Vol. 15 No. 2 (41) (2024)

DOI: https://doi.org/10.46991/BYSU.C/2024.15.2
Published: 2024-12-24

Full Issue

Civil Law

Criminal Law

  • Criminal Law

    Separation of lawful operational-search measures from provocation of a crime։ standards established by the European Court of Human Rights

    Gevorg Barseghyan, Gagik Ghazinyan
    View PDF
    Abstract

    The aim of this Article is to present a reasoned proposal for the criminalization of provocation of a crime as a result of a detailed study and systematic presentation of the criteria set by the European Court of Human Rights, taking into account the idea of lawful provocation of a crime and its features.

    To achieve this objective, the Article analyzes the criteria established by the European Court of Human Rights based on the examination of applications submitted to the Court concerning the legality and lawfulness of data obtained through operational-search activities. These criteria allow for the differentiation of lawful operational-search measures from provocation of a crime. Based on the content of these criteria, they have been conditionally classified into specific groups.

    As a result of the research conducted in the Article, it is proposed to comprehensively criminalize provocation of a crime, taking into account the successful practices of other countries and internationally recognized practices. At the same time, valuing lawful provocation, it is suggested to establish a criminal-legal norm that would consider it a circumstance excluding criminal liability.

    References

    1. McKERR v. the United Kingdom, decision, § 134, 4 May 2001, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-

    59451

    2. Ağdaş v. Turkey, § 102, 27 July 2004, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-61941

    3. Habran and Dalem v. Belgium, § 96, 17 January 2017, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-170633

    4. Schatschaschwili v. Germany, §§ 100-101, 15 December 2015,

    https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-159566

    5. Mirilashvili v. Russia, § 165, 11 December 2008, https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-90099

    6. Ibrahim and Others v. the United Kingdom, § 252, 13 September 2016,

    https://hudoc.echr.coe.int/?i=001-166680

    7. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10), 2

    october 2012, point 106. https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    8. Case of Teixeira de Castro v. Portugal, 9 June 1998, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-58193

    9. Case of Shannon v. the United Kingdom , (Application no. 6563/03), 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364 ,

    10. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010, §42,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589 ,

    11. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §86

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    12. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §134.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    13. Case of Matanović v. Croatia. (Application no. 2742/12), 04 April 2017, §142,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-172466

    14. Case of Constantin and Stoian v. Romania nos. 23782/06 and 46629/06, 29 September 2009, §

    55, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-94406 ,

    15. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    16. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673

    17. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10). 2

    October 2012, §91. https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    18. Case of Shannon v. the United Kingdom, (Application no. 6563/03), 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364

    19. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06), 4 November 2010,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    20. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06). 4 November 2010, §69

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    21. Case of Volkov and Adamskiy v. Russia, (Applications nos. 7614/09 and 30863/10). 26 March

    2015, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-152988 ,

    22. Decision of Mills v. Ireland, (Application no. 50468/16), 10 October 2017,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178562

    23. Case of Volkov and Adamskiy v. Russia, (Applications nos. 7614/09 and 30863/10). 26 March

    2015, § 40-45, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-152988

    24. Decision of Mills v. Ireland, (Application no. 50468/16), 10 October 2017, §25․

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178562

    25. Case of Nosko and Nefedov v. Russia. (Applications nos. 5753/09 and 11789/10). 30 October

    2014, §68, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147441

    26. Case of Ramanauskas v. Lithuania, (Application no. 74420/01), 5 February 2008,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-84935

    27. Case of Malininas v. Lithuania. (Application No.10071/04). 1 July 2008. §37

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223

    28. Case of Malininas v. Lithuania. (Application No.10071/04). 1 July 2008. §37

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223.

    29. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §67.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673

    30. Case of Grba v. Croatia, (Application no. 47074/12), 23 November 2017, §§99-101

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-178699

    31. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §89-90

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    32. Case of Furcht v. Germany (Application no. 54648/09, 23 October 2014, §§58-59

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147329

    33. Case of Malininas v. Lithuania (Application no. 10071/04), 1 July 2008, §§123-124

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223

    34. Case of Papyan v. Armenia (Application no. 53166/10), 21 December 2021, §§ 80, 88

    35. Case of Milinienė v. Lithuania (Application no. 74355/01), 24 June 2008, § 38,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87142

    36. Case of Lalas v. Lithuania (Application no. 13109/04), 1 March 2011, § 45,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-103690

    37. Case of Scholer v. Germany, (Application no. 14212/10), 18 December 2014, §§ 89-90

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-148641

    38. Case of Ciprian Vlăduț and Ioan Florin Pop v. Romania (Application

    nos. 43490/07 and 44304/07), 16 July 2015, §§ 86-87, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-

    156066

    39. Case of Malininas v. Lithuania (Application no. 10071/04), 1 July 2008, §§ 37,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-87223 ,

    40. Case of Furcht v. Germany (Application no. 54648/09), 23 October 2014, §§ 58-59,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-147329

    41. Case of Veselov and others v. Russia, (applications nos. 23200/10, 24009/07 and 556/10)․ 2

    october 2012, https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-113289

    42. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §46–47

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673 ,

    43. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §135.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    44. Case of Vanyan v. Russia. (Application No.53203/99). 15 December 2005. §69-70

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-71673 ,

    45. Case of Khudobin v. Russia. (Application no. 59696/00). 26 October 2006. §133-135.

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-77692

    46. Case of Ramanauskas v. Lithuania, (Application no. 74420/01). 5 February 2008, §71–72,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-84935

    47. Case of Shannon v. the United Kingdom , (Application no. 6563/03). 4 October 2005,

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-70364

    48. Case of Bannikova v. Russia, (Application no. 18757/06). 4 November 2010, §63–64

    https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-101589

    49. Радачинский С.Н. Провокация преступления как комплексный институт уголовного права:

    проблемы теории и практики: автореф. дис. ... д-ра юрид. наук. Н. Новгород, 2011.

  • Criminal Law

    Responsibility for theOrganization of Illegal Migration under the Criminal Legislation ofForeign Countries

    Sergey Arakelyan, Narek Harutyunyan
    View PDF
    Abstract

    The article discusses issues related to the peculiarities of legal norms provided for in the criminal legislation of foreign countries, which establish responsibility for organization of illegal migration. In this regard, an analysis of the relevant legislative acts of the member states of the Eurasian Economic Union, the European Union, as well as a number of other foreign countries (USA, People's Republic of China, UK, Canada, Australia, Islamic Republic of Iran) is carried out.

    In particular, it is emphasized that, unlike the countries of the Eurasian Economic Union, in most of the mentioned foreign countries, responsibility for the discussed crime is established not only by the Criminal Code, but also by other legal acts regulating certain spheres.

    The authors also pays special attention to the fact that the Law on Islamic Punishments of the Islamic Republic of Iran, neighboring Armenia, does not provide for legal norms establishing liability for organization of illegal migration. In this regard, it is emphasized that this country is one of those states in which the organization of illegal migration is not considered as a socially dangerous, criminal phenomenon.

    References

    1. Букалерова Л.А., Уторова Т.Н. Трансграничное перемещение нелегальных мигрантов: осо¬бен¬ности уголовно-правового противодействия в странах Евросоюза//Уче¬ные труды Российской академии адвокатуры и нотариата. № 4(67), 2022, էջեր 59-60:

    2. Долгова Н.С. Незаконная миграция: актуальные проблемы борьбы в современ-ных условиях. М.: Фе¬никс, 2015, էջ 4:

    3. Кузнецова Н.В. Особенности уголовно-правового противодействия контра¬бан¬де мигрантов в от¬дельных европейских странах // Материалы XXI Международной науч¬но–практической конференции СибЮИ МВД России. Красноярск, 2018, էջ 151

    4. Самойлюк Н.В. Уголовно-правовая характеристика организации неза¬кон¬¬ной миграции // Миг¬рационное право. 2009. № 4, էջ 7:

    5. Артемов В.Ю., Власов И.С., Го¬ло¬ва¬но¬ва Н.А. и др. Миг¬рация и преступность: сравнительно-правовой анализ: Mоно¬гра¬фия / Oтв. ред. И.С. Власов, Н.А. Го¬ло-ванова. М.: ИЗиСП, Контракт, 2012 // СПС «Кон¬суль¬¬тантПлюс», Краснов А.Ю. Государственная по¬ли¬ти¬ка противодействия незаконной ми㬬ра¬ции: Дис. … канд. полит. наук. М., 2010, էջեր 110-128, Живо¬товская И.Г. Италия: опыт борьбы с нелегальной иммиграцией. [Электронный ресурс]. Режим доступа: http:// www.perspektivy.info/rus/gos/italija_opyt_borby_s_nelegalnoj_immigracijej_2012-01-13.htm

    6. Уголовный Кодекс Республики Беларусь от 09.07.1999 № 275–З (с изм. и доп. от 14.03.2023) // https://pravo.by/document/?guid=3871&p0=hk9900275:

    7. Уголовный Кодекс Республики Казахстан от 03.07.2014 г. № 226–V (с изм. и доп. от 12.09.2023 г.) // https://online.zakon.kz/Document/?doc_id=31575252:

    8. Уголовный Кодекс Кыргызской Республики от 28.10.2021 г. № 127 (с изм. и доп. от 10.10.2023 г.) // https://online.zakon.kz/Document/?doc_id=36675065:

    9. Уголовный Кодекс Российской Федерации от 13.06.1996 г. № 63–ФЗ (с изм. и доп. от 25.12.2023 г.) // https://www.consultant.ru/document/cons_doc_LAW_10699/:

    10. Уторова Т.Н. Компаративный анализ уголовной ответственности за прес¬туп¬ления в сфере миграции: Дис… канд. юрид. наук. М., 2019, էջ 80:

    11. Ֆրանսիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/france:

    12. Кодекс о въезде и пребывании иностранцев и о праве на убежище от 25.11.2004 № 274 // http://www.legislationline.org/topics/country/30/topic/10:

    13. Законодательные акты Франции и Швейцарии 2005-2006 гг. об иммиграции и ин-теграции: сборник / перев.-сост. д.ю.н. И.В. Понкин. М.: Институт государственно-кон¬фессиональных отношений и права, 2008, էջ 221:

    14. Закон о проживании, занятости и интеграции иностранцев в федеральной тер¬ри-тории (Aufenthaltsgesetz – AufenthG) в редакции от 30.10.2017 // Официальный сайт Фе¬дерального министерства юстиции и защиты прав потребителей ФРГ // http://gesetze-iminternet.de/aufenthg_2004/BJNR195010004. html#BJNR195010004BJNG000101310:

    15. Закон о предоставлении убежища (Asylgesetz) // Официальный сайт Федераль¬но¬го Министерства юс¬тиции и защиты прав потребителей // http://gesetze-im-internet.de/ asylvfg_1992/:

    16. Գերմանիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/germany

    17. Նիդերլանդների քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/netherlands:

    18. Իտալիայի քրեական օրենսգիրք // https://legislationline.org/italy:

    19. Уторова Т.Н. Компаративный анализ уголовной ответственности за прес¬туп¬ле¬ния в сфере миграции. Дис. … канд. юрид. наук. М., 2019, էջ 89:

    20. Букалерова Л.А., Уторова Т.Н. Трансграничное перемещение нелегальных мигрантов: осо¬бен¬ности уголовно-правового противодействия в странах ЕС, էջ 65:

    21. Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության քրեական օրենսգիրք // https://asia-business.ru/ law/law1/criminalcode/code/#6:

    22. Закон США об иммиграции и гражданстве 1990 года (Immigration and Nationality Act 1990) [Элек¬трон¬ный ресурс] // Офи¬циальный сайт Департамента внутренней безо¬пас¬ности США // https://ww¬w.uscis. gov/ilink/docView/SLB/HTML/SLB/act.html:

    23. Immigration and Refugee Protection Act (S.C. 2001) // Government of Canada // URL: http://laws-lois.justice.gc.ca/eng/acts/I-2.5/FullText.html:

  • Criminal Law

    Some issues related to the concept and methods of theft

    Tigran Simonyan
    View PDF
    Abstract

    Theft is at the core of property crimes; it is their central element. From this perspective, studying the concept and methods of committing this crime is always relevant and important. This article examines some problematic issues related to the concept of theft and its methods as defined by the new (current) Criminal Code of the Republic of Armenia. These issues are quite problematic, and clarifying them, as well as proposing further legislative improvements, is both relevant and necessary.

    The purpose of the article is to investigate the existing problems with the legislative definition of theft, its completion, and the methods of committing theft, and to provide proposals for improving legislative formulations that require immediate resolution.

    The article discusses, in separate paragraphs, the concept of theft, some peculiarities of its definitions, as well as problems with legislative formulations and the qualification of methods of theft. The object of the study was examined using both general scientific and specialized methods, such as dogmatic, comparative-legal, and logical analysis.

    As a result of the research, legislative proposals are presented for the formulation of the concept of theft and methods of committing it, aimed at improving criminal law norms, specifically:

    In the context of ensuring a unified legislative logic, the concept of theft should either be revised to include references to mercenary motives or completely abandon mentions of these motives in the Criminal Code of the Republic of Armenia.

    It is proposed that theft be considered complete when the owner or legal possessor of the property loses the actual ability to dispose of or use the property.

    Differences in the understanding of the concept of "dwelling" in substantive and procedural law create issues for law enforcement practice, so this concept should be defined solely in the Criminal Code, with the necessary amendments.

    Existing legal regulations should include among the qualified acts of robbery (brigandage) an aggravating circumstance of "negligence resulting in the death of a person or causing serious harm to health."

    To avoid repetitions, the legislative formulation of robbery should be changed to: “Robbery – open theft.”

    In one of the qualified types of theft, the term "from the object" is highly problematic, potentially leading to many interpretations and ambiguities. In this context, the norm should be clarified to state: “from another item held by the victim,” emphasizing that the item is directly with the victim, attached to their body or clothing.

    Part 1 of Article 255 of the Criminal Code should be rephrased to state: “Fraud – theft of property through deceit or abuse of trust, if the intent to steal the property arose beforehand, before the crime began.”

    Article 256 of the Criminal Code should also be edited to read: “Theft of property entrusted to the perpetrator, that is, transferred to their disposal, possession, or use, if the intent to steal the property arose after it was received lawfully.” The extremely controversial formulation “by actual or legally free will” should be excluded from the existing concept.

    References

    1. ՀՀ քրեական նոր օրենսգրքում տեղ գտած հայեցակարգային մոտեցումների և նոր ինստիտուտների մեկնաբանման ուղեցույց։ Եվրոպայի խորհուրդ, 2022 թ․, էջ 315։

    2. Шеслер․ А.В. Хищения: понятия и признаки file:///C:/Users/Admin/Downloads/hischeniya-ponyatiya-i-priznaki%20(1).pdf (վերջին մուտք՝ 05․08․2024 թ.)։

    3. Третьяк М. И. Определение момента окончания хищения предметов, имеющих особую ценность, и других преступлений в судебной практике․https://cyberleninka.ru/article/n/opredelenie-momenta-okonchaniya-hischeniya-predmetov-imeyuschih-osobuyu-tsennost-i-drugih-prestupleniy-v-sudebnoy-praktike/viewer (վերջին մուտք՝ 06․08․2024 թ.)։

    4. Каранович М.К. Квалификация преступлений: понятие, особенности и проблемы․ Законность и правопорядок в современном обществе, М., 2014. Էջ 161

    5. Վճռաբեկ դատարանի` Լիա Ավետիսյանի գործով 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09, որոշումը:

    6. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Աշոտ Սուքիասյանի գործով 2021 թվականի ապրիլի 14-ի թիվ ԵԷԴ/0054/01/15 որոշումը։

    7. Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավունք: Ընդհանուր մաս (վեցերորդ հրատարակություն՝ փոփոխություններով և լրացումներով) /Ս. Առաքելյան, Ա. Գաբուզյան, Հ. Խաչիկյան և ուրիշ. – Եր.: ԵՊՀ հրատ., 2012, էջ 132։

    8. Վճռաբեկ դատարանի` Սևակ Լսկավյանի գործով վերը հիշատակված որոշման 12-12.3-րդ կետերը, Վճռաբեկ դատարանի` Արսեն Ավետիսյանի գործով 2022 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0315/01/17 որոշումը։

Civil Procedure

  • Civil Procedure

    The Legal Nature and Content of the “Presumption”of Illicit Origin of Property

    Tigran Markosyan
    View PDF
    Abstract

    The civil confiscation proceedings is a novelty in Armenian legal system and the comprehensive study of both complex and individual issues hold significant relevance.

    In this regard, the issues of the presumption of illegal origin of property is of particular importance, as its proper application is crucial for achieving a balance between public and private interests, as well as for ensuring human rights protection.

    This work is based on international documents, domestic legislation, and procedural studies, outlining the general proceedings for confiscating property deemed to have an illicit origin, its stages, the nature of evidentiary presumptions and their procedural significance, the conditions under which the presumption of illegal origin is applied, and the implications of this presumption. It also addresses the concept of "balancing of probabilities" relevant to these proceedings, or the criterion of "preponderance of evidence."

    In conclusion, the findings presented in this article may provide valuable insights for the ongoing development of legal practice and the refinement of existing regulations.

    References

    Щедрин Н.В. Проблемы и перспективы криминализации незаконного обогащения публичных

    должностных лиц // Имущественные отношения в Российской Федерации, Право, 2018, էջեր 63-

    ։

    Теодор Гринберг, Линда Сэмюэль, Вингейт Грант, Ларисса Грей, Возврат похищенных

    активов: Руководство по конфискации активов вне уголовного производства; Пер. с англ. — М.:

    Альпина Паблишерз, 2010, էջեր 35-36։

    Resolution 2218, Fighting organised crime by facilitating the confiscation of illegal assets, adopted by

    the Parliamentary Assembly on 26 April 2018 (17th Sitting), 3։

    Использование ареста и конфискации без вынесения обвинительного приговора․ Совет

    Европы, 2021, էջ 10։

    Теодор Гринберг, Линда Сэмюэль, Вингейт Грант, Ларисса Грей, Возврат похищенных

    активов: Руководство по конфискации активов вне уголовного производства; Пер. с англ. — М.:

    Альпина Паблишерз, 2010, էջ 35։

    Жан-Пьер Брюн, Ларисса Грей, Кевин Стивенсон, Клайв Скотт; Руководство по возврату

    активов для специалистов-практиков, Пер. с англ. — М.: Альпина Паблишер, 2012, էջեր 28-29,

    -163։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 25։

    Довидас Виткаускас, Григорий Диков․ Защищая право на справедливое судебное

    разбирательство, предусмотренное Европейской конвенцией по правам человека. - М.:

    Развитие правовых систем, 2018, էջեր 133-138։

    Resolution 2218, Fighting organised crime by facilitating the confiscation of illegal assets, adopted by

    the Parliamentary Assembly on 26 April 2018 (17th Sitting), 3։

    Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԴ/10332/02/20 քաղաքացիական գործով 2021 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշում։

    Մեղրյան Ս․Գ․ Ապացուցումը և ապացույցները Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում / Եր.,

    Արդարադատության ակադեմիա, 2020, էջեր 105-106, 111։

    Мильков П․И․, Жагорина С․А․ Доказательственные презумпции в гражданском и арбитражном

    процессе: теоретический аспект // Вестник Нижегородского университета им. Н. И.

    Лобачевского, Право, 2011, էջ 285։

    Зацепина О.Е. Классификация правовых презумпций // Актуальные проблемы российского

    права, Право, էջ 84։

    Vahe Hovhannisyan, Tigran Markosyan. The institutional features of the judicial over-sight on the

    legitimacy of the "pre-judicial" phase of the proceedings for confiscation of property of illicit origin //

    Bulletin of Yerevan University C: Jurisprudence, 2 (39) 2023, էջ 178։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 33։

    Directive 2014/42/EU of The European Parliament and of The Council of 3 April 2014 on the freezing

    and confiscation of instrumentalities and proceeds of crime in the European Union։

    Venice Commission, CDL-AD(2022)048, Amicus curiae Brief for the Constitutional Court of Armenia

    on certain questions relating to the Law on the Forfeiture of Assets of Illicit Origin, adopted by the

    Venice Commission at its 133rd Plenary Session (Venice, 16-17 December 2022), կետ 23։

Constitutional law

  • Constitutional law

    Administrative Procedural Relations between Justice and Judicial Oversight

    Rafik Khandanyan
    View PDF
    Abstract

    The article presents a deep and comprehensive analysis of the relationship between justice and judicial control within the framework of administrative judicial relations. First and foremost, the article addresses theoretical questions concerning the boundaries of justice and judicial control, as well as their methods of application. The main objective of the article is to demonstrate the role of justice and judicial control in the administrative proceedings of the Republic of Armenia and how they affect the legality of normative legal acts and the activities of administrative bodies. The work emphasizes that judicial control, as part of justice, is an important instrument in a legal state that ensures the legality of administrative decisions. It examines both direct and indirect forms of judicial control, describing their functional significance in administrative, criminal, and constitutional proceedings. Particular attention is given to judicial control over normative legal acts, noting that this process is crucial for ensuring legality in the realm of public administration. The article investigates how courts carry out the verification of the legality of normative legal acts and how this is reflected in the judicial practice of the Republic of Armenia. It also analyzes the interrelationship between administrative justice and procedures for imposing administrative liability, highlighting that administrative justice has its own characteristics that are significant in resolving disputes between administrative bodies and private individuals. The article further discusses the distinction between direct and indirect judicial control, identifying both abstract and concrete forms of control. Direct judicial control is viewed as the process of immediate verification of the legality of normative legal acts, while indirect control is exercised when the court is compelled to address the issue of legality in the context of a specific case. In the concluding section of the article, it is noted that justice and judicial control in administrative judicial relations have a clearly interconnected nature, which contributes to the development of a legal state and enhances the accountability of public authorities.

