Հանրային կարգի վերապահումն օտարերկրյա արբիտրաժային վճիռների ճանաչման և կատարման պրակտիկայում (օտարերկրյա և միջազգային փորձը, դոկտրինալ մոտեցումները

Ամփոփում

Հոդ­վա­ծում քննարկ­վում են մի­ջազ­գա­յին առևտ­րա­յին ար­բիտ­րա­ժա­յին ո­րո­շում­նե­րի ճա­նաչ­ման և կա­տար­ման ո­լոր­տում հան­րա­յին կար­գի վե­րա­պահ­ման ինս­տի­տու­տի կի­րառ­ման ժա­մա­նա­կա­կից աս­պեկտ­ներն օ­տա­րերկր­յա և մի­ջազ­գա­յին ի­րա­վա­կան փոր­ձի հա­մա­տեքս­տում: Հե­ղի­նա­կը կար­ծում է, որ հան­րա­յին կար­գի ինս­տի­տու­տի կի­րառ­ման նկատ­մամբ մո­տե­ցում­նե­րը կա­յուն լի­նել չեն կա­րող. դրանք նույն­պես են­թարկ­վում են ո­րո­շա­կի փո­փո­խութ­յուն­նե­րի՝ պայ­մա­նա­վոր­ված ի­րա­վուն­քի դոկտ­րի­նում նոր մո­տե­ցում­նե­րի և տե­սութ­յուն­նե­րի գե­նե­րաց­մամբ:

Հոդ­վա­ծա­գի­րը հա­մա­կող­մա­նի վեր­լու­ծութ­յուն­նե­րով հան­գում է այն եզ­րա­կա­ցութ­յան, որ օ­տա­րերկր­յա ար­բիտ­րա­ժա­յին ո­րո­շում­նե­րը ճա­նա­չե­լիս և կա­տա­րե­լիս հան­րա­յին կար­գի վե­րա­պահ­ման հա­մար հիմք է նաև հայ­րե­նա­կան օ­րենսդ­րութ­յան մի շարք իմ­պե­րա­տիվ նոր­մե­րին հա­կա­սե­լու հան­գա­ման­քը՝ ել­նե­լով այն փի­լի­սո­փա­յա­կան հա­մոզ­մուն­քից, որ քա­նա­կա­կան փո­փո­խութ­յուն­նե­րը հան­գեց­նում են ո­րա­կա­կան փո­փո­խութ­յան: