übereinkommen der Vereinten Nationen über Verträge über den internationalen Warenkauf // Zivilrecht: Wirtschaftsrecht, Baden-Baden, 2000.

    Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland // Strafrecht, Baden-Baden, 2000.

    Gewerbeordnung // Öffentliches Recht, Baden-Baden, 2000.