    References

    Семенихина А․ Ю. Развитие административной юстиции в России: теоретические, правовые и организационные аспекты: дисс․ ... канд․ юрид․ наук․ М․։ 2016․ С. 9, Կոչուբաև Ա․ ՀՀ վարչական դատավարություն. ինստիտուտից՝ իրավունքի ճյուղ // «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն»։ 2019, № 2 (29), էջեր 18, 20։

    Ռ․ Խանդանյան, Դատական վերահսկողությունը նորմատիվ իրավական ակտերի օրինականության նկատմամբ (պատմաիրավական էվոլյուցիան), Եր․, ՀՌՀ հրատ․, 2022, Финочко Ф.Д. Судебный контроль в государственном управлении европейских социалистических стран // Вопросы государства и права развитого социалистического общества: Тезисы республиканской научной конференции 24 – 26 сентября 1975 г. / Министерство высшего и среднего специального образования УССР; Харьковский юридический институт. Харьков, 1975. էջ. 85 – 86, Мурадьян Э. М. Судебный контроль за законностью действий должностных лиц (процессуальный аспект) // Проблемы совершенствования советского законодательства: Труды / Министерство юстиции СССР; Всесоюзный научно-исследовательский институт советского законодательства. М., 1979. 15. էջ 28 – 41, Кривокапич Б. Судебный контроль за администрацией в Югославии // Советское государство и право. 1988. № 12. էջ 77 – 85։

    Славин И.В. Нужно ли сохранить Высший Судебный Контроль // Еженедельник Советской Юстиции. 1922. № 34. С. 1 – 2.

    Ռ․ Խանդանյան // «Բանբեր. Արդարադատության ակադեմիա»։ 2023, № 1(9), էջ 39-47

    Колоколов Н.А. Методика проведения основных контрольно судебных действий в стадии предварительного расследования. В 2-х частях. Ч. 1, Юрлитинформ, 2015, էջ 61, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարություն: Մաս 1, Հեղ. խումբ: Գիտ. խմբ․ Ա․ Ղամբարյան, 2-րդ լրամշակված հրատ., Եր., «Լուսաբաց հրատարակչատուն» 2017, էջ 130։

    Галузо В.Н. Судебный контроль за законностью и обоснованносью содержания под стражей подозреваемых и обвиняемых на стадии предварительного расследования: автореф. дисс. канд. юрид. наук. М., 1995 7, 12, 15 էջեր։

    Абросимова Е. Б. Судебная влась: конституционно-правовые аспекты: автореф. дисс. канд. юрид. наук. М., 1991․ 12, 14 էջեր, Масленникова Л. Н. Судебный контроль за законностью процессуальной деятельности органа дознания и предварительного следствия. М., 1994, էջ 6, Шейфер С.А., Яблоков В.А. Понятие судебной власти и ее функции. проблемы судебно-правовой реформы в России: история и современность, Сб. тр. Самара, 1999, էջ 198.

    Лебедев В. М. Судебная власть на защите конституционного права граждан на свободу и личную неприкосновенность в уголовном процессе: автореф. ... канд. юрид. наук. М., 1998. 5, 9 էջեր, Лазарева В.А. Судебная влась. Судебная защита. Судебный контроль: понятие и соотношение. Лекции-очерки. Самара. 2000. 37-58 էջեր, Ковтун Н. Н. Судебный контроль в уголовном судопроизводстве России: дисс. ... док. юрид наук. Н. Новгород, 2002, էջ 43.

    Савальева Т. А. Судебная власть в гражданском процессе: учебное пособие, Саратов, 1997. Էջ 16, Бозров В. Современные проблемы российского правосудия по уголовным делам в деятельности военных судов (вопросы теории и практики).- Екатеринбург, 1999, էջ 122.

    Петрухин И.Л. Прокурорский надзор и судебный контроль за следствием // Российская юстиция, 1998, № 9, էջ 13:

    Петрухин И. Л. Понятие и формы реализации судебной власти // Судебная власть. Под ред. И.Л. Петрухина, М., 2003, Էջ 85.

    Адильшаев Э.А., Жеребятьев И.В., Шамардин А.А. Судебное санкционирование как форма реализации правосудия в уголовном судопроизводстве России: монография. М., 2013. Էջ 26.

    Ա. Ղամբարյան, Հ. Ավետիսյան, Արդարադատությունը և դատական վերահսկողությունը քրեական դատավարությունում // Օրինականություն, 2006, № 37, էջեր 31-34:

    Ржевский В.А., Чепурнова Н.М. Судебная власть в Российской Федерации: конституционные основы организации и деятельности. М., Юрист, 1998.

    Дмитриев В. В. Судебный конституционный контроль и правосудие: проблемы соотношения // Вестник РУДН. Серия: Юридические науки. 2004. №1. 142-143 էջեր։

    Конституционный судебный процесс: учебник / С. В. Нарутто, С. Э. Несмеянова, Е. С. Шугрина. М.: Норма : ИНФРА-М, 2014, էջ 16։

    Конституционный судебный процесс: учебник / Отв. ред. Саликов М.С. М., 2003, 10-11 էջեր։

    Витрук Н.В. Конституционное правосудие. Судебно-конституцион¬ное право и процесс: учеб. Пособие. 2-е изд., перераб. и доп. М., Юрист, 2005, 50-51 էջեր։

    Семенихина А․ Ю. Развитие административной юстиции в России: теоретические, правовые и организационные аспекты: дисс․ ... канд․ юрид․ наук․ М․, 2016, էջ 9։

    Բ․ Տեր-Թովմասյան Վարչական արդարադատության ինստիտուտը վարչական իրավունքի համակարգում։ Իրավ․ գիտ․ թեկնած․ ատենախոսություն։ 2008, էջեր 86-87։

    Գ․ Դանիելյան Վարչական արդարադատության հասկացության բնորոշման նախադրյալները // «Բանբեր Երևանի համալսարանի. Իրավագիտություն» , 2004, № 1 (112), էջ 8։

    Гессен В. М. Основы конституционного права. Изд. 2-е. Петроград: 1918. https://constitution.garant.ru/։

    Чечот Д. М. Административная юстиция. Теоретические проблемы․ Л., Изд․ Ленингр. ун-та, 1973, էջ 30։

    Савицкий В. М. Организация судебной власти в Российской Федерации: учеб. по-собие. М., 1996, էջ 29։

    Старилов Ю.Н. Судебный нормоконтроль как способ обеспечения законности публичного управления // Юридические записки (научно-практический журнал), 2014, № 4. էջ 27.

    Տեր-Թովմասյան Բ․ Վարչական արդարադատության ինստիտուտը վարչական իրավունքի համակարգում։ Իրավ․ գիտ․ թեկնած․ ատենախոսություն։ 2008, էջ 8, Խանդանյան Ռ․ Վարչական արդարադատությունը հետխորհրդային երկրներում. կայացման և զարգացման հիմնախնդիրները։ Մենագրություն։ Եր․։ 2012։

    Боннер А.Т. Применение нормативных правовых актов в гражданском процессе: автореф. дис. … д-ра юрид. наук. М., 1980 // Избранные труды: в 7 т. Т. II. Источники гражданского процессуального права. М., Проспект, 2017, էջ 74.

    Боннер А. Т., Квиткин А. Т. Судебный контроль в области государственного управления. М., 1973, էջ 25, Никитин էջ В. Судебный контроль за нормативными правовыми актами в гражданском и арбитражном процессе: монография. М.: Волтерс Клувер, 2010, էջ 26.

    Ապիյան Ն., Պետրոսյան Ա. Իրավական պետություն և օրինականություն: 2-րդ հրատ., Երևան, 2001, էջ 212, Беляев В. П., Умарова М.А. Судебный контроль в системе государственного контроля։ общетеоретический формат. М., Юрлитинформ, 2021, Էջ 109․

    Ярков В. В., Спицин И. Н. Судебный нормоконтроль в гражданском и арбитражном процессе: современное состояние и пути совершенствования // Вестник Санкт-Петербургского университета, 2018, Право, № 4, էջ 555.

