Vol. 1 (2022): Special issue (“Armenian Fairy Tale in the Context of the World Culture”)

View Vol. 1 (2022): Special issue (“Armenian Fairy Tale in the Context of the World Culture”)
DOI: https://doi.org/10.46991/BYSU:B/2022.sp1
Published: 2022-12-19

Full Issue

FOLK TALE

  • FOLK TALE

    Reflection of the Sea-Born Horse’s Mythologem in the Armenian Fairy-Tales and Epic

    Tork Dalalyan
    View PDF
    Abstract

    Since ancient times, the sea and water were considered as symbols of the origin and permanence of life, therefore according to popular beliefs a marine/aquatic origin was attributed to many mythical animals and beings. In this sense, mythical steeds were not an exception. In this paper we try to explore, through the data of Armenian epic folklore, the sea-born mythical steed’s motif, in which the worships of the sun, horse, and water/sea are interwoven. While in some epic genres of folklore it is expressed as a motif, from the point of view of comparative mythology it can be studied as an archaic mythologem, which’s antiquity reaches at least as far back as the domestication of the wild horse.

    References

    В. В. Иванов, Конь // Мифы народов мира (энциклопедия), т. 2, М., Издательство «Советская эн-циклопедия», 1992, էջ 666: Հնդեվրոպական հասարակությունում ձիու ունեցած դերի մասին տե՛ս E. P. Hamp, The Indo-European Horse // Wien Worlds collide: indo-Europeans and Pre-Indo-European (ed. T. L. Markey and J. Greppin), Ann Arbor, Caroma Publishers, 1990, էջ 211-226; D. Anthony, Horse, Wagon and Chariot: Indo-European Languages and Archaeology // Antiquity, 69, 1995, էջ 554-565; D.Q. Adams, J. P. Malory, D. A. Miller, Horse // Encyclopedia of Indo-European Culture, London-Chicago, Fitzroy Dearborn Publishers, 1997, էջ 273-279։

    Տ. Ս. Դալալյան, Վաղ թյուրքական երկու դիցանուն հայ մատենագիրների երկերում // Orientalia, 1, ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետ, Եր., 2003, էջ 74-76; Տ. Ս. Դալալյան, Շիրուան տեղանուան ստուգաբանութեան շուրջ // Հայկազեան հայագիտական հանդէս, Պէյրութ, 2006, հ. ԻԶ, էջ 23-24։

    Ս. Գ. Հմայակյան, Վանի թագավորության պետական կրոնը, Երևան, ՀԳԱ հրատ., 1990, էջ 45։

    Մ. Ա. Իսրայելյան, Էրեբունի բերդ-քաղաքի պատմություն (ըստ արձանագրական և հնագիտական նյութերի), Եր., «Հայաստան», 1971, էջ 72–73։

    Հերոդոտոս, Պատմություն ինը գրքից (թարգմ. Ս. Կրկյաշարյան), Եր., ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1986, 88 (I, 216)։

    Քսենոփոն, Անաբասիս (թարգմ. Ս. Կրկյաշարյան), Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ հրատ., 1970, էջ 98 (IV, 34)։

    Страбон, География в 17 книгах, М., «Наука», 1964, IX, 14, 9.

    Գ. Սրվանձտյանց, Երկեր, հ. 1, Եր., ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1978, էջ 76. «Վարագայ լեռը, որոյ գագաթին վրայ ելլողը կը տեսնայ եղեր, թէ ի՛նչպէս արևը վերջնալոյսին կը մտնէ ծովը, կը լողանայ, մաքրուելու և հանգչելու ըրած ուղևորութենէն»։

    Հ. Ղ. Ալիշան, Հին հաւատք կամ հեթանոսական կրօնք հայոց, Վենետիկ, 1895, էջ 89, ծան. 3։

    Նույն տեղում, էջ 88-89։

    Բ. Ե. Թումանյան, Հ. Հ. Մնացականյան, Բրոնզե դարի գոտի-օրացույց, Եր., «Միտք», 1965, էջ 29–30։

    Հ. Հ. Մնացականյան, Արևապաշտության հետքերը հին Հայաստանում ըստ բրոնզե պեղածո իրերի // Աշխատություններ ՀՍՍՌ ԳԱ պետական պատմական թանգարանի, հ. 1, Եր., ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., 1948, էջ 74։

  • FOLK TALE

    The Symbolism of Garden in Armenian Folktales

    Nvard Vardanyan
    View PDF
    Abstract

    In the rich landscape of a fairy tale, a special place is occupied by the garden as an ideal human habitat - bright, blooming, fertile, with which the motives of love, union, marriage, growth and fertility are associated in the fairy tale.

