Աշխատանքային պայմանագրի լուծումը ուսումնադաստիարակչական գործառույթ իրականացնող աշխատողների հետ

Ամփոփում

Սույն հոդվածի շրջանակներում քննարկվելու են հետևյալ իրավական
խնդիրները․
Ուսումնադաստիարակչական գործառույթի հետ «անհամատեղելի ա-
րարք» եզրույթի մեկնաբանումը՝ պայմանավորված կրթություն և դաստիա-
րակություն ստացող անձանց տարիքով.
Ուսումնադաստիարակչական գործառույթ իրականացնող անձի՝ աշխա-
տանքը շարունակելու հետ «անհամատեղելի արարքի» դրսևորումները՝ պայ-
մանավորված աշխատանքին առնչվելու և չառնչվելու հանգամանքով.
Վստահությունը կորցնելու հիմքով աշխատանքային պայմանագրի լուծ-
ման կարգը՝ պայմանավորված կարգապահական տույժ կիրառելու և չկիրա-
ռելու հանգամանքով։

Գործատուի նախաձեռնությամբ աշխատանքային պայմանագրի
լուծման հիմքերի մեջ օրենսդիրը ներառել է նաև աշխատողի նկատ-
մամբ վստահությունը կորցնելու հիմքը, որի ինքնուրույն ենթահիմք է
ուսումնադաստիարակչական գործառույթ իրականացնող աշխատողի
կողմից աշխատանքը շարունակելու հետ անհամատեղելի արարք
թույլ տալը։ Ի տարբերություն աշխատանքային պայմանագրի լուծման
մի շարք այլ հիմքերի՝ այս հիմքն առանձնանում է որոշակիության բա-
ցակայությամբ և տարաբնույթ մեկնաբանությունների տեղիք է տալիս։
Խնդիրն այն է, որ.
ա. սահմանված չեն չափանիշներ, որոնց հիման վրա այս կամ այն
արարքը կարող է անհամատեղելի դիտվել ուսումնադաստիարակչա-
կան գործառույթի հետ,
բ. հստակեցված չէ «անհամատեղելի արարք» եզրույթի բնույթը, ին-
չով պայմանավորված՝ որոշակի չէ, թե արդյոք «անհամատեղելի արար-
քը» պետք է դրսևորվի աշխատանքային ժամերին կամ ուղղակիորեն առնչվի աշխատանքային պարտականությունների կատարմանը, թե
այն կարող է որևէ կերպ ուղղակիորեն չառնչվել անձի աշխատանքին
և/կամ առնչվել նրա մասնավոր կյանքին։