    Ярошенко Н․И․ Нормоконтроль: конституционно-правовые основы и роль в механизме реализации конституционно-правовой ответственности: диссертация ... канд. Юрид. наук. Челябинск, 2006, էջ 13.

    Ярошенко Н. И. Судебный конституционализм в Российской Федерации: понятие и система оснований // Рос. Юстиция, 2013, № 8, էջ 4-6.

    Бахрах Д. Н., Российский Б. В., Старилов Ю. Н. Административное право: учебник для вузов. 2-е изд., изм. и доп. М., Норма, 2005, էջ 758․

    Воскобитова Л. А. Теоретические основы судебной власти: учебник․ М. , Норма: ИНФРА-М, 2017, էջ 161.

    Гладышева О. В. Актуальные вопросы судебного права: учебное пособие для вузов. М., Юрайт, 2020։

  • Constitutional law

    Migration as a Consequence of Globalization: Migrants’Rights in Globalized World

    Lilit Gevorgyan
    View PDF
    Abstract

    Migration has become the most egregious consequence of globalization, as the interconnectedness of economies and societies transcends geographical boundaries across the countries of the world. This paper explores the nexus between migration and globalization, with a specific focus on migrants' rights within the context of a globalized economy. It delves into the challenges and opportunities, positives and negatives presented by globalization for migrants, examining how economic, political, social, cultural, and legal factors influence their rights and experiences. By analyzing existing literature and empirical evidence, this paper seeks to elucidate the complexities of migrant rights in the face of global economic forces. Furthermore, it explores policies and recommendations aimed at promoting the protection and empowerment of migrants in the globalized era. Through this examination, the paper aims to contribute to a deeper understanding of the intersection between migration and globalization and to inform more inclusive and equitable policies for migrants worldwide. By exploring the reasons and interconnectedness of globalization and migration, this paper tries to provide some legal perspectives for future consideration.

    References

    https://www.iom.int.

    Caglar Ozden, Maurice Schiff, 2007, International Migration, Economic development and Policy.

    Branko Milanovich, Global Inequality, 2016.

    Migration for employment convention (revised), 1949 (No. 86).

    Migrant Workers (Supplementary Provisions) Convention, 1975 (No. 143)

    Migrant Workers Recommendation, 1975 (No. 151)

    https://www.iied.org/sites/default/files/pdfs/migrate/11020IIED.pdf

    https://www.iied.org/sites/default/files/pdfs/migrate/11020IIED.pdf

    https://www.bertelsmann-stiftung.de/fileadmin/files/Faktencheck/Leaders__Dialogues/Salzburger_Trilog_2017/7_Migration_and_Globalization.pdf

    https://www.studysmarter.co.uk/explanations/human-geography/population-geography/effects-of-migration/

    https://globalchallenges.ch/issue/3/international-migration-a-canary-in-the-coalmine-of-globalisation/

    Steven Castles, “Environmental Change and Forced Migration: Making Sense of the Debate” (Working Paper No. 70, New Issues in Refugee Research, Geneva, UNHCR, 2002), 1–14.

    file:///C:/Users/User/Downloads/GLOBALIZATIONANDMIGRATIONPROCESSES.pdf

    https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_migration#:~:text=Climate%20migrants%20may%20migrate%20internally,do%20not%20cross%20international%20borders.

    https://www.nationalobserver.com/2015/10/30/exodus-climate-refugees-has-just-begun-where-will-they-go

    https://en.wikipedia.org/wiki/Climate_migration#:~:text=Climate%20migrants%20may%20migrate%20internally,do%20not%20cross%20international%20borders

    Robin Mearns and Andrew Norton, Social dimensions of climate change, 2010, page 7.

    UNHCR, “Climate Change, Natural Disasters and Human Displacement: A UNHCR Perspective,” UNHCR Policy Paper (2009).

    http://www.unhcr.org/climate

    https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:12012E/TXT:en:PDF

    Convention and protocol relating to the status of refugees, 28 July 1951.

    https://www.un.org/en/about-us/universal-declaration-of-human-rights

    https://www.unhcr.org/media/convention-and-protocol-relating-status-refugees

THEORY AND HISTORY OF STATE AND LAW

  • THEORY AND HISTORY OF STATE AND LAW

    Why the League of Nations in 1920 did not challenge the title of the Republic of Armenia in Eastern Armenia and did not recognize the territorial claims of the Azerbaijan Democratic Republic as legitimate

    Alexandr Manasyan
    View PDF
    Abstract

    The article substantiates the thesis that none of the republics that appeared in the 20th century in Transcaucasia under the name Azerbaijan were established by an act of self-determination and did not have legally established borders. The first of them - the Azerbaijan Democratic Republic (ADR) - was created in 1918 by Ottoman troops invading Transcaucasia. The League of Nations refused the ADR's request to join its ranks, recognizing its territorial claims as unfounded either historically or demographically and noting the impossibility of defining its territories (and therefore its borders). It turned out that the formula “consisting of Eastern and Southern Transcaucasia” of the Declaration of Independence of the ADR, which formed the basis of its territorial claims, could not be verified. As far as the Republic of Armenia (RA) is concerned, the League did not challenge its title in the ethnically Armenian territories of the Russian Empire including Artsakh and marked the future territories of the RA after the entry into force of the Woodrow Wilson arbitration award. The ADR left history without recognized territories and borders when the XI Red Army of Soviet Russia entered Baku on April 28, abolished the ADR and proclaimed the Azerbaijan Soviet Socialist Republic (Az.SSR). The determination of the borders of the Transcaucasian Soviet republics was left to the government of Soviet Russia, which had entered into an agreement with Kemalist Turkey. In 1921, Nakhichevan and Nagorno-Karabakh (Artsakh), already recognized as territories of Soviet Armenia (Armenian SSR), were separated from the Armenian SSR and included within the borders of the Az. SSR. Nakhichevan - according to the Treaty of Kars (1921) with the status of a protected territory, and Artsakh - according to the “decision” of the Caucasian Bureau of the Russian Communist (Bolshevik) Party (Caucasian Bureau of the RCP/b/) with the status of national autonomy with broad rights (July 5, 1921). This “decision” is known not only because it came from a third party body that did not have the right to resolve territorial issues, but also because it was not actually adopted. Stalin read the text and, without putting it up for discussion and voting, closed the meeting of the Caucasian Bureau. During the collapse of the USSR, Baku declared its refusal to inherit Az. SSR, recognizing it as an illegal entity that emerged as a result of the annexation of Azerbaijan. Baku understood the absurdity of recognizing the legal borders of Az. SSR, which they considered an illegal entity. Therefore, they decided to remain faithful to  the heritage of the ADR in this matter. The formula for its territorial claims, rejected by the League of Nations, was in the way: “consisting of Eastern and Southern Transcaucasia”, the inconsistency of which was obvious. In the Constitutional Act “On State Independence of the Azerbaijan Republic” (October 18, 1991), Baku replaced it with another, but legally more meaningless: “The territory of the Azerbaijan Republic within the historically established borders is united, indivisible, inalienable” (Newspaper “Baku Worker”, November 7 1991), fundamentally not amenable to either delimitation or demarcation. With such “territories” and “borders” the Republic of Azerbaijan (AR) came to Almaty on December 21 to join the CIS and agree to the demands of the European Community put forward on December 16, 1991 in the “Statement of the Twelve” as criteria for the recognition of new states of Eastern Europe and the post-Soviet space. Europe turned a blind eye to the fact that Azerbaijan does not satisfy any of the criteria it put forward and apparently advised Baku to hold a referendum on independence in order to at least determine the borders with such an act. This first referendum on independence in the history of entities called “Azerbaijan” took place on December 29, 1991. But the question submitted to the referendum “Do you support the Constitutional Act adopted by the Supreme Council of the Republic of Azerbaijan “On State Independence?” left in force the thesis about historically established borders, devoid of legal meaning. The borders of the AR remained undefined. Realizing the absurdity of the situation, Baku removed the Constitutional Act from circulation, placed it on the presidential website, removing the words “within historically established boundaries” from the text.

    References

    Քսենոփոն Աթենացու (մ.թ. ա. մոտ 430 - 356 թթ.) «Անաբասիս» և «Կյուրոպեդիա», Դիոդորոս Սիկիլիացու (մ.թ. 90-23 թթ.) «Պատմական գրադարան», Ստրաբոնի (մ.թ. ա. մոտ 63 թ. - մ. թ. 20 թ.) «Պատմական հիշատակարաններ», Պլուտարքոսի (մ.թ. 45-127 թթ․)՝ «Զուգահեռ կենսագրություններ», Գայոս Պլինիոս (ավագ) Սեկունդոսի (մ.թ. 23 г. – 79 թթ.) «Բնական պատմություն» աշխատություններում Հայաստանի ու հայ ժողովրդի մասին հաղորդում են տեղեկություններ, որ վաղուց դարձել են հանրագիտարանային: Հելենիզմի դրաշրջանի պատմիչներից առանձնանում են Ապպիանոս Ալեքսանդրացին (մ.թ. II դարի սկիզբ – II դարի 70-ական թթ.) իր «Հռոմեական պատմություն» երկով, Գայոս Կոռնելիոս Տակիտոսը (մոտավորապես 55-125 թթ.), իր «Տարեգրություններ» աշխատությամբ, Դիոն Կասսիոս Կոկկեյանոսը (շուրջ 155-235թթ.) իր «Հռոմեական պատմություն» մեծածավալ աշխատությամբ:

    Հանրային կյանքում իրավահարաբերությունները կանոնակարգող այդ հիմնարար փաստաթուղթը ամրապնդեց Հայաստանում հանրային կյանքի իրավական կարգավորվածության արդեն իսկ նախապատմություն ունեցող ավանդույթը, որով բացատրելի է դառնում հայկական ու համաշխարհային իրավական մտքի այնպիսի բացառիկ երևույթ, որպիսին Մշիթար Գոշի «Դատաստանագիրքն» է (1184):

    Երբ 701թ. արաբները գրավեցին Հայաստանը, իսկ այնուհետև Վիրքն ու Աղվանքը, նրանք հսկայածավալ այդ տարածքներից Խալիֆայության կազմում ձևավորեցին նոր վարչական միավոր՝ Արմինիա անունով:

    Ղարաբաղ տեղանվան ստուգաբանության մասին տես՝ Манасян А. Об этимологии топонима Карабах или о монгольском следе в карабахском диалекте. «Вестник Ереванского универститета. Филология», 2020, N3, стр. 61-73. http://www.ysu.am/files/07A_Manasyan_r.pdf

    Из ордера Ф.А. Потемкина П.С. Потемкину от 3 апреля 1783 г. // Армянорусские отношения в XVIII веке. Сборник документов. Т. IV. Ер., 1990, с. 239.

    Ինչպես Արցախի իշխանապետությունների հիմքի վրա հայկական պետության վերականգման գաղափարը, այնպես էլ Հայկական մարզ անվանումով վարչական միավորի ստեղծումը այդ տարածքներում հայ ժողովրդի պատմական տիտղոսի ճանաչման դրսևորումներ էին Ռուսական կայսրության կողմից:

    թ. Հայկական մարզի հիմքի վրա Երեվանյան նահանգի ձևավորման մասին տես՝ Акты, собранные Кавказской археографической комиссией: Том VII, 1878, с. 487.

    Պատահական չէր, որ 1884 թ. Ալեքսանդր 3-րդ ցարի հաստատած «Հայ լուսավորչական եկեղեցական ուսումնարանների մասին» կանոններով 1885 թվականին շուրջ 300 հայկական դպրոց փակվեց: Միայն բողոքների լայն ալիքի և Էջմիածնի վճռական դիմադրության շնորհիվ 1886-ին դպրոցները վերաբացվեցին: Հայերի նկատմամբ նույնպիսի անբարյացակամության դրսևորում էր «Հայկական եկեղեցական հողերը եւ գույքը հարքունիս բռնագրավելու մասին» 1903 թ. հունիսի 12-ի օրենքը, որով օտարվում էին հայկական եկեղեցուն պատկանող հողերը: Եկեղեցու ու ժողովրդական զանգվածների ընդվզումը այդ օրենքի դեմ այնպիսի ծավալներ ընդունեց, որ Նիկոլայ 2-րդ ցարը 1905-ի օգոստոսի 1-ին այն չեղյալ հայտարարեց:

    Թեմային նվիրված հսկայական գրականություն կա: Տես, օրինակ, Н.К. Белова.Об отходничестве из северо-западного Ирана в конце XIX- начале XX века // Вопросы истории N 10, октябрь 1956, с. 112-121.

    “Красный архив”, № 1, (26), М., 1928, с. 118—120.

    Տես՝ League of Nations. Letter from the President of the Peace Delegation of the Republic of Azerbaijan. Assembly Document 20/48/206, p. 2

    Assembly Document 20/48/108, p. 4.

    League of Nations. Memorandum by the Secretary General on the Application for the Admission of the Republic of Azerbaidjan to the League of Nations. Assembly Document 20/48/108, p. 2.

    Архив Лиги Наций (ЛНА), Женева, Швейцария. (п. 28, дос. 8466, док. 9440)

    Տես Илгар Маммадов, Тофик Мусаев. Армяно-Азербайджанский конфликт: история, право, посредничество. Тула, 2007, 192 с.

    Արևելյան Անդրկովկսում հայերն առանձնանում էին երկրամասի տնտեսական ու մշակութային պատմության մեջ իրենց ներդրումով, իրենց քաղաքական կշռով:

    Դժվար չէ քողազերծել երկրատարածքի համար աշխարհագրական անծանոթ անունով պետություն հիմնելու նպատակները: Անդրկովկասում նոր թուրքական պետություն ստեղծելու համար պատմական արմատներ ունեցող ժողովուդներից որևէ մեկի անունը որպես տիտղոս օգտագործելը թուրքի համար ընդունելի չէր: Նպատակահարմար չէր նաև Ռուսական կայսրության կողմից ստեղծած կովկասյան թաթարներ նորահայտ էթնոկոնգլոմերատի անվանը դիմելը, որը նույնիսկ դեռ կարգին կայունացած չէր: Աշխարհագրական անվանումը թույլ է տալիս շրջանցել այդ խութերը և բնիկ ժողովուրդների թուրքացման քաղաքականությունը շարունակել «Ադրբեջան», «ադրբեջանցի» քողածածկերի տակ: Նույն այդ հբարքը կիրառվել է նաև խորհրդային տարիներին երբ Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզը և Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունը անվանվել են աշխարհագրական սկզբունքով:

    Տես՝ Հայոց պատմություն, հատոր 4, գիրք առաջին: Երևան, 2010, էջ 11:

    Закон СССР «О порясдке решенйя вопросов, связанных с выходом союзной республики из СССР» от 3 апреля 1990 года. Ведомости Съезда народных депутатовСССР, 199.N 13.стр.252.

    Газета «Бакинский рабочий», 7 ноября 1991 г.