    The article deals with the main motives of the fairy tale associated with the garden - their various manifestations - from the paradise garden of immortality to ordinary earthly gardens. The garden is presented as an ideal habitat given to man by God, the misuse of which in some cases leads to the motives for the loss of the garden. The article considers some literary adaptations of these folklore motifs in Armenian and world literature (H.Tumanyan, H.Ch. Andersen, O.Wilde).

    An attempt is made to clarify the symbolism of the garden in the plots under consideration, to study the problem of the connection between the garden and the singing bird in the context of the semantics of the unity of soul and body.

    References

    Մ. Աբեղյան, Երկեր, հ. 1, Եր., 1966:

    В.Н. Топоров, Модель мира (мифопеэтическая), Мифи народов мира, Советская

    энциклопедия, М., т. 2, 1992.

    Ն. Վարդանյան, Սահմանային գոտու սիմվոլիկան հրաշապատում հեքիաթում, «Ոսկե դիվան»,

    հեքիաթագիտական հանդես, պրակ 4, 2012-2013, էջ 46-53:

    Հ. Պետրոսյան, Հայ միջնադարյան պատկերացումները իդեալական կենսատարածքի եւ կենսընթացի մասին.

    Աշխարհը որպես այգի // Հանդէս ամսօրեայ, Վիեննա-Երեւան, 2002, թիվ 1-12, էջ 411-440;

    «Сад: Символы, метафоры, аллегории, М., «Памятники исторической мысли»,

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 1, Եր., 1959:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 2, Եր., 1959:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 3, Եր., 1962:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 4, Եր., 1963:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 5, Եր., 1966:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 6, Եր., 1973:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, հ. 15, Եր., 1998:

    Ռ. Գրիգորյան, Գեղարքունիք, «Հայ ազգագրություն և բանահյուսություն», հ. 14, Եր., 1983:

    Ե. Լալայան, Երկեր, հ. Գ, Եր., 2004թ.:

    Ջ.Ֆրեզեր, Ոսկե ճյուղը. մոգության և կրոնի ուսումնասիրություն, Եր., 1989:

    Ն. Վարդանյան, Եդեմի, դրախտի պարտեզի և այգու այլաբանությունը հայ ժողովրդական քնարերգության

    մեջ, «Էջմիածին», Մայիս 2021, էջ 79-91:

    Ն. Վարդանյան, Քունը հեքիաթի կառուցվածքային շղթայում // «Քունը և երազը հեքիաթում»,

    Գիտաժողովի ծրագիր և թեզիսներ, Հովհ.Թումանյանի թանգարան, Եր., 2015, էջ 20-21:

    Սասունցի Դավիթ, Եր., 1961:

    Հ. Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հ. 4, Եր., 1991:

    Վ. Դևրիկյան, Հազարան բլբուլի Թումանյանի մշակումը հեքիաթի տարբերակների համատեքստում //

    «Ոսկե դիվան», հեքիաթագիտական հանդես, պրակ 6, Եր., 2018-2019:

    Андерсен Х.К., Сказки рассказанные детям (узд. Подготовили Л.Ю.Брауде и

    И.П.Стреблова), Москва, 1983.

    Հ.Աճառյան, Հայերեն արմատական բառարան, հ. 1, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 1926:

    Գ.Սրվանձտյանց, Երկեր, հ. 1, Եր., 1978թ.:

    Օսկար Ուայլդ, Երկեր, Եր., 1980:

    Հ. Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հ. 9, Եր., 1997:

    «Հայոց հին և միջնադարյան բանաստեղծության քրեստոմատիա», կազմ.՝ Ա. Գ. Մադոյան, Գ. Գ. Անանյան,

    Եր., 1979:

    Ժ. Քալանթարյան, Հայ գրականագիտության պատմություն, Եր., 1986:

    Ղ. Ալիշան, Հայոց երգք ռամկականք, Վենետիկ, ս.Ղազար, 1852, էջ:

    Ա. Մնացականյան, Հայկական միջնադարյան ժողովրդական երգեր (խմբ.` Շ. Նազարյան, Էմ. Պիվազյան),

    Եր. 1956:

LITERARY FAIRY TALE

  • LITERARY FAIRY TALE

    The Origins of Paronyan’s Fairy Tales and Their Types (Conte genre)

    Albert Makaryan
    View PDF
    Abstract

    The article is dedicated to Hakob Paronyan’s works intended for children. Here the author's fairy tales, the art of their construction, the logic and origins of choosing a model were considered, and according to all these, the author's worldview is also studied. As in the works addressed to the adults likewise in the context of the children's literature, the satirist writer prefers realistic fiction regularly and consistently providing children with works responsive to real life. But in the case of fairy tales entitled “Karmir Varduk (“The Red Riding Hood”)” and “The Ring of Giges” the author deviates from his drawn line by building in the first case a model of a terrible miracle, while in the second case he decomposes the above mentioned model   and breaks the faith in it.The article is dedicated to Hakob Paronyan’s works intended for children. Here the author's fairy tales, the art of their construction, the logic and origins of choosing a model were considered, and according to all these, the author's worldview is also studied. As in the works addressed to the adults likewise in the context of the children's literature, the satirist writer prefers realistic fiction regularly and consistently providing children with works responsive to real life. But in the case of fairy tales entitled “Karmir Varduk (“The Red Riding Hood”)” and “The Ring of Giges” the author deviates from his drawn line by building in the first case a model of a terrible miracle, while in the second case he decomposes the above mentioned model   and breaks the faith in it.

    References

    Little Red Riding Hood, London, 1989, p 8.

    «Թատրոն բարեկամ մանկանց», կիսամսյա պատկերազարդ հանդես, Կ. Պոլիս, 1876, էջ 41:

    Perrault Ch., Histories ou Contes du temps passé, 1697:

    https://fr.wikisource.org/wiki/Histoires_ou_Contes_du_temps_pass%C3%A9_(1697)/Original/Le_petit_chaperon_rouge

    Հերոդոտոս, Պատմություն ինը գրքից, Եր., 1986, էջ 8:

    Պլատոն, Երկեր չորս հատորով, հ. 4, Եր., 2017, էջ 53:

  • LITERARY FAIRY TALE

    Western Armenian Fairy Tale Writing at the End of the XIX Century and the Beginning of the XX Century (Tlkatintsi, Msho Gegham, Zardaryan)

    Lusine Hayriyan
    View PDF
    Abstract

    In this paper, I will present famous Armenian authors from the end of the XIX century and the beginning of the XX century who collected folklore and used it as literary material. Tlkatinci, Msho Gegham, and Rouben Zardaryan saw fairy tales at the crossroads of different genres and created inter-genre works. I will discuss how these authors used elements from fairy tales in other genres and how folklore materials have been developed. It is also worth noting that all the studied authors were followers of the same literary movement.

    References

    Գ. Սրաունձտեանց, Համով հոտով, հ.Ա, Փարիզ, Printed in France, 1949:

    Ս. Սարինյան, Հայոց գրականության երկու դարը, Եր., «Սովետական գրող», 1988:

    Էդ. Ջրբաշյան, Գեղագիտություն և գրականություն, Եր., ԵՊՀ հրատ., 1983:

    Զ. Եսայան, Թրքահայ ժամանակակից գրողներ, Հայ գրողների Կովկասյան ընկերութիւն, N 2, Գրական երեկոներ, Թիֆլիս, տպ. Ն. Աղանեանցի, 1916:

    Ռ. Զարդարյան, Ցայգալույս, Եր., Հայպետհրատ, 1959:

    Թլկատինցին եւ իր գործը, առաջ.՝ Ա. Չոպանեան, Պոստոն, Ա. հ., 1927:

    Լ.Կարապետյան, Թլկատինցի, Եր., ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., 1966:

    Յ. Օշական, Համապատկեր արեւմտահայ գրականութեան, հ. 7, Արուեստագէտ սերունդ, Անթիլիաս, Կաթողիկոսութիւն Հայոց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ, 1979:

    Թ. Հայրապետյան, Կարմիր կովն իբրև տոտեմ-նախնի հայկական հրաշապատում հեքիաթներում, Ոսկե Դիվան, պրակ-2, Երևան, 2010, էջ 17-24:

    Թլկատինցի, Լ. Բաշալյան, Առանձնար, Երկեր, Եր., «Սովետական գրող», 1982:

    Նվ. Վարդանեան, Ալ. Սեմիրջյան-Բեքմեզյան, Ն. Վարդանյան, Հայ ժողովրդական և գրական հեքիաթի արդի հիմնախնդիրները, Եր., ՀՀ ԳԱԱ գիտակրթական միջազգային կենտրոն, 2015:

    Ե. Օտեան, Մեր երեսփոխանները (Գեղամ Տէր Կարապետեան), Մանանայ, Կ. Պոլիս, 1913, տպագրութիւն Տ. Ասատուրեան եւ որդիք, նոյեմբերի 30, թիւ 8 , էջ 117-122:

    Գ. Տէր Կարապետեան, Ողորմածը, «Արեւելք», Կ. Պոլիս, 1895/ ԺԲ. տարի, 3536, 7 դեկտեմբեր, 3537, 9 դեկտեմբեր, 3538, 10 դեկտեմբեր, 3539, 11 դեկտեմբեր, 3540, 12 դեկտեմբեր, 3541, 13 դեկտեմբեր:

    Հ. Պետրոսյան, Գեղամ Տեր-Կարապետյան, Մշո Գեղամ, Եր., ԵՊՀ հրատ., 1983:

    Գ. Տէր Կարապետեան (Գեղամ ), Տարօնի Աշխարհ, Պատկերներ ու Պատմուածքներ, Փարիզ, Printed in France, 1931:

    Ն. Պապիկեան, Տարեցոյց, Գ. տարի, Կ. Պոլիս, Յ. Մատթէոսեան հրատ., 1907:

    В. Я., Пропп, Исторические корни волшебной сказки (Брачная ночь). // Л.: ЛГУ. 1946, c. 303-308.

    Ա. Ղանալանյան, Ավանդապատում, Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1969:

    Ռ. Զարդարեան, Ցայգալոյս, Անթիլիաս, Լիբանան, տպ. Կաթողիկոսութեան Հայոց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ, 1977:

    Ռ. Զարդարեան, Մեղրագետ, Միջին ընթացք, Ա տարի, Կ . Պոլիս, «Լուսաղբիւր» հրատ., 1913:

    Կ. Սասունի, Պատմութիւն արեւմտահայ արդի գրականութեան, Պէյրութ, «Համազգային» հրատ., 1951:

  • LITERARY FAIRY TALE

    Armenian Adaptations of the Fairy Tale “Cinderella” in the Panorama of World Fairy Tales

    Astghik Soghoyan
    View PDF
    Abstract

    The article is devoted to the study of Armenian literary versions of the fairy tale about Cinderella. Fairy tales corresponding to two variants of the classification model of Aarne-Thompson-Uther tales - ATU510A and ATU510B are considered: the works of Tlkatintsi "A thorn in my garden" and "Mariam" by Raphael Patkanyan. Structural and psychoanalytic studies have been carried out, the expressions of the Elektra complex underlying the fairy tale, and the manifestations of the ritual of the change of seasons have been identified.

    The article also explores the unique Western Armenian translation of the fairy tale "Mokhranush", which is considered for the first time.

    References

    Թլկատինցի, Բաշալյան Լ․, Առանձար, Երկեր, Եր., 1982:

    «Հայ պատանի», պատկերազարդ շաբաթաթերթ, Կ. Պոլիս, 1921, թ. 38:

    Հայրապետյան Թ., Արքետիպային հարակցումները հայկական հրաշապատում հեքիաթներում, Եր., 2016:

    Պատկանյան Ռ., Երկերի ժողովածու, հ. 2, Եր., 1964:

    Меликян Г., Новые вопросы сюжетно-мотивных вариантов сказки «Золушка», «Ոսկե դիվան» հեքիաթագիտական հանդես, 2012-2013, պրակ 4, էջ 62-75.

    Bettelheim B., The Uses of Enchantment, New York, 1989:

    Brueyere L., Les Contes populaires de la Grande-Bretagne, Paris, 1875:

    Husson H., La Chaine Traditionelle: Contes et Légendes un point de vue mythique, Paris, 1874:

    Jameson R., Cinderella in China // Cinderella: A Casebook, New York, 1982.

    Perrault Ch., Histories ou Contes du temps passé, Paris, 1697.

FAIRY TALE IN TRANSLATION

  • FAIRY TALE IN TRANSLATION

    The Armenian Translated Tale in the International Context

    Alvard Jivanyan
    View PDF
    Abstract

    The present article deals with direct and mediated translations of Armenian fairy tales presented in chronological order. Our research includes a number of major collections of Armenian tales told in non-Armenian milieux and recorded in languages other than Armenian. The collectors of these tales have apparently functioned both as recorders and translators.  It is to be noted that there exist no printed versions of the mentioned tales in Armenian. The study and systematization of translated tale collections are important for making the Armenian fairy-tale material more distinct and identifiable for folklore and fairy-tale scholars.   

    References

    Blackwell, Alice Stone. 1898. Introduction. A. G. Seklemian. The Golden Maiden and

    Other Folk Tales and Fairy Stories Told in Armenia. Cleveland and New York: The Helman -Taylor Company.

    Chalatianz, Grikor. 1887. Märchen und Sagen aus Armenien. Leipzig: Verlag von Wilhelm

    Friedrich.

    Chalatianz, Grikor. 2018. Märchen und Sagen aus Armenien. Zenodot Verlagsgesellschaft.

    Chalatianz, Grikor. 2019. Märchen und Sagen aus Armenien. Berlin: Henricus Edition

    Deutsche Klassik.

    Downing, Charles. 1972. Armenian Folk-Tales and Fables. Oxford University Press.

    Garnett, Lucy Mary Jane. 1890. The Women of Turkey and Their Folklore. London: David

    Nutt.

    Garnett, Lucy Mary Jane. 1915. Ottoman Wonder Tales. London: A. and C. Black LTD.

    Garnett, Lucy Mary Jane. 2012. Ottoman Wonder Tales. Hardpress Publishing.

    Hoogasian-Villa, Susie. 1966. 100 Armenian Tales and Their Folkloristic Relevance.

    Detroit: Wayne State University Press.

    Ketcheyan, Leon. 2012. Contes Arméniens: l’Oiseau d’Émeraude. Paris: L’ecole des loisirs.

    Lang, Andrew. 1907. The Olive Fairy Book. London: Longmans, Green & Co.

    Lang, Andrew. 1910. The Lilac Fairy Book. London: Longmans, Green & Co.

    Macler, Frédéric. 1905. Contes arméniens. Paris: Ernest Leroux Editeurs.

    Macler, Frédéric. 1911. Contes et légends de l’Armenie. Petite bibliothèque arménienne. Ernest Leroux.

    Nahmad H.M., Downing, Charles et al. 1967. The Peasant and the Donkey: Tales of the

    Near and Middle East. London: Oxford University Press, New York, H. Z. Walck. Seklemian., A.G. 1898. The Golden Maiden and Other Folk Tales and Fairy Stories Told in

    Armenia. Cleveland and New York: The Helman -Taylor Company.

    Seklemian. A.G. 2009. The Golden Maiden and Other Folk Tales and Fairy Stories told in

    Armenia. Cornell University Library, 2009.

    Seklemian. A.G. 2018. The Golden Maiden and Other Folk Tales and Fairy Stories told in

    Armenia. London: Forgotten Books.

    Seklemian. A.G. 1893. The Youngest of the Three: Armenian Fairy Tales. Journal of American Folklore, 6, pp. 50-152.

    Seklemian. A.G. 1897. Тhe Wicked Stepmother: An Armenian Folk-tale. Journal of

    American Folklore, 10, pp. 135-142.

    Surmelian. Leon Z. 1968. Apples of Immortality. Folktales of Armenia. University of California Press.

    Surmelian, Leon. 1991. Armenische Märchen und Volkserzählungen: gesammelt und

    herausgegeben von Leon Surmelian. Aus dem Englischen übertragen von Zora Shaked. Insel Verlag.

    Tchéraz, Minas. 1912. L'Orient inédit: légendes et traditions arméniennes, grecques et turques. Recueillies et traduites par Minas Tchéraz. Paris: Ernest Leroux.

    Wingate, Jane.1910. Armenian Folk Tales. Folkore, Vol. 21, Issues 2-4.

    — .1911. Armenian Folk Tales. Folkore, Vol. 22, Issues 1; 3; 4.

    — .1912. Armenian Folk Tales. Folkore, Vol. 23, Issue 1; 2.

    Wlislocki, Heinrich von. 1891. Märchen und Sagen der Bukowinaer und Siebenbürger

    Armenier. Hamburg: Verlagsanstalt und Druckerei Actien-Gesellschaft.

    —. 2016. Märchen und Sagen der Bukowinaer und Siebenbürger Armenier. Melbourne: Leopold Classic Library.

    Լալայան, Երվանդ, 1914-1915, Մարգարիտներ հայ բանահյուսության, հ. 1– 3,

    Թիֆլիս – Վաղարշապատ:

    Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, 1962, հատոր III, Երևան, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ.:

    Հայկունի, Սարգիս, 1901, Ժողովրդական վեպ և հեքիաթ, ԷԱԺ, հ. Բ, Մոսկվա–

    Վաղարշապատ:

    Հ.Յ.Տ, 1892, Պուքովինայի և Թրանսիլվանիոյ հայոց զրոյցները, Հանդէս ամսօրեայ, N 1, էջ 22-23.

    Ղանալանյան, Արամ, 1950, Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, Երևան,

    Հայպետհրատ:

    Նավասարդյանց, Տ., 1882–1890, Հայ ժողովրդական հեքիաթներ, 10 պրակ, Թիֆլիս:

    Սրվուանձտեանց, Գարեգին, 1876, Մանանայ, Կ.Պօլիս:

    Սրվանձտյանց, Գարեգին, 1978, Մանանա, Համով-հոտով, Երկեր, հ. I, Երևան, ԳԱ

    հրատ.:

    Гатцук В.В. 1903-1905. Сказки Кавказа: жемчужное ожерелье. Вып.1-8. Москва:

    Издание А.С. Панафидиной,

    Хачатрянц, Яков. 1930. Армянские сказки. Ленинград: Издательство Academia.

    Хачатрянц, Яков. 1933. Армянские сказки. Москва-Ленинград: Academia.

    Дорофеев Г.К. 1897. Кавказские сказки и предания. Тифлис: Типография К. П.

    Козловского.

    Халатьянц, Григор. 1885. Общий очерк армянских сказок. Сборник материалов по

    этнографии, изд.- ый при Дашковском этнографическом музее под ред. В.Ф. Миллера. Вып. 1, Москва.

    Халатьянц, Г. 1897. О некоторых любимейших мотивах армянских сказок. Братская помощь пострадавшим в Турции армянам. Москва, сс. 688-702.

  • FAIRY TALE IN TRANSLATION

    The Foreign Fairy-Tales Translated in Armenian in the Personal Library of Hovhannes Tumanyan

    Ani Yeghiazaryan
    View PDF
    Abstract

    The article refers for the first time to a number of fairy tales translated into Armenian at the end of the 19th and the beginning of the 20th century, the printed copies of which are kept in the personal library of Hovhannes Toumanian.

    A significant part of the poet's rich and multi-content library is preserved and studied in the Yerevan Hovhannes Toumanian Museum. Toumanian was well-acquainted with the folkloric culture of different nationalities, especially the genre of fairy tales. Throughout his creative life he attached special importance to their Armenian translations, the tasteful provision of illustrations and quality printing. According to Toumanian: "Fairy tales are abysses: deep, endless... A fairy tale is the highest creation, even geniuses cannot create a fairy tale".

    Referring in the article to the fairy tales translated into Armenian in Tօumanian's library, as well as those published in the "Hasker" children's magazine at that time, it becomes possible to get a partial idea of ​​some contributions of Armenian translated literature of the beginning of the 20th century, the layer of interests, to make visible the environment where Hovhannes Toumanian made his translations.

     

    References

    Книга былин. Свод избранных образцов русской народной эпической поэзии. Изд. 7-ое, М., 1907

    Հովհաննես Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հ. 5, Եր., Գիտություն հրատ., 1996

    Հովհաննես Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հ. 9, Եր., Գիտություն հրատ., 1998

    Հովհաննես Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հ. 10, Եր., Գիտություն հրատ., 1999

    Նվարդ Թումանյան, Հուշեր և զրույցներ, Եր., լույս հրատ., 1987

    Հասկեր,1907, N4

    Հասկեր, 1909, N2

    Հասկեր, 1910, N3

    Հասկեր, 1912, N5-6

    «Ոսկե դիվան» հեքիաթագիտական հանդես, պրակ 3, Եր., 2011

    «Ոսկե դիվան» հեքիաթագիտական հանդես, պրակ 6, Եր., 2019

    Պատմա-բանասիրական հանդեսում, N 2, 1986