The Theory of the National-Cultural Autonomy in the Armenian Social-Philosophical Thought at the Beginning of the 20th Century

Authors

  • Seyran Zakaryan Yerevan State Universityan

DOI:

https://doi.org/10.46991/BYSU:E/2022.13.2.003

Keywords:

Armenian social-philosophical thought, legal-political status of nations, independence, Federation, national- territorial autonomy, national-cultural autonomy, nationalism, internationalism

Abstract

The Armenian theorists, representing different parties of the beginning of the 20th century, when discussing the role of the nations in a state, especially the question of the legalpolitical status of the Armenians, used to point out four options: independence, federation, national-territorial and national-cultural autonomy. The Hunchakian theorists (S. Sapah- Gyulian), discussing several types of autonomy, at the end defended the idea of independent Armenia, suggesting the unification of the divided parts of Armenia into one state. The ideologists of the A.R Federation (G. Khajak, M. Vardanyan) used to defend the national-territorial and national-cultural theories of autonomy, thinking that firstly they are advantageous to those nations, especially to the Armenians, who have a national territory in a state and are spread around the country at the same time, and secondly, that they are the ideal form of solving the national question which is creating a federal state. The ‘Specifists’ (D. Ananun, B. Ishkhanyan) thought that the Armenians could only have national-cultural autonomy because they were never the majority among the population of neither the Russian, nor the Turkish states. The Armenian Marxists, (St. Shahumyan, Al. Myasnikyan and others) considering the class to be superior to the nation and opposing class unification to that of the nation, were against not only the independence of Armenia, but also to the national-territorial and nationalcultural theories. According to them there should be neither national-cultural, nor national-territorial divisions as they would interfere in the class fight and oppose the interests of the proletariat. According to the author the theory of the national-cultural autonomy had two meanings: positive, because it was a legal means to unite the national force and maintain the national identity. It would be negative at the same time if the theory is limited by national-cultural autonomy as it would ignore the existence of the historical Homeland, the national territory without which it is impossible to imagine the physical and spiritual existence and of a nation and provide its security and the possibility of obtaining any legal- political status in the future.

Author Biography

Seyran Zakaryan, Yerevan State Universityan

Sc. D. in Philosophy, Professor, Head of the Chair of History, Theory of Philosophy and Logic, YSU

References

Խաժակ Գ․, Դէպի ֆէդէրացիա, Թիֆլիս, 1907, նույնի՝Ի՞նչ է ազգությունը, Կ․Պոլիս, 1912։

Վարանդեան Մ․ Վերածնւող հայրենիքը եւ մեր դերը, Ժընև, 1910։

Անանուն Դ.,Ազգային հարցը և դեմոկրատիան, «Նոր հոսանք», 1913, թիվ 1, էջ 142-154, թիվ 2, էջ 358-372, նույնի՝ Հայության հավաքումը, «Մշակ», 1914, հոկտեմբերի 17, թիվ 234:

Իշխանեան Բ․, Թիւրքիայի ապագան (Քննական էտիւդ), Թիֆլիզ, 1907, նույնի՝ Տաճկահայ խնդիրը և միջազգային դիպլոմատիան, Թիֆլիս, 1907:

Շահումյան Ստ., Ազգային հարցը և սոցիալ-դեմոկրատիան, ԵԼԺ, հ.1, Եր․, 1975, նույնի՝ Ազգային-կուլտուրական ավտոնոմիայի հարցը, ԵԼԺ, հ. 2, Եր․, 1976:

Սապահ-Գիւլեան Ս․, Ինքնավար Հայաստան, Գահիրէ, 1915։

Սապահ-Գիւլեան Ս․, Հայաստանի կազմակերպութեան գործը, «Երիտասարդ Հայաստան», 1918, թիվ 81, էջ 321։

Շահումյան Ստ.,Ազգային-կուլտուրական ավտոնոմիայի մասին, էջ 373:

Վարանդեան Մ.,Վերածնւող հայրենիքը եւ մեր դերը, էջ 240։

Վարանդեան Մ․ Վերածնւող հայրենիքը եւ մեր դերը, էջ 5։

Հակոբյան Վ․Ա․, Սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական հայ կազմակերպության ձևավորվումը և առաջին քայլերը, Եր․, 2015, էջ 92)։

Անանուն Դ.,Ազգային հարցը և դեմոկրատիան, «Նոր հոսանք», 1913, թիվ 2, էջ 358։

Անանուն Դ.,Ազգային հարցը և դեմոկրատիան, «Նոր հոսանք», 1913, թիվ 2, էջ 366-367։

«Անկէտա հայոց հարցի մասին», /Բ․Իշխանեանի զեկուցումը Պետրօգրադում հայկական հարցի մասին/«Մշակ», 1914, դեկտեմբերի 11, թիվ 280։

Շահումյան Ստ., Ազգային-կուլտուրական ավտոնոմիայի մասին, էջ 413։ ՏԵ՛Ս ՆԱև Մյասնիկյան Ալ., Ընտիր երկեր, Եր․, 1957, էջ 106:

Իշխանեան Բ․, Ազգային պրօգրեսը եւ դասակարգային շահերը (սօցիօլօգիական պրօբլեմներ), Թիֆլիզ, 1908, էջ 276-277)։

Շահումյան Ստ.,Ազգային-կուլտուրական ավտոնոմիայի մասին, էջ 395:

Շահումյան Ստ., Ազգային հարցը և սոցիալ-դեմոկրատիան, էջ 263։

Շահումյան Ստ., Ազգային հարցը և սոցիալ-դեմոկրատիան, էջ 269:

Անանուն Դ.,Ազգային հարցը և դեմոկրատիան, «Նոր հոսանք», 1913, թիվ 2, էջ 370։

Խաժակ Գ. Ի՞նչ է ազգությունը, էջ 121:

Ռուբենի Ալ․ Երկու խօսք ազգային կուլտուրական աւտոնոմիայի մասին, «Նոր կեանք», 1912, թիվ 3-4, էջ 125:

Published

2022-07-08

How to Cite

Zakaryan Ս. (2022). The Theory of the National-Cultural Autonomy in the Armenian Social-Philosophical Thought at the Beginning of the 20th Century. Bulletin of Yerevan University E: Philosophy, Psychology, 13(2 (38), 3–17. https://doi.org/10.46991/BYSU:E/2022.13.2.003

Issue

Section

PHILOSOPHY