  • THEORY AND HISTORY OF STATE AND LAW

    Legitimisation of the development of contra legem law and mechanisms for its containment

    Artur Ghambaryan
    View PDF
    Abstract

    The purpose of this research is to ascertain whether courts are endowed with legitimacy to develop law contra legem (against the law). Primarily, the article asserts that currently democratic legitimacy is in a state of crisis: elected European political leaders are refraining from engaging in politics, ceding their positions to populists, autonomous (independent) bodies, or major non-governmental organizations. Furthermore, the notion is developed that the legitimacy of laws adopted by bodies in such a political crisis is by no means a fact, but merely a presumption. Thus, the presumption of the legitimacy of the law can be challenged judicially, where the court is empowered to implicitly establish the illegitimacy of the law in case of its contradiction to legal principles. Consequently, the court may ensure the further development of law contra legem, that is, against illegitimate law.  The legitimacy of the court is derived from independence, integrity, and other legal principles, which in turn also serve as a means of legitimizing the judicial act contra legem. In support of this thesis, it should be noted that no society would want a legislative requirement in its legal system that contradicts the minimum requirements of justice and whose blatant illogicality would be evident even to a fourteen-year-old child. In contrast to more radical legal realism, in the development of law contra legem, the court does not become a "sovereign," but its decision contra legem becomes a decision of the "sovereign," since 1) the text of the law continues to retain its significance for the courts; 2) the court develops law not ex nihilo but based on legal principles and is obliged to justify their application. The article also examines mechanisms of checks and balances aimed at reducing the risks of replacing representative democracy with "juristocracy" when applying the doctrine contra legem. These mechanisms of checks and balances include institutional and substantive limits on the development of law contra legem, as well as internal restraints.

    References

    Ղամբարյան Ա․, Contra legem իրավունքի զարգացման դոկտրինը Հայաստանի Հանրապետության անկախացման

    գործընթացում // Գիտական Արցախ, 2021, №3 (10), էջ 86-97;

    Ղամբարյան Ա․, Վստահության հանրաքվե կազմակերպելու ՀՀ սահմանադրական դատարանի առաջարկը և քաղաքական

    իշխանության՝ ինքնասահմանադրականացման բաց թողնված հնարավորությունը, Հայ-ռուսական համալսարանի Լրաբեր

    (հումանիտար և հասարակական գիտություններ) 2021, № 3 (39), Էջ 84-96;

    Alexander M. Bickel․, The Least Dangerous Branch: The Supreme Court at the Bar of Politics. Yale University

    Press. New Haven and London, 1986, էջ 12;

    Антонов М.В., Легитимность и действие права // Труды Института государства и права РАН. 2018, Том.

    № 3. Էջ 48-81;

    Антонов М.В., Легитимность, признание, действительность и отмена правовых норм в юридическом

    словоупотреблении // Российский журнал правовых исследований. 2018, № 2. Էջ 118-124;

    Бжезинский З., Великая шахматная доска. Господство Америки и его геостратегические императивы.

    Пер. С анг. М.: Междунар. Отношения, 1999, էջ 49;

    Власова Г. Б., Легитимация институтов публичной власти в политико-правовом и социокультурном

    измерениях (на примере эволюции правосудия): автореф. Дис. Докт. Юрид. Наук. Ростов-на-Дону,

    , էջ 12-13;

    Гамбарян А. С,. Развитие парламентом правa contra constitutionem в Республике Армения//

    Сравнительное конституционное обозрение, 2022, № 4 (149), էջ 129-153;

    Гамбарян А. С., Принцип законности и положение «судья подчиняется закону» в контексте доктрины

    развития права contra legem // Правоприменение. 2023. Т. 7, № 4, էջ 19-20;

    Гамбарян А. С., Развитие права вопреки закону (contra legem) в Республике Армения // Государство и

    право, 2023, № 5, էջ 152-153;

    Гамбарян А. С., Развитие права вопреки закону (contra legem) на основе правовой максимы «закон не

    требует невозможного» // Вестник Пермского университета. Юридические науки, 2023, № 4 (62), էջ

    –567;

    Гамбарян А. С., Развитие права советскими судьями вопреки закону (contra legem) // Судебная власть и

    уголовный процесс, 2023, № 2, էջ 7-26;

    Гамбарян А. С., Указ Президента РФ № 1400 – Правомерный акт contra constitutionem, Вестник

    Конституционного Суда РА, 2023, № 1 (109), էջ 8-34;

    Герасимова Н. П. ,Теоретическое осмысление природы ценности права и правовых принципов в науке,

    Вестник Южно-Уральского государственного университета. Сер. Право, 2019, Т. 19, № 2, էջ 55;

    Дворкин Р., Империя права / пер. С англ. М.: Изд. Института Гайдара, 2020, Алекси Р. Понятие и

    действительность права (ответ юридическому позитивизму). Пер. С нем., М.: Инфотропик Медиа, 2011,

    Янаки Стоилов Принципы права: понятие и применение / пер. С болг., М.: Проспект. 2022.Принципы

    российского права: общетеоретический и отраслевой аспекты. Под ред. Н. И. Матузова и А. В. Малько.

    Саратов. 2010, Принципы права: проблемы теории и практики // Материалы XI международной научно-

    практической конференции. В 2-х ч. М.: РГУП, 2017, Система принципов российского законодательства:

    техника закрепления, интерпретации, реализации // Юридическая техника. 2020. № 14;

    Дворкин Р., Империя права / пер. С англ. М.: Изд. Института Гайдара, 2020, էջ 212։

    Денисенко В. В., Легитимность права: теоретико-правовое исследование: монография. М.: Проспект,

    ;

    Джонатан Р․, Добрые инквизиторы. Власть против свободы мысли. Пер. С. Анг. М.: 2020;

    Зорькин В. Д., Право против хаоса: монография. 2-е изд., испр. И доп. М.: Норма: ИНФРА-М, 2023, էջ

    :

    Илюхина В. А., Доктринальные принципы российского права: учебное пособие․ М․։ 2021,

    Скоробогатов А. В., Краснов А. В. Философско-правовая природа правового принципа:

    методологические проблемы исследования // Вестник Российского университета дружбы народов.

    Серия: Юридические науки, 2020,Т. 24, № 3. Էջ 554;

    Коновалов А. В. Действие принципов права и их роль в формировании правопорядка // Lex Russica

    (Русский закон), 2018, № 10 (143), էջ 10;

    Краснов А. В., Легитимность права: аксиологический аспект // Вестник экономики, права и социологии,

    , № 1. Էջ 87–90;

    Крауч К., Постдемократия. Пер. С анг. 2-е изд. М.: Издательский дом НИУ ВШЭ, 2023;

    Легитимность права: коллективная монография / под общ. Ред. Е. Н. Тонкова, И. Л. Честнова. – спб.:

    Алетейя, 2019, Скоробогатов А.В., Али Аббуд Малик. Легитимация закона в юридическом дискурсе //

    Актуальные проблемы экономики и права. 2019, Т. 13, № 3. Էջ 1370-1378;

    Мальцев Г.В., Социальные основания права. М.: Норма, 2011. С. 749, Денисенко В.В. Кризис

    позитивного права в условиях общественной модернизации // Кризис права: история и современность:

    монография / под общ. Ред. В. В. Денисенко, М. А. Беляева, Е. Н. Тонкова. - спб.: Алетейя, 2023, էջ 98-

    ;

    Матьё Б., Право против демократии?: монография, пер. С франц. М.: Норма, 2021, էջ 132;

    Матьё Б., Право против демократии?: монография. Пер. С франц. М.: Норма, 2021;

    Мелкевик Б., Легитимность и права человека / пер. С фр. // Правоведение. 2014, № 6. Էջ 55-65;

    Под общ. Ред. Тонкова Е. Н., Честнова И. Л, Легитимность права: коллективная монография, Алетейя,

    Էջ 10;

    Под ред. Л.В. Головко, Б. Матьё, Суд и государство: Статут, 2018, Էջ 74;

    Скоробогатов А. В., Краснов А. В., Философско-правовая природа правового принципа:

    методологические проблемы исследования // Вестник Российского университета дружбы народов.

