Հտ․ 5 No. 2 (14) (2014)

					Դիտել Հտ․ 5 No. 2 (14) (2014)
Հրատարակվել է: 2014-07-01

Articles

  • Articles

    ՉՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆԸ ՈՐՊԵՍ ՍՈՑԻՈՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԿԵՆՍԱԿԵՐՊ

    Լևոն Բաբաջանյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

     

    Հղումներ
  • Articles

    «ՕՂԱԿԱՁԵՎ ԴԵՏԵՐՄԻՆԻԶՄ» ՀԱՍԿԱՑՈՒԹՅԱՆ ԸՄԲՌՆՈՒՄԸ ԱՇԽԱՐՀԻ ՍԻՆԵՐԳԵՏԻԿ ՊԱՏԿԵՐԻ ՀԱՄԱՏԵՔՍՏՈՒՄ

    Լիլիթ Հովհաննիսյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

     

    Հղումներ
  • Articles

    ՀՈՒՄԱՆԻԶՄԻ ՊՐՈԲԼԵՄԸ ՖԻԽՏԵԻ ՓԻԼԻՍՈՓԱՅՈՒԹՅԱՆ ՄԵՋ

    Գրիգոր Ասատրյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

     

    Հղումներ
  • Articles

    Սոցիալական հիշողության գործառական առանձնահատկությունները փոխակերպվող հասարակությունում

    Արման Ղարագուլյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Սոցիալական հիշողությունը` որպես հասարակության կոլեկտիվ փորձի պահպանման և փոխանցման համակարգ, փոխակերպվող հասարակության պայմաններում ձեռք է բերում առանձնահատուկ նշանակություն: Այս համատեքստում սոցիալական հիշողությունը նաև համակարգի զարգացման ծրագրերի ամբողջությունն է, որի մեջ ամրագրված տեղեկատվության համապատասխանությունից և ընկալման ունակությունից է նաև կախված՝ արդյոք հասարակական բարեփոխումները կհասնե՞ն նախանշված նպատակին, թե՞ կձախողվեն: Ըստ այդմ, հոդվածում կարևորվում է փոխակերպվող հասարակությունում տեղեկատվական ներգործության ուղղությունների և հնարավոր հիմնախնդիրների վերլուծությունը:

    Հղումներ
  • Articles

    Քաղաքականի բնույթն ու կարգավիճակը: Դիսկուրսներ քաղաքականի շուրջ և քաղաքական դիսկուրսներ

    Նաիրա Մկրտչյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածում քննարկվում է այն հիմնահարցը, թե ինչպես է գիտափիլիսոփայական մտահորիզոնում ըմբռնվել քաղաքականի բնույթը, և ինչպե՞ս է իմաստավորվել քաղաքականի կարգավիճակը: Հիմնավորվում է այն դրույթը, որի համաձայն գիտափիլիսոփայական հորիզոնում քաղաքականի բնույթի շուրջ էական մտատեղաշարժերն անխուսափելիորեն ազդում են նաև նրա կարգավիճակի նկատմամբ դիրքորոշումների վրա: Մասնավորապես, քաղաքականի ինքնին նպատակ լինելուց միջոցի վերածումը հանգեցրել է մարդկային համակեցության մեջ նրա դերի ու նշանակության նվազմանը: Քանի որ դիսկուրսներն օժտված են փերֆորմատիվ կարողությամբ, երբ վեր է հանվում իրականությունը փոխակերպելու և ինքնին փոխակերպվելու ներունակությունը, ապա վերոնշյալը կարող է հանգեցնել քաղաքականի մահվան կամ հնարավոր այլակերպման ու վերացման պատճառ դառնալ:

    Հղումներ
  • Articles

    Սոցիալական ներազդման իրավունքը և պատասխանատվության անհրաժեշտությունը

    Գայանե Շավերդյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    Հոդվածում անդրադարձ է կատարվել սև/սպիտակ մոգության և դրական/բացասական սոցիալական ներազդման նմանությանը: Ցույց է տրված, որ սոցիալական ներազդումից պաշտպանվելու համար կենտրոնական նշանակություն ունի նպատակների և մտադրությունների գիտակցումը: Վերջինս պայմանավորում է այդ ազդեցության բովանդակությունը ընդունելու կամ մերժելու ազատ ընտրությունը: Այլ կերպ ասած՝ սոցիալական ազդեցության դրդապատճառային բաղադրիչը ավելի կարևոր է, քան դրա տեղեկատվական և հաղորդակցական տարրերը:

    Հղումներ
  • Articles

    ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՍՈՒԲՅԵԿՏԻՎ ՊԱՏԿԵՐՆԵՐՈՎ ՄԻՋՆՈՐԴԱՎՈՐԵԼՈՒ ՀԻՄՆԱՀԱՐՑԻ ՇՈՒՐՋ

    Հրաչյա Հովհաննիսյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

     

    Հղումներ
  • Articles

    Հոգեբանության և մետաֆիզիկայի կապի պատմությունից

    Ռուբեն Նաղդյան
    Դիտել PDF-ը
    Աբստրակտ

    XX դարի երկրորդ կեսին գիտության փիլիսոփայության հետազոտություններում ցույց է տրվել, որ գիտությունը հիմնվում է համապատասխան մետաֆիզիկական նախադրյալների վրա: Այդ իսկ պատճառով կարելի է ենթադրել, որ հոգեբանությունը՝ որպես գիտություն, նույնպես պետք է համապատասխանաբար կապված լինի մետաֆիզիկական սկզբունքների և կանխադրույթների հետ, որոնք սահմանում են հոգեկանի առաջացումը և զարգացումը: Այդ փաստը հակասում է այն տեսակետին, որ հոգեբանության ժամանակակից մեթոդաբանությունում, ինչպես հայտնի է, Լ. Ս. Վիգոդսկիի մեթոդաբանական վերափոխումից հետո տեղ չի հատկացվել մետաֆիզիկական մոտեցմանը: Սակայն XIX դարի և XX դարասկզբի իրավիճակը լրիվ այլ էր: Եվրոպացի հոգեբաններից մետաֆիզիկային անդրադառնում էին մասնավորապես այնպիսի հոգեբաններ, ինչպիսիք են Ի. Հերբարտը, Վ. Վունդտը, Ու. Ջեյմսը, Կ. Յասպերսը: XIX դարի վերջին մետաֆիզիկայի նկատմամբ հետաքրքրությունը մեծանում է նաև Ռուսաստանում: Մետաֆիզիկական գաղափարների էական դերը հոգեկանի ուսումնասիրման գործում ընդունվում էր Վ. Սոլովյովի, Ս. Տրուբեցկոյի, Ն. Գրոտի, Ս. Ֆրանկի, Պ. Ֆլորենսկու, Գ. Չելպանովի և ուրիշների կողմից: Սակայն Լ. Ս. Վիգոդսկու կողմից հոգեբանությունում մարքսիզմը` իբրև դրա մեթոդաբանական հիմք, հեռացվելուց հետո մետաֆիզիկան՝ որպես իդեալիստական ոլորտի գիտելիք, հոգեբանությունից հեռացվեց: Եվ միայն XX դարի վերջին այնպիսի գիտնականներ ներգրավելուց հետո, ինչպիսիք են Վ. Մ. Ալլախվերդովը, Վ. Պ. Զինչենկոն, Ա. Ի. Միրաքյանը, Ա. Վ. Պետրովսկին և Մ. Գ. Յարոշեվսկին, կրկին ցույց տվեցին հոգեբանությունում մետաֆիզիկական գաղափարների և պատկերացումների կիրառման հնարավորությունը և անհրաժեշտությունը:

    Հղումներ