Vol. 13 No. 3 (39) (2022)

DOI: https://doi.org/10.46991/BYSU:B/2022.13.3
Published: 2022-12-08

Full Issue

Literary Criticism

  • Literary Criticism

    Three Epigraphs from the “Rigveda” (Siamanto, Daniel Varuzhan, Yeghishe Charents)

    Seyran Grigoryan
    View PDF
    Abstract

    The article is dedicated  to three epigraphs, which were taken by Armenian poets from the “Rigveda” at the beginning of the 20th century. In 1902, Siamanto (Atom Yardzhanyan) published the first collection of poems, the epigraph of which was the line “There are many dawns that have not yet lit up” with an indication of the source “Rigveda”. In 1908, another Western Armenian poet, Daniel Varuzhan, wrote the poem “Light”, the epigraph of which was also taken from the ancient Indian hymnbook (“You shine for greatness and sacrifice”). The epigraph of Siamanto in the “Rigveda” is dedicated to the god of justice Varuna, and the epigraph of Varuzhan is dedicated to the fire god Agni. In 1918, Yeghishe Charents' poem “Soma” was published, which was dedicated to the god of the sacred drink of the Hindus. The epigraph of the poem was another line of the “Rigveda” – “Soma, you are the last freedom”.

    The article explains the exact or hypothetical sources of three epigraphs in the text of the “Rigveda”. In the article there are considered ideological and aesthetic content of the epigraphs, the role that these epigraphs play in the poetics of the works of three Armenian poets and artistic connections with ancient Indian mythology and poetry. The author concludes that the use of Vedic hymns testifies  the  effective influence of the “Rigveda” on Armenian literature.

     

    References

    Յարճանյան Ա․, Դյուցազնորեն։ Հայ երիտասարդության համար, Փարիզ, 1902, էջ 1։

    Հին Արևելքի պոեզիա, Եր․, Երևանի համալսարանի հրատ․, 1982, էջ

    -284։

    Rig-Veda ou Livre des hymnes traduction de A. Langlois, Paris, Bibliotheque

    Internationale Universelle, 1870, p. 182.

    Ригведа. Мандалы I – IV․ Издание второе, исправленное․ Издание подготовила

    Т. Я. Елизаренкова, М., Изд․ «Наука», 1999, стр. 269.

    Дюмезиль Ж., Верховные боги индоевропейцев. Пер. с франц.Т. В. Цивьян. М.,

    Главная редакция восточной литературы издательства «Наука», 1986, стр. 54.

    Ригведа. Мандалы IX – X․ Издание подготовила Т. Я. Елизаренкова, М., Изд․

    «Наука», 1999, стр. 289.

    Ригведа. Мандалы I – IV, стр. 269.

    Յարճանյան Ա․, Դյուցազնորեն, էջ 14-15։

    «Revue de l'histoire des religions», Paris, 1880, v. 1, p. 310.

    Սիամանթո, Ամբողջական երկեր, Անթիլիաս, Տպարան Կիլիկիո

    կաթողիկոսության,1989, էջ 69։

    Վարուժան Դ․, Երկերի լիակատար ժողովածու երեք հատորով, հ․ 2, Եր․,

    Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատ․, 1986, էջ 92-93։

    Ригведа. Мандалы I – IV, стр. 92։

    Nève F․, Études sur les hymnes du Rig-Vêda, avec un choix d'hymnes traduits pour

    le premier fois en français, Louvain, De l'imprimerie de P. J. Perters,1842, p. 78․

    Վարուժան Դ․, Երկերի լիակատար ժողովածու երեք հատորով, հ․ 3, Եր․, Հայկական ՍՍՀ ԳԱ հրատ․, 1987, էջ 352։

    Վարուժան Դ․, Երկերի լիակատար ժողովածու երեք հատորով, հ․ 2, էջ 89։

    Չարենց Ե․, Սոմա, Թիֆլիս, տպարան «Պրոգրես», 1918, էջ 1, 3։

    Չարենց Ե․, Երկեր, Եր․, Պետական հրատարակչություն, 1932, էջ 10։

    Հիշողություններ Եղիշե Չարենցի մասին, Եր․, «Հայպետհրատ», 1961, էջ

    -351։

    Ригведа. Мандалы V-VIII․ Издание второе, исправленное․ Издание подготовила

    Т. Я. Елизаренкова, М., Изд․ "Наука", 1999, стр. 377.

    The Hymns of the Rigveda, Volume III. Translated by Ralph Thomas Hotchkin

    Griffith, “E. J. Lazarus and Co”, Benares,1891, p. 265.

    The Hymns of the Rigveda, Volume I, Translated by Ralph Thomas Hotchkin

    Griffith, “E. J. Lazarus and Co”, Benares,1920, p. 530.

    Ригведа. Мандалы V-VIII, стр. 376.

    The Encyclopedia of Religion, Volum 2, New York, “Macmillan”, 1987, p. 122.

    Элиаде М., История веры и религиозных идей. Том 1. От каменного века до элевсинских мистерий, М., «Критерион», 2001, стр. 196.

    The Hymns of the Rigveda, Volume II, Translated by Ralph Thomas Hotchkin Griffith, Varanasi (India), The Chowkhamba sanskrit series office, 1971, p. 539.

    Regnaud P., Le Rig-véda: texte et traduction neuvième mandala․ Le culte védique

    du soma, Paris, J. Maisonneuve, 1900, p. 41.

    Ե․ Չարենցի «Սոմա» պոեմը օտար լեզուներով թարգմանողները սովորաբար բնաբանը շրջանցում են, ինչը ճիշտ է «հեղինակի վերջին կամք» բնագրագիտական կանոնով։ Բնաբանը բացակայում է Դայանա Տեր-Հովհաննիսյանի և Մարզպետ Մարկոսյանի անգլերեն թարգմանության մեջ («Ararat Quarterly», Autumn, Volum XXVI, no. 4, New York, 1985, p. 31)։

    Ռուսերեն թարգմանություններից մեկում այդպես է վարվել նաև Տատյանա Սպենդիարովան (Տե՛ս Чаренц Е. , Стихотворения и поэмы. «Библиотека поэта.

    Большая серия», Л., «Советский писатель», 1973, стр. 284)։ Իսկ ահա մեկ ուրիշ թարգմանչուհի՝ Նինա Գաբրիելյանը, պահպանել է և՛ ենթավերնագիրժանրանշումը («Новая ведийская поэма»), և՛ բնաբանը, որում նույնությամբ վերարտադրել է «վերջին» բառի իմաստը․ «Сома, ты – последняя свобода...»․

    Чаренц Е., Ковчег. Стихотворения и поэмы, М., «Книга»,1990, стр. 292.

    Самаведа. Перевод с санскрита, введение и комментарии С.А. Матвеева. М., «АСТ», «Восток-Запад», 2005, стр. 381.

    Овсянико-Куликовский Д. Н., Собрание сочинений в 9 томах, том 6, Санкт-Петербург, «Прометей», 1909, стр. 225.

    Елизаренкова Т. Я., О Соме в Ригведе․– В кн.։ Ригведа. Мандалы IX–X, стр.

    Rig-Veda ou Livre des hymnes, 1870, p. 169.

  • Literary Criticism

    Poet Arshag Tchobanian on the border of two centuries

    Vachagan Avagyan
    View PDF
    Abstract

    Most of his poems Arshag Tchobanian has written during the first two decades of his literary activity - in 1890-1900. Tchobanian’s poetic experiments have been studied both in the past and in relatively new times. Presenting the already familiar material as much as possible, the article gives a special place to the valuable work “Western Armenian Poetry in 1890-1907” (1985) by famous literature specialist Vladimir Kirakosyan, where a broad analysis and evaluation of Archag Tchobanian’s poetic experiments is done. In particular, using this study, current paper’s author shows what role Tchobanian played in Western Armenian poetry on the border of two centuries. Although he did not gain serious achievements ​​marking a new stage with his experiments, but with his creative novelties he brought a completely different quality of poetry, which, being the most characteristic expression of the poetic searches of the first half of the 1890s, became a start of active movements in Western Armenian poetry in the beginning of the 20th century.

    References

    Յու. Ավետիսյան, Արշակ Չոպանյան. կյանքի և ստեղծագործության ուրվագիծ, «Բանբեր Երևանի համալսարանի», Եր., 1997, №3:

    Յու. Ավետիսյան, «Անահիտ» հանդեսը, Եր., 1999:

    Յու. Ավետիսյան, Արշակ Չոպանյանի բանաստեղծության լեզուն, «Բանբեր Երևանի համալսարանի», Եր., 1991, №3:

    Կ. Դալլաքյան, Արշակ Չոպանյան, Եր., 1987:

    Վ. Կիրակոսյան, Արևմտահայ բանաստեղծությունը 1890-1907 թթ., Եր., 1985,

    Հրազդան, Օրուան կեանքը. Արշալոյսի ձայներ, «Հայրենիք», 1892, թիւ 123:

    «Մատենախօսութիւն», «Արձագանք», Թիֆլիզ, 1892, №3,

    Գ. Յ. Ֆնտքլեան, Երեք բանաստեղծ, «Մասիս», 1892, թիւ 3965, էջ 163:

    Վ. Կիրակոսյան, Ռեալիզմի սկզբնավորումը արևմտահայ պոեզիայում, «Սովետական գրականություն», Եր., 1976, №8:

    Գ. Ստեփանյան, Արշակ Չոպանյան (ծննդյան 100-ամյակի առթիվ), «Պատմա-բանասիրական հանդես», Եր., 1972, №3:

    Հ. Թամրազյան, Հայ քննադատություն, Գիրք Գ, Եր., 1992:

    Յ. Օշական, Համապատկեր արեւմտահայ գրականութեան, հ. 5, Երուսաղէմ, 1952:

    Գ. Անանյան, Երկու դարի սահմանագծում, «Գրական թերթ», 1985, №52:

  • Literary Criticism

    On the Conceptuality of Counselor’s Image in Epic Monuments of Medieval Literature (T.Melory, “The Death of Arthur” and Lo Guanchjun, “Romance of the Three Kingdoms”)

    Natalya Gonchar-Khanjyan
    View PDF
    Abstract

    In the modern world, we are dealing with the institution of the counselor, set in the system of state structure. The  level of  hierarchical and functional structurating of this state institution, its ranking, detailing by competences are conditioned by the development of the state, its goal-setting and scale in the domestic and foreign policy. In the light of the processes, trends and institutions operating in the world nowadays, the appeal to historical and  literary monuments of the past, reflecting facts and figures, stories, contents and concepts which correlate as deep roots with the content and concepts of today's life, becomes more relevant. From this point of view, the author’s observations concerning the role and specific features of the figure of the counselor in the two outstanding monuments of medieval literature examined — English and Chinese — may be of some interest. The observations on these monuments should take into account their genre character, belonging to different literary traditions: the European chivalric romance (The Death of Arthur), and the Chinese historical novel (Romance of the Three Kingdoms), which is reflected in their different ratio of historical-real and fictional-fantastic components.

    References

    Томас Мэлори. Смерть Артура. М., Наука (Лит. памятники), 1974.

    Ло Гуаньчжун. Троецарствие. М., Художественная литература, 1984.

    У. Мортон. Артуровский цикл и развитие феодального общества. – Приложения в кн.

    N1.

    Д.П.Шульга, А.А.Мерзликин. «Вертоград полководца» Чжуге Ляна на стыке дисцилин.

    Новосибирск, Омега-принт, 2016.

    У Чэн-энь. Путешествие на Запад. Т.2. М., Полярис, 1994.

    К.Г.Юнг. Душа и миф. Шесть архетипов. – https://cpp-p.ru.>2015/08

    Николо Макиавелли. Государь. М., Худ. литература, 1984.

  • Literary Criticism

    Features of the Personality of an Exile on the Example of Vladimir Nabokov

    Amalya Soghomonyan
    View PDF
    Abstract

    Migration and exile have long been considered a meta-historical threat to writers, but the 20th century has become one of the defining (if not the most defining) features of the history of literature due to increasing migration. The issue that is most talked about in the context of immigrant literature is related to personal, national, cultural, and religious identity. The individual, appearing in a foreign culture, faces the problem of reinterpretation of identity and acquires a hybrid identity. The problem of identity is faced also by those who live next to migrants. In their own homeland, they look at their country through the eyes of a foreign and unknown immigrant writer. The explanation of the latter is very simple. We all live in the age of migration, where we are all potential migrants. Almost all immigrant writers face the problem of the collapse of ideas about their own "self". An émigré writer differs from an ordinary émigré: as he approaches the ideals that have inspired him throughout his life, it feels like going back home. The lack of a "home" concept is especially important for immigrant writers. They are often not accepted in their own country; after leaving the homeland, they become foreigners both at home and abroad. Sometimes writers manage to reconcile and even unite different cultures. Nabokov taught Russian literature in the United States, introducing American students to great Russian writers, although many compatriots have not yet forgiven Nabokov for emigrating. The illusion of Nabokov's old creative "self", the disappearance of his once established literary identity, testifies to Nabokov's desire to start all over again․ This is an opportunity that America offers to all immigrants.

    References

    Boyd, Brian. Nabokov’s Pale Fire: The Magic of Artistic Discovery. Princeton: Princeton UP, 2001.

    McCarthy, Mary. Occasional Prose. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich, 1985.

    Meyer, Priscilla. Find What the Sailor Has Hidden. Vladimir Nabokov’s Pale Fire. Middletown: Wesleyan UP, 1988.

    Nabokov, V., Conclusive Evidence, a Memoir. New York: Harper, 1951.

    Nabokov, V., Pale Fire. New York: Vintage Books, 1989.

    Nabokov, V., Pnin. New York: Vintage Books, 1989.

    Rowland, Mary, and Paul Rowland, From another World, The Kenyon Review 33, 1960.

    Tucker, Martin. Literary Exile in the Twentieth Century: an Analysis and Biographical Dictionary. New York: Greenwood, 1991.

  • Literary Criticism

    Artistic manifestations of the borderline between tradition and modernity in Orhan Pamuk's novel "The Red-haired Woman"

    Lilit Seyranyan
    View PDF
    Abstract

    Orhan Pamuk's creative system is based on the problem of the possibility of dialogue between East and West, tradition and modernity. In the novel "The Red–haired Woman" are considered the development models typical of both the West – in the struggle between tradition and modernity, the modern wins (the image of Oedipus), and for the East - tradition wins in this struggle (the images of Rostam and Zohrab, Ivan the Terrible). In the novel, the young hero, because of jealousy of a red-haired woman and because of the desire for freedom, first leaves his "father" - a wounded master to die in a well, then dies himself by the hand of his son, brought up by the master – "grandfather". Thus, at first modernity defeats tradition, but tradition eventually "takes revenge" on modernity. The author of the novel emphasizes the possibility of a long hesitation of the next generations on this shaky border of tradition-modernity.

    In the ideological and aesthetic system of the novel, the artistic manifestations of this borderline are the following symbols and images: descending into the settlement of Ongeren and climbing up the mountain; cypresses between the heroes and the stars; cemetery; shining in the sky and shooting stars; well; eyes; owl, red color. The most important borderline image is a red-haired woman, which is based on the archetype of the mythical Lilith – a borderline being between Adam and Eve, God and the devil. It divides and unites the destinies of grandfather, master, father and son, i.e. generations. In the novel, the archetype of Lilith is contrasted with the archetype of Eve in the images of women devoted to the hearth and traditions – the mother and wife of the hero.

    Being red–haired is the heroine's choice. In the civilizational dimension, this woman symbolizes the Republic of Turkey, which is faced with a choice between East and West. A red-haired woman, as a borderline creature, can belong to several men: similarly, Turkey can be both East and West at the same time. The author of the novel has repeatedly spoken out about the problem of "fathers and sons", offering the following formula for its solution: based on the Ottoman tradition, open up to Europe. This is a natural position of Turkey, which throughout its history has appropriated the cultural traditions of other peoples, obtaining a eclectic identity.

     

    References

    Օ.Փամուք, Կարմրահեր կինը, Երևան, «Անտարես» 2017:

    Ни одна жизнь не достойна романа, Орхан Памук о современной Турции и противостоянии Востока и Запада, 24.02.2017, https://lenta.ru/articles/2017/02/24/pamuk/

    Лекция нобелевского лауреата Орхана Памука в СПбГУ (20.02.2017), https://www.youtube.com/watch?v=pAWE20dCveI

    Философская энциклопедия β, https://terme.ru/termin/kolodec.html

    Э. Нойман, Великая Мать, https://www.rulit.me/books/velikaya-mat-read-551670-20.html

    Колодец посвящения в Синтре, https://tury.club/sight/kolodec-posvyascheniya-v-sintre-20542

    Антуан де Сент-Экзюпери, Планета людей, 1963.

    V.Zingsem, Lilith, Adams erste Frau. 3. Auflage. Reclam, Leipzig 2005.

    Литературный салон, Чтения, Н. Хафизова, Матрица женственности: архетипы Евы и Лилит, https://lit-salon.com/video/chtenija

    Şahika Karaca, MY RED HAIR IS MY FREEDOM: IMAGE OF LILITH IN ORHAN PAMUK’S NOVEL, THE RED HAIRED WOMAN, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/744837

    Б.А. Базыма, Психология цвета: Теория и практика, Изд. Речь, 2005, Цветоведение, Язык цвета или символика, Лекция 8, http://mikhalkevich.narod.ru/kyrs/Cvetovedenie/main8.html,

    https://studfile.net/preview/1825562/

    Pauline Albenda, The "Queen of the Night" Plaque: A Revisit, Journal of the American Oriental Society, Vol. 125, No. 2 (Apr. - Jun., 2005), pp. 171-190, https://www.jstor.org/stable/20064325?seq=1#page_scan_tab_contents

    Л.С. Баешко, А.Н.Гордиенко, А.Н.Гордиенко, Энциклопедия символов, Под редакцией к.и.н. О.В. Перзашкевича, М. Эксмо, 2007.

  • Literary Criticism

    Chronotope in Jean-Paul Sartre’s Play “No Exit”

    Alvard Mayilyan
    View PDF
    Abstract

    The article analyzes the transformation of the classical definition of chronotope in Jean-Paul Sartre's play “No Exit”, the new manifestations of the spatiotemporal concept through the characters' memories and description of the afterlife.Bakhtinian definitions and approaches to the chronotope are explored, as well as new manifestations of the chronotope through the characters' memories, imagination, and anticipation. Spatial and temporal representations of the imaginary world are considered as zero chronotope.

    References

    Бахтин М. М. Формы времени и хронотоп в романе. Очерки по исторической позтике // Бахтин М. М. Литературно-критические статьи. М., 1986.

    Gilles Deleuze. Logique du sens, Paris, Les Editions de minuit, 1969:

    Бахтин М., Формы времени и хронотоп в романе. М.1975.

    Ժ.-Պ. Սարտր, Թատերգություն, Սովետական գրող, Եր., 1985:

    Поль Рикер, Время и рассказ. М., 1998.

    Бахтин М. М.. Формы времени и хронотоп в романе. Очерки по исторической поэтике //Бахтин М.М. Литературно-критические статьи. М., Худ.литер., 1986.

Linguistics

  • Linguistics

    A Semantic-Functional Examination of Forms, Expressing Futurity in Classical Armenian

    Sargis Avetyan
    View PDF
    Abstract

    A semantic-functional analysis of the three main forms (subjunctive mood, present indicative, and the construction -ոց participle + եմ auxiliary), expressing futurity in Classical Armenian, based on the Bible text in comparison with the Greek original, leads us to the following main conclusions: a) the use of the present indicative in the meaning of the future tense in Classical Armenian is partly accounted for by the general typological tendency for the present indicative to express secondarily the meaning of immediate and/or inevitable future in most languages of the world, and partly, by a growing inner-systemic tendency in Old Armenian for the present indicative to replace the subjunctive mood in all its functions, including the use in future indicative sense. Therefore, the meaning of the Greek future tense is often conveyed through the present indicative in Armenian; b) nevertheless, the subjunctive mood still continues to function as the most frequent way to express futurity in Classical Armenian, so that not only the Greek future tense but also the present indicative (when the latter is used in the meaning of immediate and/or inevitable future) are often rendered by the subjunctive mood in Classical Armenian; c) as to the semantic-functional peculiarities of the analytical future construction -ոց participle + եմ auxiliary, it expresses, depending on the context, three main nuances of meaning: an expected future (or predestined future); the necessity or inevitability of the future action/event to be fulfilled; and the intention to do something.

    References

    Ö. Dahl, Tense and Aspect Systems, Oxford: Basil Blackwell, 1985, էջ 110:

    M․ Hilpert, Germanic Future Constructions: A usage-based approach to language change, Amsterdam/Philadelphia, 2008, էջ 49 հջ․։

    B. Comrie , Tense, Cambridge University Press, 1985, էջ 44-45։

    K․ Sampanis, The interplay between the future and the subjunctive mood in the diachrony of the Greek language // F. Lambert, R. Allan, Th. Markopoulos (eds.), The Greek Future and its History / Le futur grec et son histoire, Louvain-La-Neuve, Peeters, 2017, էջ 237-242։

    J. Lyons, Semantics, Vol. 2, Cambridge University Press, 1977, էջ 815-818:

    J. Klein, Classical Armenian Morphology, In: A. S. Kaye (ed.), Morphologies of Asia and Africa, Vol. 1, Indiana, Winona Lake, 2007, Ch. 37, էջ 1080-1081:

    A. Meillet, Altarmenisches Elementarbuch, Heidelberg, 1913, էջ 112:

    A. Meillet, Esquisse d’une grammaire comparée de l’arménien classique, 2nde éd., Vienne, 1936, էջ 128-129:

    Ա. Բագրատունի, Հա¬յերէն քերականութիւն ի պէտս զարգացելոց, Վենետիկ, 1852, էջ 206:

    H. Jensen, Altarmenische Grammatik, Heidelberg, 1959, էջ 120-121:

    R. Godel, An Introduction to the Study of Classical Armenian, Wiesbaden, 1975:

    R. Schmitt, Grammatik des Klassisch-Arme¬nischen mit sprach¬ver¬gleichenden Erläuterungen, 2., durch¬ge-sehene Auflage, Innsbruck, 2007, էջ 133, 150։

    Հ. Ավետիսյան, Գրաբարի ստո¬րա¬¬դա¬սական եղա¬նակը և նրա ըմբռնումը հայ քերականության պատ¬մութ¬յան մեջ, Բան-բեր Երևանի հա¬¬¬¬մալ¬¬սարա¬նի, Եր., 1985, N 1, էջ 193-204:

    Հ․ Աճառյան, Լիակատար քերականություն հայոց լեզվի, հ․ 4, Ա գիրք, Եր․, 1959, էջ 60-61։

    Մ․ Աբեղյան, Երկեր, հ․ Զ, Եր․, 1974, էջ 747։

    Վ․ Չալըխեանց, Քերականութիւն հայկազեան, Վիէննա, 1844, էջ 58։

    Ա. Այտընեան, Քննական քերականութիւն աշխարհաբար կամ արդի հայերէն լեզուի, Վիեննա, 1866, մաս՝ Համառօտ տեսութիւն գրաբար հայերէն լեզուի, էջ 450։

    D. B. Wallace, Greek Grammar Beyond the Basics, Grand Rapids, Michigan, Zondervan Publishing House, 1996, էջ 463-468:

    Մ․ Աբեղյան, Հայոց լեզվի տեսություն, Եր․, 1965, էջ 304-305։

    Ա․ Աբրահամյան, Գրաբարի ձեռնարկ, Եր․, 1976, էջ 211 հջ․:

    Վ․ Առաքելեան, Գրաբարի քերականութիւն, Եր․, 2010, էջ 193:

    Պ․ Շարաբխանյան, Գրաբարի դասընթաց, Եր․, 1974, էջ 213-215:

    Լ․ Խաչատրյան, Գ․ Թոսունյան, Գրաբարի դասագիրք, Եր․, 2004, էջ 227, 231-232:

    Վ․ Համբարձումյան, Գրաբարի ձեռնարկ, Եր․, 2018, էջ 239, 248 հջ․:

    Հ․ Ավետիսյան, Ռ․ Ղազարյան, Գրաբարի ձեռնարկ, Եր․, 2007, էջ 167-169:

    Գ․ Խաչատրյան, Գրաբար, Եր․, 2014, էջ 208, 232-233։

    Э. Г. Туманян, Древнеармянский язык, М., 1971, էջ 357, 412։

    Լ․ Հովհաննիսյան, Դասական գրաբարի բայական ժամանակների կիրառությունը // Լեզվի և ոճի հարցեր, պր․ III, Եր․, 1975, էջ 316-318։

    Ա․ Յուզբաշյան, Գրաբարի սահմանական եղանակի ներկա ժամանակի բայաձևերը և նրանց ձևագործառական հետագա զարգացումը, Եր․, 2000, էջ 25-36։

    W. W. Goodwin, Syntax of the Moods and Tenses of the Greek Verb, rewritten and enlarged, Ginn and Company, 1897, էջ 20։

    Ս․ Ավետյան, Արդի արևելահայերենի կ(ը)- ապառնիի և -ու ապառնիի իմաստագործառութային փոխհարաբերության հարցի շուրջ // Բանբեր Երևանի համալսարանի․ Բանասիրություն, 2022, № 2, էջ 28- 31։

    Th. Markopoulos, The Future in Greek From Ancient to Medieval, Oxford University Press, 2009, էջ 20-33, 47-59։

    ՝ J. Karst, Historische Grammatik des Kilikisch-Armenischen, Strassburg, 1901, էջ 306:

  • Linguistics

    Homonyms in Sayat-Nova’s poems

    Maryam Torabi
    View PDF
    Abstract

    In the rich vocabulary of the poems of the 18the century Armenian poet(ashugh) Sayat-Nova, many homonyms are used. Various borrowings, dialectical units, special usage of words in the words of the ashugh for by  the requirements of the poetic and artistic style, created a series of homonyms.

    In this article, the author presents the homonyms that exist in the poems of Sayat-Nova. The presented homonymous formations have semantic, speech, grammatical and root varieties.

    In this regard, two-membered, three-membered, four-membered and five-membered homonymous formations are singled out.

    References

    Սուքիասյան Ա., Ժամանակակից հայոց լեզու, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 1999, էջ 114

    Ջահուկյան Գ., Խլղաթյան Ֆ., Հայոց լեզու, Երևան, 1976, էջ 85

    Խլղաթյան Ֆ., Ոճաբանական բառարան, էջ 88

    Աղայան Է., Ընդհանուր և հայկական բառագիտություն, ԵՊՀ, Երևան, 1984, էջ 66

    Ղազարյան Ռ., Լեզվաբանական ուսումնասիրություններ, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2010, էջ 157

    Շալունց Ռ., Արդի հայերենի համանունների դպրոցական բառարան, Երևան, 1980

    «Սայաթ-Նովա, Խաղեր», Երևան, 1987, ժողովածու

    Մի շարք բառերի բացատրություններն ըստ Արմենակ Քոչոյանի «Սայաթ-Նովայի հայերեն խաղերի բառարանի» և Մորուս Հասրաթյանի «Սայաթ-Նովայի խաղերի ժողովածուի» (1959)

    Մինասյան Ս., Արդի հայոց լեզու, էջ 55

    Խլղաթյան Ֆ., Ժամանակակից հայոց լեզու, էջ 147

    Սարգսյան Ա., Հայոց լեզվի և գրականության համառոտ ուղեցույց, էջ 22

    Քոչոյան Ա., Սայաթ-Նովայի հայերեն խաղերի բառարան, էջ 67

    Հասրաթյան Մ., Սայաթ-Նովայի խաղերի ժողովածու, 1959, էջ 68

    Մուշեղ Նարյան, Բանասիրական մանրապատումներ, «Սովետական Հայաստան», 28 մարտի 1963, թ․, N 74 (128090)

  • Linguistics

    Substitutions of parts of speech in armenian translation of V. Pikul's novel “The Favorite”

    Lilit Tsaturyan
    View PDF
    Abstract

    Various transformations are inevitable in any translation. They may be due to linguistic or extra-linguistic aspects. Linguists conditionally divide these transformations into groups taking into account different principles of classification. They are broadly represented at the lexical and grammatical levels. The substitution of parts of speech occupies a large place in grammatical transformations. In the process of translation the substitution of one part of speech of the original language with another is mainly conditioned by grammatical and stylistic features and patterns of the target language.

    References

    Ասատրյան Մ., Ժամանակակից հայոց լեզու. շարահյուսություն, Երևանի համալսարանի հրատ., Եր., 1987, 368 էջ:

    Բարսեղյան Հ., Հայերենի խոսքի մասերի ուսմունքը, ԵՊՀ հրատ., Եր., 1980, 528 էջ:

    Հարությունյան Հ., Կառավարումը ժամանակակից հայերենում, Երևանի համալսարանի հրատ., Եր., 1983, 336 էջ:

    Պիկուլ Վ., Ֆավորիտ, Եր., «Հայաստան» հրատ., հ. 1, 2, 1990:

    Քամալյան Ա., Թարգմանության տեսության հիմունքներ, Եր., ԵՊՀ հրատ., 2020, 162 էջ:

    Бархударов Л. С., Язык и перевод: Вопросы общей и частной теории перевода, Москва, «Международные отношения» из., 1975, 240 с.

    Валгина Н. С., Современный русский язык: Синтаксис, 4-е изд., испр., «Высшая школа», Москва, 2003, 416 с.

    Пикуль В. С., Фаворит, Ленинград, из. Лениздат, т. 1, 2, 1984.

    Рецкер Я. И., Теория перевода и переводческая практика, Москва, «Международные отношение» из., 1974, 216 с.