    Серия: Юридические науки, 2020, Т. 24, № 3. Էջ 554;

    Сорокин В. В., Дух права и буква закона: вопросы понимания, толкования и действия: монография. М.:

    Юрлитинформ, 2019, էջ 251;

    Сорокин В. В., Фундаментальная теория права: монография. М.: Юрлитинформ. 2020, էջ 170։,

    Верховенство права и проблемы его обеспечения в правоприменительной практике: Международная

    коллективная монография. 2-е изд., перераб. М.: Статут, 2010, էջ 9-10;

    Фуллер С., Постправда: знание как борьба за власть․ Пер. С англ. М.: Изд․ дом НИУ ВШЭ, 2021, էջ 12;

    Хёффе О., Есть ли будущее у демократии? О современной политике. Пер. С нем. М.: Дело, 2015;

    Хёффе О․, Справедливость: Философское введение. Пер. С нем. М.: Праксис, 2007, էջ 92:

  • THEORY AND HISTORY OF STATE AND LAW

    Frick՚s Legal and Political Views

    Alvard Aleksanyan
    View PDF
    Abstract

    Frick (1230-1310) is one of the talented and original representatives of medieval Armenian secular poetry. He remained in history as a poet, but it is worth noting that in his few works that have come down to us, he turned to multifaceted legal, political, and religious issues. He was a consistent successor and developer of the medieval literary secular-democratic trend. Not being free from medieval religious ideology, he introduced criticism and analysis into the idealistic worldview.

    One of the themes of his secular poems is the historical fate of the Armenian people, the political, economic and legal status of the impoverished population of Armenia in the 13th century during the reign of the Mongol-Tatar yoke. He expressed his protest against the reigning lawlessness, inequality and injustice. He expressed confidence that there would be political changes and the end of the Tatar kingdom. He believed that in the Christian world there will be freedom, peace and equality, which is possible only with the transformation of political power. Among Christians, he was looking for a king who would come to the aid of Christians who were being tortured and killed by the lawless.

    Along with national-political problems, Frick also touched upon socio-economic, class, and universal problems.  He very early noticed the existing injustices and inequalities in society, the social stratification of society into two opposite classes: the rich and the poor, which he explained not by divine providence, but by social relations. He expressed the ideas of class equality and free expression of the will of people.

    Frick in his poems and instructions condemned the public and private bad manners of that time and established, in the form of prohibitions and instructions, the norms of behavior and lifestyle for all sections of the Armenian society.

    References

    Frick, (Republican), On the Twentieth Anniversary of the October Revolution, Yer. In 1937 113-114

    Ashot Hovhannisyan, Frick under the historiographical light, Yerevan 1955, Page 61.

    Frick, Tagher, Yer. 1982, page 16

    Frick, Collected on the twentieth anniversary of the October Revolution, Yer, 1937 Page 67

    "Minor Chronicles", Vol. 1

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982.Ashot Hovhannisyan, Episodes of the History of Armenian Liberation Thought, Book 1, Yer. 1957, page 256.

    Divan, Frick, Z 9, p. 274

    Divan, Frick, Z, 29-30, Page 276

    Divan, Frick, Z, 75-76, p. 279.

    Manuk Abeghyan, History of Ancient Armenian Literature, book two, Yerevan, 1946, p. 256.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982, pp. 102, 104, 105.

    Frick (Zhogoyatsu), On the Twentieth Anniversary of the October Revolution, Yerevan 1937, p. 128.

    Ancient Armenian Literary History, Manuk Abeghyan, Book 2, Yerevan, 1946. page 249.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982.

    Frick, Tagher, Yerevan, 1982, p. 48.

    Divan, Frick, 272-273, page 320.

    G. S. Ghazinyan, A. C. Vagharshyan, Issues in the History of Armenian Law, Yer. 2014: Page 72A.T. Tovmasyan, Ancient and Medieval Armenian Criminal Law, Yer. 1962, p. 228

    Frick, Divan, New York, 1952, ID, 8-9, p.362.

CRIMINAL PROCEEDINGS AND CRIMINOLOGY

  • CRIMINAL PROCEEDINGS AND CRIMINOLOGY

    Historical development of the expert status in Armenia

    Artur Chakhoyan
    View PDF
    Abstract

    The article examines the genealogy of the expert and his status, historical development from the Middle Ages to the present day, given that at all times experts have played an important role in the process of preventing, uncovering and investigating crimes, with the assistance of which the body carrying out the proceedings was able to obtain evidence, disclose circumstances relevant to the case.

    For this purpose, the judicial books of Mkhitar Gosh and Smbat Sparapet, the "canonical legislation" of David Alavka's son, the "Judicial Book of the Armenians of Astrakhan" created by Egiazar Grigoryan, Grigor Kanpanyan and Hovhannes' son Sarkis, the "trap of Glory" by Shaamir Shaamiryan were studied.

    The article also studied, analyzed and summarized the provisions provided for by the Criminal Procedure Code of the Armenian SSR, adopted on March 7, 1961, and the Criminal Procedure Code of the Republic of Armenia, adopted on July 1, 1998, concerning the status of an expert, the legal positions of the Court of Cassation of the Republic of Armenia regarding the main objectives of the specialist and expert.

    As a result of studying the legal monuments of Armenia, it is confirmed that even in the Middle Ages, the courts assigned a large role in investigating crimes to experts - "experienced", "knowledgeable" persons and the knowledge they applied.

    References

    Աղայան Է.Բ., Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976:

    Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969:

    Սուքիասյան Ա.Մ., Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009:

    Ղազինյան Գ.Ս., «Քրեական դատավարության պատմական և արդի հիմնախնդիրները Հայաստանում», Երևան 2001:

    Մխիթար Գոշ, Դատաստանագիրք, Երևան-2001:

    Ավագյան Ռ. Հ., «Հայ իրավական մտքի գանձարան», գիրք 1-ին, Երևան 2001:

    Հայկական պետական մատենադարան, ձեռագիր N 1900, Սմբատ Սպարապետ, «Պատմություն»:

    Պողոսյան Ֆ.Գ., «Դատաստանագիրք Աստրախանի Հայոց», Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ, 1967:

    «Որոգայթ փառաց», խմբագիր Գառնիկ Սաֆարյան, Երևան 2002:

    ՀԽՍՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք, ընդունված՝ 1961 թվականի մարտի 7-ին:

    Պիվազյան Հ. Մ., Փորձաքննությունը ըստ Հայկական ՍՍՌ քրեական դատավարության նոր օրենսգրքի, «Դատական փորձաքննության հարցեր», ժողովածու 1, Երևան, 1962, ԵՊՀ-ի հրատարակչություն:

    ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք, ընդունված՝ 1998 թվականի հուլիսի 1-ին:

    Արտեմ Արմենի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ3/0226/01/14 որոշումը:

    Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության նոր օրենսգրքի հայեցակարգային լուծումների, նորարարական մոտեցումների և հիմնական ինստիտուտների մեկնաբանման գործնական ուղեցույց, 2022: